Delegowanie pracowników do pracy

Należy pamiętać, iż możliwość delegowania pracowników do świadczenia pracy na terytorium innego państwa członkowskiego UE zależy głównie od spełnienia warunków przewidzianych przez inne państwo członkowskie. Niezbędnym jest zatem powziąć wszelkie niezbędne informacje oraz zapoznać się z wewnętrznymi regulacjami danego państwa, aby przekonać się, czy wymagana jest wiza.

Pracownik podpisuje z pracodawcą aneks do umowy o pracę. Czasowo zmienia on miejsce wykonywania obowiązków. Zawiera też inne ustalenia dotyczące warunków oddelegowania. Taki aneks powinien zawierać między innymi informacje na temat:

  • wynagrodzenia i waluty, w jakiej nastąpi rozliczenie,
  • zasady zwrotu kosztów ponoszonych przez pracownika,
  • dni wolne od pracy,
  • prawo właściwe,
  • właściwość sądu itp.

Gdy następuje oddelegowanie pracowników za granicę do jednego z państw Unii Europejskiej, pracodawcę obowiązuje dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 96/71/WE z 16 grudnia 1996. Dyrektywa precyzuje, że pomiędzy pracodawcą a delegowaną osobą musi zachodzić stosunek pracy. Pracownik delegowany wyjeżdża na koszt pracodawcy w ramach umowy podpisanej przez pracodawcę i odbiorcę usług lub do zakładu, który należy go grupy przedsiębiorców na terenie Unii Europejskiej.

Pracodawca, w przypadku oddelegowania zobowiązany jest do zapewnienia pracownikowi przynajmniej minimalnych warunków zatrudnienia, jakie obowiązują w kraju, do którego wysyłany zostaje pracownik. Dotyczy to na przykład wynagrodzenia, BHP, świadczeń zdrowotnych, urlopów itp.

Oddelegowanie poza Unię Europejską

Gdy oddelegowanie pracownika następuje do kraju spoza Unii Europejskiej, pracodawca musi się opierać na art. 29(1) Kodeksu pracy. Wymaga on, żeby pracodawca podpisał aneks z pracownikiem, w którym zostanie określona waluta wynagrodzenia i czas wykonywania pracy za granicą.

Pracownicy z państw trzecich natomiast (np. obywatele Ukrainy) zatrudnieni stale przez usługodawcę z siedzibą w państwie członkowskim mogą być delegowani do pracy do innego kraju Unii, bez konieczności uzyskania tam zezwolenia na pracę. Potwierdza to np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 11 września 2014 r. w sprawie C-91/13. Cudzoziemcy (obywatele Ukrainy), którzy będą wykonywać pracę na podstawie tego oświadczenia, muszą być ubezpieczeni w ZUS przez co najmniej miesiąc, by można było mówić o możliwości ich oddelegowania do innego kraju członkowskiego. Dopiero po spełnieniu tego warunku możliwe jest wydanie przez ZUS zaświadczenia A1. Jest to dokument niezbędny przy delegowaniu pracowników, który potwierdza właściwe ustawodawstwo w zakresie ubezpieczeń społecznych.