Samochód służbowy - czym jest i jak z niego korzystać?

13 sierpnia 2020
hello world!

Samochód służbowy to bardzo atrakcyjny dodatek dla pracownika. Jeżeli pracodawca pozwala korzystać pracownikowi z samochodu również w celach prywatnych, pracownik unika wielu kosztów, które wiążą się z posiadaniem samochodu.

Samochód służbowy jest dla kadry zarządzającej jednym z najbardziej oczekiwanych i docenianych dodatków do pensji. To obecnie jeden z najpopularniejszych sposobów doceniania pracowników wyższego szczebla - jeździ nimi już 96% dyrektorów i 51% kierowników w Polsce. W dzisiejszych czasach kupno takiego auta staje się przeważnie koniecznością - benefitem, który ma utrzymać w firmie dobrego pracownika.

Samochód służbowy w Polsce

Z pewnością każdy pracownik kadry zarządzającej docenia to, że przedsiębiorstwo zapewnia mu wysokiej klasy auto i pozwala na korzystanie z niego w celach prywatnych. Oznacza to nie tylko ogromną oszczędność prywatnych pieniędzy, które musielibyśmy przeznaczyć na zakup własnego auta. Ale także brak wydatków na serwisowanie pojazdu i koszty paliw. Wszystko pokrywa bowiem pracodawca.

W przypadku pracowników niższego szczebla (np. przedstawicieli handlowych) auto jest dla nich przede wszystkim narzędziem pracy. Benefitem może być także jednak jego klasa i marka. Niewiele firm pozwala członkom kadry zarządzającej na wybór dowolnego modelu samochodu, bez względu na jego cenę. Najczęściej bowiem korzysta się z opcji limited user - chooser, czyli ograniczenia kwotowego. Prezes albo członkowie zarządu mogą podejmować decyzję o zakupie konkretnej marki, jeśli końcowa kwota nabytku nie przekroczy określonej granicy, np. 200 000 zł. Niektóre przedsiębiorstwa ograniczają liczbę producentów aut lub parametry dotyczące pojemności silnika (np. do 3,0 l) czy wyłączenia niektórych elementów wyposażenia. Najczęściej dotyczy to napędu na wszystkie koła.

Wybór samochodu służbowego

Są także przedsiębiorstwa, w których marka służbowych aut jest od razu ustalona i wymieniona w kontrakcie. W takim przypadku prezes ma podpisaną umowę z importerem samochodów. Dzięki temu może liczyć na rabaty za korzystanie z pojazdów jednego koncernu. W firmach z udziałem Skarbu Państwa auta służbowe wybierane są tylko i wyłącznie na drodze przetargów. Tutaj nie można sugerować wyboru konkretnej marki ani modelu. Pod uwagę bierze się koszty zakupu, napraw, przeglądów, koszty utrzymania (przede wszystkim spalania) i okres gwarancji.

Pracownicy niższego szczebla (przedstawiciele handlowi itd.) nie mają zazwyczaj żadnego wpływu na to, jakimi samochodami się poruszają. Decyzje podejmowane są przez kierowników. Najczęściej wybierają oni natomiast auta najtańsze, np. trzydrzwiowe vany klasy A lub B. W niektórych krajach dokonuje się wyboru służbowego auta na zasadach narodowego patriotyzmu. Wszyscy zatrudnieni, poczynając od przedstawiciela handlowego, a na prezesie kończąc, poruszają się samochodami wyprodukowanymi w swojej ojczyźnie.

