Przerwa na karmienie dziecka przez pracownicę

14 maja 2020
hello world!

Duża część kobiet po wykorzystaniu urlopu wychowawczego chce wrócić do pracy. Kodeks pracy przewiduje pewne udogodnienia, które ułatwiają pogodzenie roli matki i pracownika. Jednym z takich udogodnień jest przerwa na karmienie dziecka przysługujące karmiącej matce.

Przerwa na karmienie dziecka - kodeksowe udogodnienie dla pracujących matek

Artykuł 82 ustawy Kodeks pracy (dalej jako „kp”) kształtuje uprawnienie dla pracujących matek tworzone z trzech elementów: prawa do przerwy na karmienie dziecka, prawa do wliczania tych przerw do czasu pracy oraz prawa do wynagrodzenia za okres przerw. I tak, zgodnie z art. 187 § 1 kp pracownica karmiąca dziecko piersią ma prawo do dwóch półgodzinnych przerw w pracy wliczanych do czasu pracy. Rozmiar uprawnienia zależy od liczby karmionych dzieci. W przypadku jednego dziecka są to dwie przerwy półgodzinne; w przypadku większej liczby dzieci są to dwie przerwy trwające po 45 minut. Przerwa na karmienie dziecka wlicza się do czasu pracy, co oznacza, że pracownicy przysługuje za ten czas wynagrodzenie obliczane tak, jakby w tym czasie pracowała.

Kiedy przerwa na karmienie dziecka nie przysługuje?

Zgodnie z art. 187 § 2 kp pracownicy zatrudnionej przez czas krótszy niż 4 godziny dziennie przerwy na karmienie nie przysługują. Natomiast jeżeli czas pracy pracownicy nie przekracza 6 godzin dziennie, przysługuje jej jedna przerwa na karmienie.

Co istotne, ustawodawca nie określił pory korzystania z przerw; należy więc w tym przypadku uwzględnić wniosek pracownicy, który jednak może być skorygowany przez potrzeby pracodawcy, dyktowane dążeniem do możliwie najmniejszego zakłócenia procesu pracy w zakładzie. Na wniosek pracownicy przerwy mogą być również udzielane łącznie; z treści wniosku może wynikać propozycja skorzystania z nich na początku lub na końcu dniówki roboczej.

Wcześniejsze wyjście z pracy

Przerwy na karmienie pracownica może również wykorzystywać w ten sposób, że wcześniej kończy pracę lub później ją zaczyna, a skrócenie to odpowiada przysługującej jej przerwie. Obie przerwy można też wykorzystać łącznie w czasie dnia pracy. Wlicza się je do czasu pracy, tak jak gdyby pracownica w tym czasie pracowała.

Przerwa udzielana jest na wniosek

Przerwy na karmienie są udzielane na wniosek pracownicy na podstawie jej oświadczenia, iż karmi dziecko piersią. Powszechnie znane jest stanowisko, że na żądanie pracodawcy obowiązana jest ona jednak udokumentować ten fakt odpowiednim zaświadczeniem lekarskim. Tymczasem Kodeks pracy nie wymaga przedłożenia pracodawcy stosownego zaświadczenia lekarskiego. Wystarczyć powinno samo oświadczenie pracownicy. Nie ma podstaw prawnych do żądania od pracownicy karmiącej dziecko piersią przedstawienia zaświadczenia lekarskiego, potwierdzającego tę okoliczność. Żadne przepisy prawne nie przewidują również obowiązku wystawiania przez lekarzy zaświadczeń o karmieniu piersią. Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z art. 9 § 2 kp postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. W związku z powyższym wewnętrzne przepisy obowiązujące u pracodawców (np. regulamin pracy) nie mogą ograniczać uprawnień pracowników wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Przerwa na karmienie dziecka - jak długo można z niej korzystać?

Pracodawca udziela pracownicy możliwości wykorzystania przerwy na karmienie na cały okres karmienia. Okres ten będzie oczywiście zależny od potrzeb dziecka i matki. W stosunku do każdej pracownicy karmiącej dziecko będzie on zatem indywidualny. Jeśli pracownica złożyła zaświadczenie lekarskie, pracodawca powinien udzielić jej przerw w okresie wskazanym przez lekarza w zaświadczeniu. Pracodawca ma obowiązek udzielić przerw na karmienie. Jeśli pozbawi pracownicy tego prawa, narazi się na odpowiedzialność wykroczeniową. Na podstawie art. 281 pkt 5 kp odmowa udzielenia przerw będzie stanowiła wykroczenie przeciwko prawom pracownika. W takiej sytuacji pracownica może złożyć skargę na pracodawcę do właściwego okręgowego inspektoratu pracy. Na pracodawcę może zostać wówczas nałożona kara grzywny w wysokości od 1.000 zł do nawet 30.000 złotych.

chevron-down
Copy link