RODO a dostęp do dokumentacji medycznej

20 sierpnia 2018
/

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 roku (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1318) o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (dalej: u. p. p.): „każdy pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych”.

Zdanie wyrażone w opinii Urzędu Ochrony Danych Osobowych wskazuje na to, iż nie warto utożsamiać uprawnienia pacjenta wynikającego z wyżej cytowanego przepisu z prawem osoby fizycznej do otrzymania kopii danych osobowych, wynikającym z przepisu art. 15 ust 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz w sprawie swobodnego przepływu takich danych.

Przede wszystkim, różnica pomiędzy prawem do otrzymania kopii danych osobowych a prawem pacjenta do dostępu do dokumentacji medycznej tkwi w sferze funkcjonalnej, gdyż sensem istnienia instytucji prawa do dostępu do dokumentacji medycznej jest dostęp pacjenta do informacji o jego stanie zdrowia, natomiast prawo do otrzymania kopii danych osobowych pozwala na zweryfikowanie zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych przez podmiot. Różny jest również zakres wyżej wspomnianych uprawnień. Zakres podmiotowy prawa do dostępu do dokumentacji medycznej, zgodnie z przepisem art. 23 ust. 2 u. p. p. jest znacznie węższy od zakresu podmiotowego prawa do otrzymania kopii danych osobowych, ponieważ uprawnionym w pierwszym przypadku jest pacjent, co znacznie ogranicza zasięg przypadków podpadających pod daną regulację.

W swojej opinii Urząd Ochrony Danych Osobowych również zwraca uwagę na różnice w zakresie realizacji wyżej wskazanych uprawnień. W przypadku realizacji prawa do dostępu do dokumentacji medycznej pacjent jest uprawniony do pozyskania znacznie większej ilości informacji niż na podstawie przepisu art. 15 ust. 3 RODO.

Niemożność ingerencji w dane

Różnice formalne pomiędzy omawianymi instytucjami również mają duże znaczenie. Po pierwsze, udostępnienie informacji medycznej pacjentowi odbywa się na podstawie przepisu art. 24 u. p. p. oraz szczegółowych uregulowań. To powoduje zupełną niemożliwość ingerencji podmiotu udostępniającego w dane. Natomiast w przypadku skorzystania przez uprawnionego z prawa otrzymania kopii danych administrator nie ma obowiązku udostępnienia danych w jakikolwiek sposób ustrukturyzowanym zbiorze, nie ma też obowiązku udostępnienia nośnika danych, tylko ich treści. A zatem administrator może udostępnić podmiotowi danych realizującemu swoje prawo tylko treść danych osobowych, pomijając pozostałe posiadane informacje, niebędące danymi osobowymi.

Kolejną bardzo ważną różnicą jest odpłatność udostępnienia danych. Zgodnie z przepisami RODO, w przypadku realizacji prawa z art. 15 ust. 3 RODO, otrzymanie pierwszej kopii danych osobowych zawsze jest bezpłatne dla osoby, której dane dotyczą, pozostałe zaś mogą być odpłatne. Natomiast realizacja prawa pacjenta do dostępu do dokumentacji medycznej może być odpłatna.