Zakłócenie odbioru programu telewizyjnego to immisja

4 lipca 2019
/

Uniemożliwienie lub utrudnienie właścicielowi nieruchomości odbioru programu telewizyjnego na skutek wzniesienia budynków na nieruchomości sąsiedniej stanowi immisję. Do takiego wniosku doszedł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 marca 1984 r. (III CZP 4/84).

Budynki odbijały sygnał telewizyjny

Powódka domagała się od pozwanej spółdzielni mieszkaniowej zaprzestania czynienia przeszkód w odbiorze telewizyjnym na jej nieruchomości. Ponadto kobieta wniosła również o nakazanie zakłócającemu podłączenie na jego koszt odbiornika telewizyjnego do zbiorczej instalacji antenowej, znajdującej się na nieruchomości sąsiedniej. Przyczyną takiego stanu rzeczy było wybudowanie przez spółdzielnię nowych budynków, wskutek czego sygnał został znacząco zniekształcony. 

Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo, powołując się na treść art. 144 kodeksu cywilnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianą regulacją właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Pozwana spółdzielnia nie zgadzała się jednak z takim stanem rzeczy. Konsekwencją tego stało się złożenie apelacji w sprawie. Przy rozpatrywaniu sprawy sąd II instancji powziął wątpliwości, które ostatecznie rozstrzygnął Sąd Najwyższy.

Przeczytaj również:
Czy sąsiad może głośno słuchać muzyki?

Rozważania Sądu Najwyższego 

Sąd Najwyższy rozpatrzył zagadnienia prawne przedstawione przez Sąd Wojewódzki. SN zwrócił w dużej mierze uwagę na to, jak rozwój techniki wpływa na rozszerzenie rozumienia pojęcia immisji. Dlatego też fale elektromagnetyczne (radiowe czy też telewizyjne) należy uznać za immisje w rozumieniu art. 144 k.c. W opisywanym przypadku mianem immisji można określić działanie powodujące niemożność przenikania fal na nieruchomość sąsiednią. Jest to sytuacja podobna do immisji przeszkadzającej w przenikaniu nasłonecznienia na sąsiednią nieruchomość, wskutek wybudowania lokalu lub innego urządzenia. Sąd w tym miejscu odniósł się do wyroku SN z 10 września 1960 r. IV CR 879/59. Obojętne jest dla wyżej wskazanych przypadków immisji to, czy wzniesienie budynku było zgodne z przepisami prawa budowlanego, czy też nie. Oznacza to, że powołanie się przez właściciela budynku, który stwarza immisje, na powyższy argument, nie wyłącza zastosowania art. 144 k.c. 

SN podkreślił, że w przypadku uniemożliwiania lub utrudniania właścicielowi nieruchomości odbioru programu telewizyjnego w opisanych okolicznościach osobie narażonej na tego rodzaju zakłócenia przysługuje roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem (art. 222 § 2 k.c.). W stosunku do rozpoznawanej sprawy możliwe jest na tej podstawie nakazanie osobie zakłócającej podłączenia na jej koszt urządzeń telewizyjnych do instalacji znajdującej się na nieruchomości, skąd pochodzą zakłócenia, aby umożliwić odbiór programu telewizyjnego.

Źródło:

Uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 21 marca 1984 r. III CZP 4/84