Samochód służbowy do celów... służbowych

Posiadanie służbowego samochodu nie jest dostępne dla wszystkich. Jest to przywilej. Wiąże się on nie tylko z dodatkiem do wynagrodzenia, ale też obowiązkami. Podstawowym obowiązkiem osoby posiadającej samochód służbowy jest utrzymanie go w czystości.  Auto służbowe cały czas pracuje bowiem na wizerunek przedsiębiorstwa. Należy pamiętać o tym, że samochód służbowy jest ruchomą reklamą dla firmy. Mówiąc o obowiązkach kierowcy, warto także zwrócić uwagę na kwestie techniczne. Chodzi tutaj przede wszystkim o sposób eksploatacji auta. Niewątpliwie znaczenie ma kultura jazdy czy stosowanie się do zasad eco drivingu. Znacznie wpływa to na redukcję kosztów związanych ze zużyciem paliwa. Do obowiązków pracowników często należy też kontrola stanu płynów czy też ich uzupełniania, np. płyn do spryskiwaczy. Warto zaznaczyć, że w przypadku postępowania sprzecznego z umową czy regulaminem użytkowania samochodu służbowego pracownik może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za powstałe zaniedbania.

Ryczałtowo określona wartość świadczenia z tytułu udostępnienia pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych obejmuje koszty eksploatacyjne. Ich pokrycie nie zależy od tego, czy osoba zatrudniona będzie wykorzystywała pojazd służbowy do celów prywatnych, czy też nie.

W ramach udostępnienia samochodu służbowego do celów prywatnych pracodawca zapewnia pokrycie następujących kosztów związanych z użytkowaniem pojazdu:

  • ubezpieczenie;
  • wymiana opon;
  • bieżące naprawy;
  • materiały eksploatacyjne;
  • przeglądy okresowe;
  • wymiana oleju i innych płynów eksploatacyjnych oraz zużywających się części wskutek zwykłego użytkowania.

Limity wymienione w art. 12 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uwzględniają natomiast paliwa. Pracownik, który wykorzystuje służbowe paliwo do celów prywatnych, uzyskuje przychód z tytułu stosunku pracy. Podstawą do ustalenia wartości tego przychodu jest natomiast cena paliwa. Zużycie paliwa w trakcie używania samochodu służbowego w celach prywatnych również podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Pracodawca pobiera zaliczkę na podatek dochodowy.

Samochód służbowy do celów prywatnych

Samochód służbowy służy do celów wyłącznie związanych z działalnością gospodarczą pracownika. Pracodawca może jednak zgodzić się na korzystanie z niego w celach prywatnych. Wiąże się to jednak z paroma zobowiązaniami. 

Kiedy pracodawca udostępnia samochód do celów prywatnych (bez obciążenia kosztami pracownika), powoduje to wzrost przychodu zatrudnionego. Przedsiębiorca jest zobowiązany, aby do jego wynagrodzenia doliczyć wartość nieodpłatnego świadczenia. Powoduje to wzrost przychodu stosunków pracy. Wraz z tym wzrasta podstawa naliczania składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne pracownika. A dodatkowo wzrasta również kwota składek na podatek PIT. 

Do ustalenia kwoty dodatkowego przychodu z tytułu korzystania z samochodu służbowego bierze się pod uwagę pojemność silnika w pojeździe oraz dni, w których zatrudniony korzysta z pojazdu. 

  • 400 złotych miesięcznie; w przypadku pojazdów z silnikiem o pojemności powyżej 1.600 cm3

  • 240 złotych miesięcznie; w przypadku samochodów o pojemności silnika nie większej niż 1.600 cm3

Pracodawca może zobligować pracownika do poniesienia opłat za korzystanie z samochodu służbowego w celach prywatnych. W takim przypadku powstały po stronie zatrudnionego ryczałtowy przychód zostaje pomniejszony o zapłaconą kwotę. 

