Prawo do poszanowania życia prywatnego osoby publicznej

W sprawie Rubio Dosamantes przeciwko Hiszpanii Europejski Trybunał Praw Człowieka analizował prawo do poszanowania życia prywatnego osoby publicznej. Stosownie do art. 8 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności – każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji.

W wyroku z dnia 21 lutego 2017 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że rozpowszechnianie w programie telewizyjnym niesprawdzonych informacji na temat życia prywatnego znanej piosenkarki stanowi naruszenie jej praw do życia prywatnego.

Stan faktyczny

Skargę do Trybunału wniosła hiszpańska piosenkarka Paulina Rubio Dosamantes. Były menadżer artystki udzielił wywiadów telewizyjnych, w których komentował sprawy dotyczące życia prywatnego swojej wcześniejszej klientki. Dotyczyły one zasadniczo orientacji seksualnej skarżącej oraz związku z jej partnerem. Znalazły się tam również doniesienia dotyczące upokorzeń, jakie piosenkarka zadawała swemu partnerowi. Menadżer artystki komentował także to, jaką miała ona rolę w zażywaniu narkotyków przez jej partnera. Sądy krajowe przyjęły, iż skarżąca jest osobą dobrze znaną opinii publicznej i wobec tego ochrona jej nie przysługuje.

Stanowisko Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

Zdaniem Trybunału fakt, że osoba jest znana publicznie, ma wpływ na ochronę, jaką objęte jest jej życie prywatne. Niniejsza sprawa nie dotyczy jednak osoby publicznej pełniącej funkcje urzędowe, a tym samym prawo do zachowania poufności jej życia prywatnego jest zasadniczo szersze.

Trybunał podkreślił, że fakt, iż skarżąca jest znana publiczności jako artystka, nie oznacza że jej działania lub zachowania w sferze prywatnej muszą zostać uznane za istotne z punktu widzenia interesu publicznego. Zdaniem Trybunału programy telewizyjne dotyczące ściśle prywatnych aspektów życia skarżącej nie zawierały podstawowego elementu interesu publicznego, który mógłby uprawnić rozpowszechnianie takich informacji. Tak więc opinia publiczna nie miała uprawnionego interesu w uzyskaniu wiedzy na temat szczegółów życia prywatnego skarżącej.

Ponadto, Trybunał zwrócił uwagę, na fakt, iż skarżąca przekazywała opinii publicznej informacje dotyczące swojego życia prywatnego. Tym samym osłabiła stopień ochrony, do którego jest ona uprawniona z tytułu ochrony życia prywatnego. Niemniej jednak, wszelka tolerancja faktyczna lub domniemana ze strony danej osoby w odniesieniu do publikacji dotyczących jej życia prywatnego nie ma takiego charakteru, by automatycznie pozbawić tę osobę jej prawa do ochrony życia prywatnego.

Na koniec Trybunał podreślił rolę dziennikarzy, jakią przyjmują oni w tego typu sprawach. To właśnie do dziennikarzy należy zważenie przed upublicznieniem wpływu, jakie będą miały informacje i wizerunki, które osoby te zamierzają upublicznić.

Wobec powyższego, Trybunał stwierdził naruszenie art. 8 Konwencji.

 

Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 21 lutego 2017 r., skarga nr 20996/10