Czym jest tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne? Kto może otrzymać taką pomoc?

1 kwietnia 2020
hello world!

Rozdział 3 projektu ustawy o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców zawiera przepisy określające tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne.

Zgodnie z art. 24 projektu tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne może być udzielane przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 2 projektu, czyli jeżeli:

  1. przedsiębiorca jest mikro, małym lub średnim przedsiębiorcą,
  2. całkowita wielkość udzielonej i wnioskowanej pomocy, udzielanej w ramach tego samego procesu restrukturyzacji nie przekracza równowartości 10.000.000,00 euro według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy.

Udzielenie tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego ma mieć na celu umożliwienie przedsiębiorcy prowadzenia działalności gospodarczej przez czas niezbędny do wdrożenia działań restrukturyzacyjnych. Takich, które mają na celu przywrócenie długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.

Tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne może być także udzielane mikro, małemu lub średniemu przedsiębiorcy spełniającymi przesłanki określone w art. 141 ust. 1 ustawy Prawo restrukturyzacyjne,

czyli jeżeli przedsiębiorca:

  1. podjął działalność gospodarczą w danym sektorze w okresie co najmniej trzech lat przed dniem złożenia wniosku,
  2. nie prowadzi działalności gospodarczej w sektorach hutnictwa żelaza i stali, górnictwa węgla lub w sektorze finansowym,
  3. nie prowadzi działalności na rynku, na którym występuje lub może występować długookresowa strukturalna nadprodukcja,
  4. a także nie jest przedsiębiorcą należącym do grupy kapitałowej ani nie jest przejmowany przez żadnego przedsiębiorcę należącego do grupy kapitałowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy wykaże, że jego trudna sytuacja ekonomiczna:
    a. ma charakter wewnętrzny i nie jest wynikiem nieuzasadnionego podziału kosztów w ramach grupy kapitałowej,
    b. jest zbyt poważna, aby mogła zostać rozwiązana przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej.

Powyższa możliwość dotyczy przedsiębiorców, którzy nie znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej, jednak z powodu zaistnienia wyjątkowych i nieprzewidzianych okoliczności wymagają pilnego wsparcia płynności finansowej (art. 24 ust. 2).

Artykuł 25 projektu ustawy stanowi, że tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne może być́ udzielone, jeżeli zapobiega trudnościom społecznym lub prowadzi do przezwyciężenia niedoskonałości rynku.

Przeczytaj również:
Dofinansowanie dla przedsiębiorców - na co można liczyć w związku z koronawirusem?

Forma wsparcia

Tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego udziela się w formie pożyczki. Projekt zakłada tu odpowiednie stosowanie przepisów art. 14 ust. 2–4. Oznacza to, że:

  1. stopa oprocentowania pożyczki jest nie mniejsza niż stopa bazowa, rozumiana jako stopa referencyjna określona w komunikacie Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stop referencyjnych i dyskontowych (Dz. Urz. UE C 14 z 19.01.2008, str. 6) dla słabych przedsiębiorstw oferujących normalne poziomy zabezpieczenia,
    powiększona o 4 punkty procentowe.
  2. udzielenie pożyczki zależy od ustanowienia na rzecz ministra właściwego do spraw gospodarki zabezpieczenia spłaty wnioskowanej kwoty, którego wysokość zależy od rodzaju, stopnia płynności oraz sytuacji finansowo-ekonomicznej oferującego zabezpieczenie przedsiębiorcy znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej i powinna mieć wartość nie mniejszą niż 50% kwoty planowanej pomocy publicznej,
  3. zabezpieczenia, o których mowa powyżej, mogą stanowić w szczególności:
    a. hipoteka,
    b. zastaw cywilny lub rejestrowy;
    c. cesja wierzytelności;
    d. oświadczenie o poddaniu się egzekucji wprost w rozumieniu art. 777 § 1 pkt 4– 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.);
    e. weksel własny in blanco.
  4. wysokość pomocy na ratowanie jest ograniczona do kwoty niezbędnej do utrzymania podstawowej działalności operacyjnej przedsiębiorcy w rozumieniu art. 48b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w okresie, na który pomoc została udzielona, jednak nie dłuższym niż 6 miesięcy.

Do pożyczki, o której mowa w art. 25, stosuje się odpowiednio przepisy z art. 15 ustawy, które ustalają m.in. wzór obliczenia kwoty pożyczki. Podobnie jak w przypadku pomocy na ratowanie, pożyczki udzielanej w ramach tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego nie można przeznaczyć na sfinansowanie wydatków związanych z nabyciem aktywów lub wydatków poniesionych na rozszerzenie zakresu działalności gospodarczej przedsiębiorcy
znajdującego się̨ w trudnej sytuacji ekonomicznej. Chyba że są one niezbędne do utrzymania działalności operacyjnej tego przedsiębiorcy w okresie, na który udzielono pomoc.

Tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne - wniosek

Przedsiębiorca chcący skorzystać z tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego zwraca się̨ o udzielenie tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego poprzez złożenie pisemnego wniosku do ministra właściwego do spraw gospodarki albo do Agencji Rozwoju Przemysłu.

Wniosek o udzielenie tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego powinien zawierać:

  1. oznaczenie przedsiębiorcy albo jego nazwę, adres stałego wykonywania działalności albo siedziby, a w przypadku ich braku – adres do doręczeń, oraz numer NIP albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności, a także, jeżeli przedsiębiorcą tym jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna
    jednostka organizacyjna, która nie posiada osobowości prawnej, a której odrębna ustawa przyznaje zdolność́ prawną – imiona i nazwiska reprezentantów spółki albo osoby prawnej (w tym likwidatorów, jeżeli zostali ustanowieni),
  2. w przypadku spółek handlowych – oznaczenie akcjonariuszy lub udziałowców;
  3. w przypadku mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy należącego do grupy kapitałowej – oznaczenie podmiotów należących do tej grupy;
  4. opis prowadzonej działalności gospodarczej i podstawowej działalności operacyjnej;
  5. wysokość i przeznaczenie środków, jakie mają zostać udzielone w ramach tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego;
  6. wielkość zatrudnienia w roku bieżącym i w roku poprzedzającym złożenie wniosku o tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne;
  7. opis trudnej sytuacji ekonomicznej, ze wskazaniem na spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 2 projektu, a w przypadku przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 24 ust. 2, także wskazanie, że przedsiębiorcy ubiegającemu się̨ o tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne niezbędne jest wsparcie płynności finansowej;
  8. proponowane zabezpieczenie zwrotu tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego;
  9. okres, na jaki ma zostać́ udzielone tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne;
  10. wskazanie, czy przedsiębiorca ubiegający się̨ o tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne, otrzymał już̇ pomoc na ratowanie; jeśli tak, to w jakiej kwocie;
  11. wskazanie, czy przedsiębiorca ubiegający się o tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne zamierza ubiegać się o pomoc na restrukturyzację (a jeśli tak – dodatkowo określenie głównych założeń planu restrukturyzacji);
  12. opis przewidywanych skutków ekonomiczno-społecznych z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 4 (który stanowi, że pomoc może być́ udzielana, jeżeli zapobiega i prowadzi do ograniczenia trudności społecznych lub przezwyciężenia niedoskonałości rynku, w przypadku, gdy bez jej udzielenia cel ten nie zostałby osiągnięty lub zostałby osiągnięty w mniejszym zakresie);
  13. prognozę̨ sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy na okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne.

Do wniosku należy dołączyć dokumenty, o których mowa w art. 17 ust. 1 projektu ustawy, oraz uproszczony plan restrukturyzacji.

Plan ten musi zawierać co najmniej:

  1. opis przedsiębiorcy składającego wniosek;
  2. opis rynku lub rynków, na których działa przedsiębiorca;
  3. wskazanie przyczyn trudności przedsiębiorcy wraz z oceną, co przyczyniło się do ich wystąpienia;
  4. wskazanie trudności społecznych lub niedoskonałości rynku, którym ma zapobiec udzielane tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne, oraz porównanie z wiarygodnym alternatywnym scenariuszem obejmującym działania niebędące tymczasowym wsparcie restrukturyzacyjnym, w którym należy wskazać, że w przypadku realizacji alternatywnego scenariusza celów tych nie osiągnięto by lub osiągnięto by je, ale w mniejszym zakresie;
  5. opis możliwych planów rozwiązania problemów przedsiębiorcy oraz porównanie tych planów pod kątem wymaganej kwoty udzielanego tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego i przewidywanych rezultatów tych planów;
  6. opis procesu wdrażania preferowanego planu mającego na celu przywrócenie długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, łącznie z harmonogramem podejmowanych środków restrukturyzacji i kalkulacją kosztów każdego z nich;
  7. perspektywy finansowe na kolejnych 5 lat wskazujące przywrócenie długookresowej zdolności do konkurowania na rynku;
  8. proponowany wkład własny i środki podziału obciążeń (o których mowa w art. 34 ust.2–5; 9), proponowane środki mające na celu ograniczenie zakłócenia konkurencji, o których mowa w art. 145 ust. 2–6 ustawy Prawo restrukturyzacyjne (czyli środki wyrównujące zakłócenia konkurencji na rynku – środki strukturalne, behawioralne, otwarcia rynku).