Kodeks pracy reguluje zasady odpowiedzialności za wyrządzone szkody w sytuacji, kiedy pracodawca udostępnia samochód służbowy dla pracownika. Zgodnie z obowiązującymi przepisami osoba zatrudniona w ramach stosunku pracy ponosi odpowiedzialność materialną, jeżeli wyrządza szkodę z własnej winy na skutek zaniechania lub nienależytego wykonania obowiązków. Wartość odszkodowania może stanowić maksymalnie kwotę trzech wynagrodzeń miesięcznych osoby zatrudnionej. Zasada ta nie obowiązuje jednak zawsze. Jeśli pracownik wyrządził szkodę w umyślny sposób, powinien pokryć powstałe straty w pełnej wysokości. Oprócz naprawienia szkody pracodawca może zabronić pracownikowi dalszego używania samochodu służbowego lub zakazać mu używania go w celach prywatnych.

Chroniąc swoje interesy, przedsiębiorca może zawrzeć z pracownikiem umowę. Można w niej określić zasady korzystania z samochodu służbowego. Można również wdrożyć regulamin dotyczący korzystania ze służbowych pojazdów.

Umowa - zasady korzystania z samochodu służbowego

Tego typu dokumenty regulują na przykład:

  • sytuacje, w których pracownik będzie zobowiązany zaprzestać korzystania z auta służbowego, np. po ustaniu stosunku pracy, przejściu na urlop wychowawczy czy złamaniu zapisów umowy/regulaminu,
  • maksymalna liczba kilometrów, którą może pracownik pokonać w celach prywatnych,
  • zasady zwrotu pojazdu,
  • procedury postępowania w razie kolizji lub wypadku,
  • zasady używania pojazdu,
  • zasady ponoszenia opłat za paliwo.

Samochód służbowy do celów prywatnych

Jak się rozliczać?

Samochód jest wykorzystywany w związku z obowiązkami wykonywanymi przez pracownika na podstawie umowy o pracę. Spółka dopuszcza również korzystanie z samochodu w celach prywatnych. Wykorzystywanie go w takich celach wiąże się z uiszczeniem wynagrodzenia na rzecz spółki za udostępnienie pracownikowi samochodu do celów prywatnych. Wynagrodzenie należne jest w okresach miesięcznych. Strony określają jednocześnie kwotowo stałą opłatę za miesięczny limit kilometrów do używania samochodu w celach prywatnych, która należna jest spółce.

Opłata ta została skalkulowana jako iloczyn kilometrów objętych limitem oraz stawki za 1 kilometr przebiegu samochodu osobowego, ogłaszanej na podstawie rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. W przypadku przekroczenia wspomnianego limitu kilometrów spółka ma prawo obciążyć pracownika dodatkową opłatą, która będzie kalkulowana jako iloczyn kilometrów przejechanych przez pracownika w celach prywatnych powyżej ustalonego przez strony limitu oraz stawki za 1 kilometr przebiegu samochodu osobowego, ogłaszaną na podstawie wskazanego rozporządzenia. 

Według spółki zarówno:

  • stała opłata ryczałtowa pobierana od pracownika w okresie miesięcznym z tytułu udostępniania pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych, 
  • jak i dodatkowa opłata pobierana w przypadku przekroczenia przez pracownika ustalonego przez spółkę i pracownika limitu miesięcznego stanowią wynagrodzenie z tytułu odpłatnego świadczenia usług. 

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 8 ustawy o podatku od towarów każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. W tym także przeniesienie praw do wartości niematerialnej i prawnych bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej. 

Opłaty związane z udostępnieniem pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych uzyskiwane przez spółkę stanowią obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem od towaru i usług. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy zasadniczo są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Samochód służbowy jako mienie powierzone

Odpowiedzialność pracownika za mienie służbowe ukształtowana jest dwutorowo. Wyróżniamy bowiem odpowiedzialność na tzw. zasadach ogólnych oraz odpowiedzialność o zaostrzonym rygorze, tj. odpowiedzialność za mienie powierzone. Na podstawie uregulowań art. 124 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks pracy pracownik, któremu powierzono mienie z obowiązkiem zwrotu, odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu. Za mienie powierzone pracownik odpowiada w pełnej wysokości. Odpowiada zatem za szkodę rzeczywistą oraz utracone korzyści po stronie pracodawcy.

