Lekarz, który powiesił się w imię nauki - Nicolae Minovici

28 czerwca 2019
/

Wielu lekarzy, badaczy i naukowców było w stanie poświęcić wiele, aby dowieść prawdziwości swoich poglądów i skuteczności używanych metod. Znaleźli się też tacy, którzy w imię nauki przeprowadzali eksperymenty na własnych organizmach. Idealnym przykładem jest dr Nicolae Minovici. Rumuński lekarz postanowił kilkukrotnie się "powiesić", by zbadać reakcję ciała człowieka, podejmującego próbę uśmiercenia poprzez zagardlenie.


Duża część postępu w nauce była możliwa dzięki ludziom niezależnym lub myślącym nieco inaczej.

Chris Darimont


Kim był Nicolae Minovici?

Rumuński lekarz urodził się 23 października 1868 roku w Râmnicu Sărat. Było to miasteczko znajdujące się na wschodzie Rumunii. Miał dwóch starszych braci - Minę i Stefana. Kiedy tylko uzyskał możliwość studiowania, podjął naukę w Saint Sava National College. W wieku 38 lat uzyskał tytuł doktora kryminalistyki. Dodatkowo uczęszczał na kursy psychiatrii (ukończone w 1897 roku) i anatomii patologicznej (ukończone w 1901 roku).

Szybko piął się po szczeblach kariery i niedługo później został szefem rumuńskiej służby antropometrycznej. Zasłynął z badań na temat związkami pomiędzy tatuowaniem ciała a zachowaniami przestępczymi. Jego największym i najważniejszym eksperymentem było studiowanie na temat powieszenia i jego fizjologicznych skutków dla ludzkiego ciała.

Nicolae Minovici studiował również poza granicami kraju, m. in. w Berlinie i Paryżu. Po powrocie do ojczyzny otrzymał stanowisko koronera sądowego w okręgu Ilfov.

W 1904 roku dr Nicolae Minovici opublikował swoją dwustu stronicową monografię, którą nazwał: Stadium powieszenia. Jego dzieło wzbudziło międzynarodowe uznanie. Treść książki była cytowana we wszystkich ważnych pracach związanych z medycyną sądową. Wszystko dzięki eksperymentowi, który autor zdecydował się przeprowadzić na własnym ciele. Chodziło o opracowaniu i zbudowaniu prostego urządzenia, które pomagało... się powiesić. Podczas testów opisywał wszelkie zjawiska, jakie towarzyszyły mu w stanach przedśmiertnych związanych z zastosowaniem pętli wisielczej.

Powieszenie się "na lenia"

Pierwszym urządzeniem, które wykorzystał Nicolae Minovici przy badaniu swojej pracy była szubienica pozwalająca powiesić się "na leżąco". Doktor kładł się na materacu, brał do ręki jeden koniec sznura, który drugim końcem był przywiązany do haka z holownikiem. Pociągając dłonią sprawiał, że pętla zaciskała mu się na szyi, jednocześnie zwalniając uchwyt sprawiał, że ucisk ustępował. Metoda ta była jednak nieskuteczna z naukowego punktu widzenia, ponieważ lekarz wytrzymywał zaledwie 6 sekund i zaczynał tracić przytomność.

Eksperyment dr Nicolae'go Minovici'ego

Eksperyment dr Nicolae'go Minovici'ego

Nicolae Minovici przeprowadził łącznie 12 takich eksperymentów, z których każde trwało od 4 do 6 sekund. Eksperymentował z różnymi pozycjami węzła na szyi i obserwował związane z tym zjawiska (i szybkość ich występowania), takie jak:

  • zaburzenie widzenia;
  • zmiana zabarwienia skóry;
  • dzwonienie w uszach.

Powieszenie się przy wsparciu asystentów

Widząc, że metoda "na lenia" jest nieskuteczna, rumuński doktor postanowił zmienić taktykę. Do drugiego pomysłu potrzebował jednak asystentów, którzy ciągnęli by za koniec liny. Dzięki temu Nicolae Minovici mógł powiesić się przy użyciu klasycznej metody używanej przez samobójców. Za pierwszym podejściem brak powietrza i silny ból doprowadziły do przedwczesnego zakończenia eksperymentu. Lekarz przez miesiąc nie mógł normalnie przełykać i miał ogromne trudności z artykułowaniem słów. Nie zaraziło go to jednak, ponieważ gdy tylko poczuł się lepiej, powrócił do swoich badań.

Eksperyment dr Nicolae'go Minovici'ego

Eksperyment dr Nicolae'go Minovici'ego

Tego eksperymentu próbował kilkukrotnie, za każdym razem polepszając swój wytrzymałościowy wynik. Przy powieszeniu na wysokości 2m, za pomocą niezwężanej na szyi pętli mógł wytrzymać aż 25 sekund, jednakże podczas zastosowaniu katowskiego węzła rezygnował już po 4 sekundach.

Nicolae Minovici naukowiec i filantrop

Lekarz przeprowadził też szereg badań dotyczących zadławienia na ochotnikach. Stosował nacisk na tętnice szyjne lub jej okoliczne żyły przez czas nie dłuższy niż 5 sekund lub do czasu jak twarze badanych stawały się całkowicie czerwone. Śmiałkowie opowiadali później, że przez ten krótki czas tracili ostrość wzroku, w głowie czuli dziwne ciepło i doświadczali  parestezji, takich jak: mrowienia i uczucia drętwienia w wielu miejscach ciała.

Eksperyment dr Nicolae'go Minovici'ego

Eksperyment dr Nicolae'go Minovici'ego

Nicolae Minovici zmarł 26 czerwca w 1941 roku, w wieku  72 lat. Przyczyną zgonu było schorzenie strun głosowych. Prawdopodobnie ma to związek z eksperymentami, które prowadził. Mężczyzna nigdy się nie ożenił i nie posiadał dzieci. Cały swój majątek przekazał państwu. W jego domu do dziś znajduje się muzeum etnologiczne.

Eksperyment w polskim prawie


§ 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu przeprowadzenia eksperymentu poznawczego, medycznego, technicznego lub ekonomicznego, jeżeli spodziewana korzyść ma istotne znaczenie poznawcze, medyczne lub gospodarcze, a oczekiwanie jej osiągnięcia, celowość oraz sposób przeprowadzenia eksperymentu są zasadne w świetle aktualnego stanu wiedzy.

§ 2. Eksperyment jest niedopuszczalny bez zgody uczestnika, na którym jest przeprowadzany, należycie poinformowanego o spodziewanych korzyściach i grożących mu ujemnych skutkach oraz prawdopodobieństwie ich powstania, jak również o możliwości odstąpienia od udziału w eksperymencie na każdym jego etapie.

art. 27 - ustawa Kodeks karny