Strony umowy pracę mogą postanowić o stosowaniu względem pracownika tzw. systemu pracy weekendowej, o którym mowa w art. 144 kodeksu pracy. System ten wprowadza się zamieszczając stosowne postanowienie w umowie o pracę. Umożliwia on pracownikowi wykonywanie pracy tylko w piątki, soboty, niedziele i święta. Dni i godziny pracy mogą być kształtowane dowolnie.

Dobowy wymiar czasu pracy nie może być jednak dłuższy niż 12 godzin, a okres rozliczeniowy czasu pracy nie może przekraczać jednego miesiąca. Maksymalny tygodniowy wymiar czasu pracy pracownika wykonującego pracę w tym systemie będzie wynosić tylko 36 godzin, co wymusza konieczność zatrudnienia takiej osoby tylko na część etatu – maksymalnie w wymiarze wynoszącym 9/10 etatu.

Należy pamiętać, iż zgodnie z art. 148 kodeksu pracy, tj.:

W systemach i rozkładach czasu pracy, o których mowa w art. 135-138, 143 i 144, czas pracy:

  • pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń lub natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia,
  • pracownic w ciąży,
  • pracowników opiekujących się dzieckiem do ukończenia przez nie 4 roku życia, bez ich zgody

- nie może przekraczać 8 godzin. Pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas nieprzepracowany w związku ze zmniejszeniem z tego powodu wymiaru jego czasu pracy.

Czas pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń lub natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia, pracownic w ciąży oraz pracowników opiekujących się dzieckiem do ukończenia przez nie 4 roku życia, bez ich zgody nie może przekraczać 8 godzin, co dotyczy także osób wykonujących pracę w ramach systemu pracy weekendowej. Pracownicy ci zachowują prawo do wynagrodzenia za czas nieprzepracowany w związku ze zmniejszeniem z tego powodu wymiaru ich czasu pracy. W systemie pracy weekendowej wyłączona jest także możliwość stosowania przerywanego systemu czasu pracy.

Art. 139. § 1. k.p. Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, może być stosowany system przerywanego czasu pracy według z góry ustalonego rozkładu przewidującego nie więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż 5 godzin. Przerwy nie wlicza się do czasu pracy, jednakże za czas tej przerwy pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju.
§ 2. Systemu przerywanego czasu pracy nie stosuje się do pracownika objętego systemem czasu pracy, o którym mowa w art. 135-138, 143 i 144.
§ 3 (…)

Niezbędny jest pisemny wniosek pracownika

System pracy weekendowej może być stosowany tylko na pisemny wniosek pracownika. Uregulowanie dni i godzin pracy pracownika w umowie o pracę zwalnia pracodawcę od obowiązku wprowadzania dla takiej osoby odrębnego grafiku (rozkładu czasu pracy), co wynika z art. 129 §4 pkt 1 kodeksu pracy

Art. 129 § 4 k.p. Pracodawca nie ma obowiązku sporządzania rozkładu czasu pracy, jeżeli:
1)rozkład czasu pracy pracownika wynika z prawa pracy, obwieszczenia, o którym mowa w art. 150 § 1, albo z umowy o pracę;
2) (…)

Pracodawca w tym systemie nie jest obowiązany do udzielania pracownikowi niedzieli wolnej od pracy.

Zgodnie z art. 151(12) k.p. Pracownik pracujący w niedziele powinien korzystać co najmniej raz na 4 tygodnie z niedzieli wolnej od pracy. Nie dotyczy to pracownika zatrudnionego w systemie czasu pracy, o którym mowa w art. 144.