Kiedy można złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego

Depozyt sądowy jest środkiem zabezpieczenia przedmiotu świadczenia i polega na złożeniu go w sądzie, który jest właściwym dla miejsca wykonania zobowiązania. Jest on instytucją korzystną dla obu stron zobowiązania.

Co mówi prawo o depozycie sądowym? Warto zapoznać się z przepisami dotyczącymi tej kwestii.

Z kodeksu cywilnego…

Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego (art. 467 k.c.) poza wypadkami przewidzianymi w innych przepisach dłużnik może złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego:
1) jeżeli wskutek okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności, nie wie, kto jest wierzycielem, albo nie zna miejsca zamieszkania lub siedziby wierzyciela;
2) jeżeli wierzyciel nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych ani przedstawiciela uprawnionego do przyjęcia świadczenia;
3) jeżeli powstał spór, kto jest wierzycielem;
4) jeżeli z powodu innych okoliczności dotyczących osoby wierzyciela świadczenie nie może być spełnione.

Z ustawy prawo zamówień publicznych…

Również przepisy ustawy prawo zamówień publicznych przewidują możliwość złożenia przez zamawiającego do depozytu sądowego kwoty potrzebnej na pokrycie wynagrodzenia podwykonawcy lub dalszego podwykonawcy w przypadku istnienia zasadniczej wątpliwości zamawiającego co do wysokości należnej zapłaty lub podmiotu, któremu płatność się należy (art. 143c ust. 5 ustawy).

Inne przepisy

Art. 467 kodeksu cywilnego nie normuje wyczerpująco wypadków, w których dłużnik może złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego. Poza bowiem wypadkami wymienionymi w tym przepisie odsyła on do innych przepisów szczególnych (postanowienie SN z dnia 23 czerwca 1971 r., III CRN 133/71).

Problematyka procesowa oraz sposób składania przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego uregulowane są w art. 692-69322 k.p.c. Zgodnie z art. 6931 k.p.c. w postępowaniu o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego sąd nie bada prawdziwości twierdzeń zawartych we wniosku, ograniczając się do oceny, czy według przytoczonych okoliczności złożenie do depozytu jest prawnie uzasadnione. Podobnie jest w postępowaniu o wydanie przedmiotu depozytu; sąd poprzestaje na sprawdzeniu, czy wnioskodawca jest wskazanym wierzycielem i czy spełnione są warunki, pod którymi ma dojść do wydania depozytu. Wniosek jest niedopuszczalny w sytuacji, gdy świadczenie dłużnika w ogóle nie nadaje się do złożenia do depozytu sądowego, np. świadczenie zaniechania (Gudowski Jacek red.; Kodeks Cywilny. Komentarz. Księga Trzecia. Zobowiązania; LexisNexis 2013).

Sprawa depozytowa – co jest ważne?

Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy depozytowej ma dokładne wskazanie we wniosku istoty zobowiązania, które jest podstawą świadczenia, przedstawienie argumentów uzasadniających złożenie tego świadczenia do depozytu, jak też określenie warunków, pod którymi może nastąpić wydanie depozytu. Sentencja postanowienia uwzględniającego wniosek powinna zawierać określenie zobowiązania, w którego wykonaniu składa się przedmiot, dokładne oznaczenie przedmiotu, który ma być złożony, wskazanie osoby, której ma być wydany, i warunków, pod jakimi wydanie ma nastąpić (Ereciński Tadeusz red.; Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz; wyd. V 2016)