Umowa poręczenia - wszystko, co należy o niej wiedzieć

6 sierpnia 2018
/

Umowa poręczenia to jedna z umów cywilnoprawnych powszechnych w obrocie gospodarczym. Istota poręczenia została szeroko opisana w art. 876-887 KC.

Przede wszystkim, poprzez poręczenie zabezpieczamy swoje wierzytelności. Zgodnie z treścią art. 876 § 1 KC, który brzmi następująco: Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał, wierzyciel ma prawo wymagać wykonania zobowiązania nie tylko od „głównego” dłużnika, ale i od poręczyciela, który to zgodził się na ustanowienie zabezpieczenia na daną wierzytelność. Jak zatem wygląda skuteczna umowa poręczenia?

Umowa poręczenia - określenie długu

Przedmiotem poręczenia jest już powstały dług. Ów dług musi być określony w umowie poręczenia. Może on wynikać z innej umowy np. umowy kredytu (co zdarza się najczęściej), ale też z czynów niedozwolonych tudzież bezpodstawnego wzbogacenia się. Aby ustanowić poręczenie, dług niekoniecznie musi istnieć w tym samym momencie co powstanie umowy poręczenia. Zgodnie z art. 878 KC może być to dług przyszły, który powstanie między określonymi podmiotami – dłużnikiem oraz wierzycielem.

Odpowiedzialność poręczyciela

Inną istotną kwestią przy sporządzaniu umowy poręczenia będzie odpowiedzialność poręczyciela. Jest to jasno sprecyzowane w art. 881 KC: W braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny. Przekładając ten przepis na praktykę, wierzyciel może wymagać spłaty długu od poręczyciela, nawet jeśli występuje termin świadczenia dla głównego dłużnika. Warto tutaj przytoczyć art. 880 KC, który stanowi, że: Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel powinien zawiadomić o tym niezwłocznie poręczyciela.

Idąc tym tropem, można by założyć, że wierzyciel zawsze winien poinformować poręczyciela o sytuacji, w której główny dłużnik dopuścił się znacznego opóźnienia w spełnieniu świadczenia. Doktryna jednak wskazuje na fakt (choć jest to aktualnie duże pole do dyskusji), że owa powinność wierzyciela do zawiadomienia poręczyciela o zaistniałej sytuacji wcale nie jest przesłanką wymagalności zobowiązania poręczyciela. Patrząc jednak od drugiej strony, niepoinformowanie poręczyciela o opóźnieniu dłużnika głównego, jest dobrą przesłanką do odpowiedzialności odszkodowawczej wierzyciela względem poręczyciela.

Instytucja poręczenia w polskim prawie cywilnym jest stosunkowo rozbudowanym pojęciem. Zatem, aby móc przybliżyć naszemu Czytelnikowi jej istotę, zachowując przy tym najwyższą jakość, poręczenie zostanie omówione w następnych artykułach poświęconych tylko i wyłącznie poręczeniu. Zachęcamy do śledzenia tematu i lektury.

 

Potrzebujesz wzoru umowy poręczenia? Możesz zupełnie bezpłatnie i bez pomocy prawnika stworzyć ją w naszym Generatorze Umów.