Warunkami odpowiedzialności pracownika za mienie powierzone są: prawidłowe powierzenie mienia oraz powstanie szkody w tym mieniu. Odpowiedzialność pracownika uregulowano na innych zasadach niż ogólne. Wynika z przyjęcia założenia, że na pracowniku spoczywa obowiązek szczególnej dbałości w sprawowaniu pieczy nad mieniem. Jako pierwszą odrębność podkreślić należy, że ustawodawca domniemuje winę zatrudnionego.

Pracownik odpowiada za szkodę w pełnej wysokości. Dotyczy to zarówno szkody rzeczywistej, jak i utraconych korzyści po stronie pracodawcy. Powierzenie sprzętu musi nastąpić w sposób pozwalający pracownikowi na ustalenie ilości i jakości otrzymanego mienia (inwentaryzacja). Zazwyczaj przekazanie połączone jest z zawarciem umowy. W dokumencie określa się warunki, na jakich mienie zostanie powierzone podwładnemu oraz sposób odpowiedzialności za jego utratę/ uszkodzenie. Dla ważności powierzenia konieczna jest rzeczywista zgoda pracownika. Przez taką zgodę rozumie się: uzgodnienie rodzaju pracy w umowie o pracę, podpisanie jakiegokolwiek dokumentu zaświadczającego otrzymanie towaru oraz pobranie przez pracownika sprzętu/ pieniędzy na towar.

Samochód służbowy jako benefit

Każdy pracodawca ma różne możliwości zaproponowania pracownikowi benefitów pozapłacowych, które zwiększają atrakcyjność firmy. Do grupy benefitów pozapłacowych wchodzą wszelkie dodatki od pracodawcy poza wynagrodzeniem, premią i innymi wynagrodzeniami w kodeksie pracy. Najbardziej popularne są pakiety medyczne dla pracowników i ich rodzin. Istnieje również możliwość pracy w różnych godzinach oraz pracy zdalnej. Benefitem będzie także oczywiście możliwość korzystania z auta służbowego do celów prywatnych.  

Udostępnianie auta pracownikowi najczęściej odbywa się na zasadzie leasingu. Bez ponoszenia znacznych kosztów oraz ryzyka przez przedsiębiorcę. Pracownik podpisuje umowę na korzystanie z auta do celów prywatnych. Zobowiązuje się tym samym do regularnego abonamentu za jego użytkowanie. Koszty użytkowania auta ponosi pracownik. Firma. która szczególnie chce wynagrodzić pracownika wysokiego szczebla, może finansować część abonamentu pracowników, obniżając tym sposobem ponoszone przez niego koszty. 

Samochód służbowy jako składnik wynagrodzenia

Udostępnianie pracownikom samochodów służbowych do celów prywatnych można uznać za czynność świadczenia nieodpłatnych usług na cele osobiste pracowników. Czynność ta podlega opodatkowaniu od towarów i usług.

Zgodnie z interpretacją wniosku z dnia 15 listopada 2007 roku przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającej w imieniu ministra finansów, podatnik w regulaminie wynagrodzenia określa dla wybranych stanowisk wynagrodzenie za pracę w postaci mieszanej (tj. pieniężno-rzeczowej).

Zgodnie z funkcjonującym wewnątrzzakładowo regulaminem część wynagrodzenia stanowi możliwość korzystania przez pracownika z samochodu do celów prywatnych. Jego wartość powinna być określona w złotówkach. Jednocześnie regulamin może określać stawkę odpowiadającą wartości tego świadczenia z uwzględnieniem marki i rodzaju samochodu oddanego pracownikowi do użytkowania. W przypadku, kiedy pracownik przekracza miesięczną kwotę odpowiadającą wartości świadczenia, zobowiązany będzie do zapłacenia różnicy między kwotą odpowiadającą wartości świadczenia wykorzystanego a kwotą wynikającą z regulaminu pracy. 

