Częściowa obecność obrońcy na rozprawie

8 października 2018
/

W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy uznał X za winną tego, że: cofając pojazd, by odjechać z parkingu, uderzyła drzwiami w inny samochód. Na skutek tego Y upadła i doznała złamania odcinka kości promieniowej prawej. To spowodowało u niej naruszenie czynności narządów ciała na okres dłuższy niż siedem dni, tj. przestępstwa z art. 157 § 1 k.k.

Za to, przy zastosowaniu art. 37a k.k. w zw. z art.34 § 1, § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k., skazał ją na karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin miesięcznie. Na mocy art. 46 § 1 k.k. nałożył na oskarżoną obowiązek. za doznaną krzywdę poprzez zapłatę jej kwoty 1000 (tysiąc) złotych.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonej.

W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonej, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok

Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanej, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając: "uchybienie przepisu art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. poprzez zaniechanie uchylenia na skutek wniesionej apelacji, a niezależnie od podniesionych w niej zarzutów, wyroku Sądu Rejonowego - w sytuacji, gdy obrońca oskarżonej nie wziął udziału w części czynności procesowych, przeprowadzonych przez Sąd I instancji na rozprawie w dniu 13 września 2016 r., zaś jego udział w rozprawie był obowiązkowy w rozumieniu art. 79 § 1 pkt 3 i 4 oraz § 3 k.p.k.".

Skarżący wniósł o uchylenie w całości wyroków Sądu Okręgowego oraz Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu jako sądowi I instancji.

W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej wniósł o oddalenie jej, jako oczywiście bezzasadnej.

Uzasadnienie prawne

Kasacja obrońcy skazanej jest bezzasadna w stopniu oczywistym, co skutkowało jej oddaleniem w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Zgodnie z treścią art. 523 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Jak już wspomniano został skazana na karę ograniczenia wolności. W związku z tym obrońca mógł wnieść kasację wyłącznie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 1 i § 4 pkt 1 k.p.k.).

Sąd ad quem rozpoznał podniesiony przez obrońcę w czasie rozprawy odwoławczej zarzut apelacyjny dotyczący obrazy art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., powielony obecnie w kasacji. W uzasadnieniu wyroku Sąd odwoławczy słusznie wskazał, iż wobec oskarżonej nie zachodziły przesłanki z art. 79 § 1 i 2 k.p.k., o których mowa w treści art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Zasadnie powołał się na treść opinii sporządzonej przez biegłych psychiatrów, którzy jednoznacznie stwierdzili, iż skazana nie jest chora psychicznie ani upośledzona umysłowo, a w chwili popełnienia czynu nie miała zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. W konsekwencji trafnie uznał, że nie zachodzą warunki z art. 79 § 3 lub 4 k.p.k.

Obrońca nie uczestniczył we fragmencie rozprawy

Ponadto Sąd odwoławczy słusznie nie zgodził się z zarzutem, iż obrońca nie uczestniczył w rozprawie. Z protokołu rozprawy wynika bowiem, że obrońca nie uczestniczył jedynie w tym fragmencie rozprawy, kiedy to Sąd dokonał weryfikacji obecności przybyłych i wezwanych osób, a następnie wydał postanowienie odnośnie prowadzenia w dalszym ciągu rozprawy uprzednio odroczonej, a także niewielkiej części czynności przesłuchania świadka, w trakcie którego obrońca stawił się na rozprawie. Przewodnicząca niezwłocznie odczytała mu ten fragment zeznań świadka, podczas którego nie był obecny. Obrońca ponownie stawiając zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. zmierza do wywołania dublującej kontroli orzeczenia Sądu I instancji przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym, co jest zabiegiem niedopuszczalnym na gruncie obowiązujących norm prawnych.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy oddalił kasację, jako oczywiście bezzasadną oraz obciążył skazaną kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2018 r., III KK 174/18