Co można odliczyć od podatku za 2017 rok? Część 2

28 marca 2018
/

W poprzedniej części opisaliśmy trzy pierwsze przykłady odliczeń od podatku. Następne części cyklu - już jutro i pojutrze!

Zwrot nienależnych świadczeń

Dotyczy to świadczeń, które zostały otrzymane przez podatnika, niebędącego do nich uprawnionym. Podatnik, który otrzymał w ten sposób świadczenie jest zobowiązany do ich zwrotu. W zeznaniu rocznym można odliczyć wydatki jakie podatnik poniósł, w związku ze zwrotem kwoty nienależnie otrzymanego świadczenia, które to świadczenia zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu oraz nie zostały potrącone przez płatnika. Zwrotowi podlegają świadczenia w kwocie, która wynika z decyzji organu oraz musi być potwierdzona przy pomocy dowodu wpłaty. Kwotę zwrotu nienależnego świadczenia, można odliczyć w tym roku, w którym zwrócona kwota miała miejsce. W tym przypadku, należy do zeznania rocznego dołączyć załącznik PIT-O i wypełnić poz. 21 o kwotę nienależnego świadczenia.

Ulga na leki

Ulga na leki przysługuje określonej grupie podatników którzy:

  • posiadają orzeczenie lekarskie lub dowód potwierdzający niepełnosprawność,
  • posiadają decyzję o przyznaniu renty z powodu niezdolności do pracy, szkoleniową lub socjalną,
    dowód dokumentujący wydatki.

Według przepisów, nie można uznać za dowód dokumentujący paragonu, gdyż nie odnosi się do konkretnej osoby, więc nie można po paragonie zidentyfikować osoby kupującej. Nie podlegają zwrotowi całkowita kwota poniesiona na zakup leków, gdy kwota wydatków jest niższa niż 100 złotych miesięcznie. Zwrotowi podlegają wydatki, które zostały poniesione po przekroczeniu kwoty 100 złotych w danym miesiącu.

Odliczeniu nie podlega jednak cała kwota wydana na zakup leku, lecz wysokość stanowiąca różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu a kwotą 100 zł. Nie ma możliwości, odliczenia leków bez recepty oraz leków, które nie są związane z niepełnosprawnością. Odliczeniu podlegają leki przepisane przez lekarza specjalistę, które mają być stosowane ciągle bądź czasowo, przez osobę niepełnosprawną. Kwotę nadwyżki należy uwzględnić w załączniku PIT-O w poz. 19 do rocznego zeznania podatkowego, natomiast w PIT-36 w poz. 159 lub PIT-37 poz. 105.

Ulga rehabilitacyjna

Ulga rehabilitacyjna jest skierowana do tej samej grupy osób, które zostały wymienione w poprzednim podpunkcie dotyczącym ulgi na leki. Dodatkowo z ulgi mogą skorzystać osoby, które mają na utrzymaniu osobę, u której stwierdzono niepełnosprawność. Do tego kręgu należą osoby takie jak:

  • małżonek,
  • rodzice i rodzice małżonka,
  • rodzeństwo,
  • dzieci przysposobione i własne,
  • ojczym i macocha,
  • zięciowie.

Istnieje obostrzenie, dotyczące dochodów osiąganych przez wyżej wymieniony krąg osób, który nie może przekroczyć w ciągu roku 10 080 złotych. Istnieją też wydatki, których nie można odliczyć od dochodu, dotyczy to w głównej mierze wydatków sfinansowanych lub dofinansowane przez różnego rodzaju podmioty. Podmioty, które mogą dokonać dofinansowania są to: zakładowy fundusz rehabilitacyjny, zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, zakładowy fundusz aktywności, PFRON lub NFZ. W takich przypadkach, odliczeniu będzie podlegać tylko różnica, pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi przez podatnika a kwotą dofinansowaną przez fundusz.

Można odliczyć faktycznie poniesione wydatki m.in na:

  • samochód - w części dotyczącej wydatków poniesionych na przystosowanie pojazdu do potrzeb osoby niepełnosprawnej,
  • piec gazowy z centralnym ogrzewaniem,
  • fotel z masażem,
  • komputer oraz oprogramowanie.

Dobra wiadomość jest taka, że nie ma żadnych limitów, jeśli chodzi o górną granicę kosztów poniesionych na osoby niepełnosprawne. W zeznaniu rocznym można ująć kwotę faktycznie poniesionych wydatków. Natomiast muszą być one udokumentowane fakturami, paragonami, dowodami wpłat. Stosowne udokumentowanie wydatków, nie ma zastosowania w przypadku wydatków limitowanych tj. utrzymanie psa asystującego, opłacanie przewodnika oraz samochodu służącego do dojazdów na rehabilitacje. W przypadku kontroli należy okazać stosowne dokumenty potwierdzające zastosowanie ulgi.

Każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie

Każdy przypadek rozstrzygany przez fiskus, czy dany wydatek podlega odliczeniu bądź też nie, jest rozpatrywany indywidualnie. Podstawą do odliczenia jest zaświadczenie lekarskie, które wystawia lekarz specjalista, potwierdzające to, że dana rzecz jest niezbędna przy rehabilitacji i może ona ułatwić lub poprawi czynności życiowe osoby niepełnosprawnej. Jeśli lekarz uzna, że urządzenie jest niezbędne do rehabilitacji to zostanie ono odliczone. Wszystko uzależnione jest od potrzeb i stopnia schorzenia osoby niepełnosprawnej. Fiskus zwraca uwagę, że podatnicy powinni dysponować odpowiednią dokumentacją przed lub w momencie ponoszenia konkretnego wydatku a nie po terminie, lub w skrajnych przypadkach, w momencie składania rocznego zeznania podatkowego. Ulgę rehabilitacyjną należy uwzględnić w załączniku PIT-O w poz. 19, natomiast w PIT-36 w poz. 159 lub PIT-37 poz. 105.