Ubezpieczenie i  przeglądy okresowe są finansowane przez pracodawcę.  Pracodawca opracował regulamin premiowania swoich pracowników, w świetle którego w przypadku spełnienia przez nich określonych w tym dokumencie warunków otrzymają oni premię, tj. dodatkowy składnik wynagrodzenia w postaci świadczenia niepieniężnego polegającego na prawie do korzystania z samochodu służbowego do celów prywatnych. Wysokość tego świadczenia będzie określona w regulaminie premiowym w ten sposób, że podana zostanie jego wartość globalna w złotówkach, a także wartość w przeliczeniu na 1 km w stosunku do konkretnej marki i modelu eksploatowanego samochodu. 

W przypadku przekroczenia przez pracownika w danym miesiącu globalnego limitu zastosowanie ma mechanizm opisany w pkt 1.

Wynagrodzenie pracownika - różne formy

W świetle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w świetle przepisów kodeksu pracy wynagrodzenie pracownika może mieć charakter niejednolity. Co oznacza,  że nie musi być w całości wpłacone tylko w pieniądzu. Towarzyszyć mu mogą inne składniki w postaci rzeczowej, lub mające postać innych praw o charakterze majątkowym.

Podobną możliwość przewidują przepisy podatkowe, w szczególności art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. A w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego. Ich wysokość została z góry ustalona.

Prawo do nieodpłatnego korzystania z samochodu służbowego do celów prywatnych pracownika mieści się w zakresie tak definiowanego pojęcia „składnik wynagrodzenia”, jeżeli wynika ono bezpośrednio z umowy o pracę, regulaminu wynagradzania lub regulaminu premiowego. Z kolei na gruncie podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega świadczenie szeroko rozumianych usług pod warunkiem, że ma ono charakter odpłatny.

W świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT opodatkowaniu podlega także nieodpłatne świadczenie usług niebędących dostawą m.in. na cele osobiste podatnika lub jego pracowników oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa oraz jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Nieodpłatne świadczenie usług opodatkowane będzie wtedy, gdy spełnione zostaną łącznie dwa warunki: 

  • świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przez podatnika przedsiębiorstwa, 
  • podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia należnego podatku o podatek naliczony przy nabyciu przekazywanych towarów lub towarów i usług związanych ze świadczonymi nieodpłatnie usługami.Samochód służbowy jako składnik wynagrodzenia 

Kiedy przysługuje samochód służbowy?

W raporcie firmy Sedlak & Sedlak “Świadczenia pozapłacowe w firmach w 2009 r.” wykazano osoby, którym przysługuje samochód służbowy. Według raportu samochód służbowy przysługuje najczęściej zatrudnionym pracownikom na najwyższym szczeblu zarządzania. Aż 75% dyrektorów może liczyć na taki rodzaj świadczenia. Najpopularniejsze oferowane im marki to Volkswagen Passat oraz Ford Mondeo. Mediana wartości rynkowej samochodów wynosi natomiast ok. 80 000 zł. 22% dyrektorów może liczyć na przydzielenie ryczałtu na paliwo. To z pewnością dodatkowo zwiększa atrakcyjność świadczenia. 

W przypadku specjalistów 11% z nich może liczyć na samochód służbowy. Najczęściej oferuje się tej grupie pracowników takie marki jak: Opel Astra, Skoda Fabia i Ford Focus, a mediana wartości rynkowej to 30 000 zł. Jednocześnie 88% tej grupy deklaruje, że samochód jest dla nich głównie narzędziem pracy. 

Samochód służbowy to także korzyści dla firmy. Znalezienie wysokiej klasy specjalisty kosztuje sporo pieniędzy. Wymaga też wiele czasu. Benefit w postaci dobrego auta z pewnością pozwoli na zatrzymanie takiego pracownika w firmie na dłużej. Ponadto takie samochody w rękach kadry zarządzającej oraz pracowników niższego szczebla pokazują, że firma dobrze prosperuje i dba o swoich pracowników.