Środki strukturalne

Mówiąc "środki strukturalne", mamy na myśli te, które polegają w szczególności na zbyciu aktywów, o ile to możliwe, w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ograniczeniu zdolności produkcyjnych i ograniczeniu udziału przedsiębiorcy w rynku.

Środki behawioralne

Z kolei środki behawioralne to w szczególności nienabywanie akcji lub udziałów w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego i wykonywania układu, z wyjątkiem przypadku, gdy jest to niezbędne do realizacji celu udzielenia pomocy, nierozpowszechnianie informacji wskazujących, że produkty lub usługi przedsiębiorcy mają przewagę konkurencyjną nad innymi produktami lub usługami ze względu na udzieloną pomoc publiczną na restrukturyzację oraz niepodejmowanie działań zmierzających do zdobywania nowych rynków.

Środki otwarcia rynku

Natomiast środki otwarcia rynku polegają w szczególności na ułatwianiu wejścia na rynek innym przedsiębiorcom.
Należy również wskazać, iż projekt ustawy narzuca, aby uproszczony plan restrukturyzacji cechował się wiarygodnością i możliwością wykonalności. Musi być również oparty na realnych założeniach.

Uzyskanie wsparcia

Zgodnie z art. 28 projektu ustawy, uzyskanie tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego uwarunkowane jest wdrożeniem uproszczonego planu restrukturyzacji, o którym mowa powyżej. Przedsiębiorca, któremu udzielono pomocy na ratowanie, musi przedłożyć ministrowi właściwemu do spraw gospodarki albo Agencji Rozwoju Przemysłowego uproszczony plan restrukturyzacji:
1) w terminie 4 miesięcy od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską tej pomocy albo
2) w przypadku, gdy udzielanie pomocy ma się odbywać bez indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej (art. 9 ust. 2) – od dnia udzielenia tej pomocy.

Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia przedstawionego planu następuje w ciągu 5 miesięcy od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską pomocy na ratowanie albo od dnia udzielenia pomocy na ratowanie (w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 2).

Jeśli przedsiębiorca otrzyma tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne, musi on przedłożyć ministrowi właściwemu do spraw gospodarki albo Agencji Rozwoju Przemysłowego do zatwierdzenia:
1) plan restrukturyzacji (jeżeli ubiera się o pomoc na restrukturyzację) albo
2) plan likwidacji albo
3) oświadczenie o planowanej spłacie pożyczki.

Terminy składania dokumentów

Powyżej wskazane dokumenty należy przedłożyć w terminie 15 miesięcy od dnia udzielenia wsparcia. Natomiast w przypadku, gdy bezpośrednio przed udzieleniem tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego udzielono pomocy na ratowanie, wówczas dokumenty należy złożyć w terminie 15 miesięcy od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską pomocy na ratowanie. Z kolei w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 2 – od dnia udzielenia tej pomocy.

Jeśli przedsiębiorca nie dołączy uproszczonego planu restrukturyzacji albo odmowy jego zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki albo Agencji Rozwoju Przemysłu, wówczas dokonuje on spłaty pożyczki w terminie 18 miesięcy od dnia udzielenia tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego. Natomiast w sytuacji, gdy bezpośrednio przed udzieleniem wsparcia przedsiębiorcy udzielono pomocy na ratowanie, wówczas spłata
pożyczki powinna się dokonać w terminie 18 miesięcy od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską pomocy na ratowanie. Natomiast w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 2, od dnia udzielenia tej pomocy.

Tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne - ile wynosi?

Zgodnie z art. 29 projektu ustawy, wysokość tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego jest ograniczona do kwoty niezbędnej do kontynuowania działalności przedsiębiorcy w okresie, na który to wsparcie zostało udzielone. Okres ten nie może być jednak dłuższy niż 18 miesięcy.

Co istotne, jeżeli tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne jest poprzedzone bezpośrednio pomocą na ratowanie, okres pomocy wlicza się do okresu 18 miesięcy. Artykuł 30 przewiduje jednak możliwość przedłużenia okresu tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego dla mikro, małych lub średnich przedsiębiorców znajdujących się w trudnej sytuacji ekonomicznej w przypadku, gdy całkowita wielkość udzielonej i wnioskowanej pomocy, udzielanej w ramach tego samego procesu restrukturyzacji, nie przekracza równowartości 10.000.000,00 euro, do dnia udzielenia pomocy na restrukturyzację. Do tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 17–20 i art. 23 projektu ustawy.

chevron-down
Copy link