Kolejna seria pytań prejudycjalnych skierowana przez Sąd Najwyższy do TSUE

Sąd Najwyższy postanowił po raz kolejny wystąpić do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z zapytaniami dotyczącymi niezależności władzy sądowniczej.

Pytania powstały wskutek rozpoznawania odwołania złożonego przez jednego z sędziów NSA w zakresie uchwały podjętej przez Krajową Radę Sądownictwa. Uchwała ta dotyczy Opinii KRS z dnia 27 lipca 2018 r. w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska sędziego NSA.

Wątpliwości Sądu Najwyższego

W postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2018 r. SN wskazuje, że, rozpatrując odwołanie, powziął wątpliwości co do sposobu wyboru członków KRS oraz samego funkcjonowania KRS. Zdaniem sędziów, obecny skład Krajowej Rady Sądownictwa budzi również wątpliwości odnośnie swojej niezależności do władzy ustawodawczej i wykonawczej. Mając powyższe na uwadze, należałoby zadać pytanie: czy tak uformowany organ może dokonać wyboru sędziów nowej izby Sądu Najwyższego, którym towarzyszyć będzie status niezależnego i niezawisłego sądu w rozumieniu prawa UE?

Treść pytań prejudycjalnych skierowanych do TSUE

Pierwsze pytanie sformułowane przez SN brzmi następująco: Czy art. 267 TFUE akapit 3 w związku z art. 19 ust. 1 i art. 2 TUE oraz art. 47 KPP należy interpretować w ten sposób, że utworzona od podstaw izba sądu ostatniej instancji Państwa Członkowskiego – właściwa do rozpoznania sprawy odwołującego się sędziego sądu krajowego – w której mają orzekać wyłącznie sędziowie wybrani przez organ krajowy mający stać na straży niezależności sądów (Krajowa Rada Sądownictwa), który z uwagi na ustrojowy model jego ukształtowania oraz sposób działania nie daje rękojmi niezależności od władzy ustawodawczej i wykonawczej, jest sądem niezależnym i niezawisłym w rozumieniu prawa Unii Europejskiej?

Drugie pytanie natomiast jest bezpośrednio związane z pierwszym i dotyczy sytuacji, w której Trybunał udzieliłby odpowiedzi negatywnej na pierwsze pytanie. Treść drugiego pytania jest następująca: czy art. 267 akapit 3 TFUE w związku z art. 19 ust. 1 i art. 2 TUE oraz art. 47 KPP należy interpretować w ten sposób, że niewłaściwa izba sądu ostatniej instancji Państwa Członkowskiego spełniająca wymogi prawa Unii Europejskiej dla sądu, do której wniesiono środek zaskarżenia w sprawie unijnej, powinna pominąć przepisy krajowej ustawy wyłączające jej właściwość w tej sprawie?

Tryb przyspieszony

Sąd Najwyższy wniósł po raz kolejny o zastosowanie przez Trybunał Sprawiedliwości trybu przyspieszonego. Warto pamiętać, że TSUE zajął się już rozpatrywaniem wcześniejszych pytań wysuniętych przez SN. Na ostateczne rozstrzygnięcie będziemy musieli jeszcze jednak trochę poczekać.