Samochód służbowy a podatek dochodowy

Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów używania przez niego w celach służbowych do jazd samochodów osobowych niebędących włas­nością pracodawcy. Do zwrotu dochodzi na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej między stronami “o używaniu pojazdu do celów służbowych”. Koszty używania samochodu pokrywa pracodawca (według określonych w przepisach sta­wek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, zróżnicowa­nych w zależności od pojemności skokowej silni­ka). Pracodawca ustala również miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne. 

Zdarza się, że pracodawca pozwala pracownikowi na korzystanie ze służbowego samochodu w celach prywatnych. Jeśli osoba zatrudniona nie ponosi kosztów używania auta, wówczas uzyskuje przychód z tytułu stosunku pracy. Inaczej mówiąc, pracownik, który użytkuje pojazd służbowy nieodpłatnie, osiąga swego rodzaju dodatkowy przychód. Na przychód pracownika ze stosunku pracy składają się zarówno wypłaty pieniężne, jak i wartość pieniężna świadczeń w naturze lub ich ekwiwalentów. Korzystanie ze służbowego samochodu do celów prywatnych należy do świadczeń nieodpłatnych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W sytuacji, gdy pracownik używa samochodu służbowego do celów prywatnych przez określoną część miesiąca, wartość świadczenia ustala się w zależności od liczby dni, w którym auto służbowe wykorzystywano do prywatnych celów. Wartość wynosi więc 1/30 kwoty ustalonej na podstawie ryczałtu.

Samochód służbowy a podwyższone koszty uzyskania przychodu

Pracownik, który zamieszkuje poza miejscowością wykonywania pracy, ponosi dodatkowe koszty związane z dojazdem do miejsca pracy. W takiej sytuacji możliwe jest, by przy wyliczaniu zaliczki na podatek dochodowy zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodu. Aby tego dokonać, potrzebne jest oświadczenie na cele stosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.

Wydatki z tytułu dojazdów do miejsca pracy

Jeśli wydatki z tytułu dojazdów do miejsca pracy przewyższają określony kwotowo limit kosztów uzyskania przychodów pracownika, istnieje możliwość rozliczenia pełnej kwoty faktycznie poniesionych wydatków na dojazd do pracy. W zeznaniu rocznym koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy w wysokości wydatków faktycznie poniesionych można przyjąć wyłącznie, gdy:

  • są one wyższe od wskazanych zryczałtowanych rocznych kosztów uzyskania przychodów,
  • podatnik dojeżdżał do zakładu pracy środkiem transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej,
  • poniesione koszty dojazdów są udokumentowane imiennymi biletami okresowymi.

Jeżeli podatnik chce w zeznaniu rocznym rozliczyć podwyższone koszty uzyskania przychodu, wyższe niż określone ustawowo, powinien posiadać imienny bilet okresowy. Tylko bowiem na jego podstawie może dokonać rozliczenia faktycznie poniesionych kosztów. Rozliczenie faktycznie poniesionych wydatków na dojazdy do pracy jest niemożliwe, jeżeli pracownik otrzymuje zwrot kosztów, z wyjątkiem gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.

Przy wyliczaniu zaliczki na podatek dochodowy stosuje się podwyższone koszty uzyskania przychodu w wysokości 300 zł, jeżeli pracownik:

  • mieszka poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy,
  • nie otrzymuje dodatku za rozłąkę,
  • złoży oświadczenie na cele stosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.

W przypadku niezłożenia przez pracownika takiego oświadczenia pracodawca, nawet jeśli posiada wiedzę o tym, że pracownik zamieszkuje w innej miejscowości, nie ma obowiązku stosowania wyższej kwoty kosztów.

chevron-down
Copy link