Odmowa rejestracji podmiotu na potrzeby podatku VAT przez organy podatkowe

26 lutego 2018
/

Młode firmy, które dopiero rozpoczynały działalność gospodarczą oraz podmioty zagraniczne na początku swojej działalności bardzo chętnie używały, jako adres swojej siedziby wirtualnego adresu. W dużej mierze ograniczało to koszty związane z prowadzeniem działalności, przyspieszało cały proces rejestracji oraz pozwalało wybrać lokalizację w bardziej dogodnym miejscu, niż to miało miejsce w rzeczywistości.

W związku z rozpowszechniającym się zainteresowaniem rejestracji w ten sposób oraz ze zmianami w przepisach podatkowych, Fiskus zaczął przeprowadzać wnikliwe kontrole podmiotów ubiegających się o rejestracje dla celów VAT, tego rodzaju adresom prowadzonej działalności.

Następowało to w sytuacji, gdy w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R w polu adres siedziby, został użyty adres wirtualnego biura. W większości przypadków powodowało to wydawanie decyzji negatywnych o zarejestrowaniu nowego podmiotu. Zdaniem organów podatkowych podmioty takie stwarzają większe zagrożenie wyłudzeń.

Kiedy US nie dokona rejestracji podmiotu?

Zgodnie z art. 96 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym Naczelnik Urzędu Skarbowego nie dokonuje rejestracji podmiotu jako podatnika VAT, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:

  • dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą,
  • podmiot ten nie istnieje,
  • mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z tym podmiotem albo jego pełnomocnikiem,
  • podmiot albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu skarbowego.

W przytoczonych powyżej przesłankach nie odnajdujemy informacji, iż organ podatkowy może odmówić rejestracji w przypadku ustanowienia miejsca siedziby prowadzania działalności w wirtualnym biurze.
Niestety, na niekorzyść większości podatników, odmowa rejestracji z tego powodu podtrzymywana jest przez większość organów orzekających. Sądy stają po stronie organów podatkowych. Twierdzą, że odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez podmioty zarejestrowane na wirtualny adres generuje większe pole do nadużyć. Uznaje się je za „podmioty nieuczciwe”, co potwierdzone zostało w poniższym wyroku.

Wyroki WSA

WSA w Rzeszowie z 29 sierpnia 2017 r. (sygn. akt I SA/Rz 408/17) stwierdził iż: „Nie mogą one [siedziby] mieć charakteru wirtualnego (nierzeczywistego) biura, lecz muszą faktycznie umożliwiać podejmowanie centralnych decyzji zarządzających organowi wykonawczemu danego przedsiębiorstwa. Pod adresem takim muszą być faktycznie realizowane funkcje (czynności) związane z prowadzoną działalnością.”
Konsekwencjami tego stanowiska są negatywne decyzje organów. Rejestracja działalności pod adresem wirtualnym nie powinna przesądzać o negatywnej decyzji odnośnie rejestracji jako podatnika podatku od towarów i usług.

Zdaniem WSA w Lublinie z 20 września 2017 r. (sygn. akt I SA/Lu 537/17): „organy powinny ze szczególną ostrożnością i wnikliwością analizować wnioski o rejestrację opierając się na poważnych przesłankach pozwalających obiektywnie stwierdzić istnienie prawdopodobieństwa, iż zarejestrowanie podatnika VAT zostanie wykorzystane do popełnienia oszustwa.”

Zgodnie z treścią wyroku oraz w zgodzie z obecnymi przepisami, organy mają obowiązek wnikliwego sprawdzenia podatnika jeszcze przed jego rejestracją. Decydując o odmowie oraz uzasadniając tę decyzję, Fiskus powinien kierować się przesłanką popełnia oszustwa podatkowego. Sama rejestracja podmiotu w wirtualnym biurze nie może stanowić podstaw do odmowy jego rejestracji, a tym samym z góry nie należy zakładać chęci popełniania oszustwa podatkowego.

W tym miejscu należy nadmienić, że jeżeli taka praktyka będzie stosowana przez organy podatkowe na przestrzeni długofalowej, może to spowodować brak zainteresowania nowopowstałych podmiotów lub podmiotów zagranicznych do korzystania z tego rodzaju usług, co w konsekwencji może przyczynić się do ich likwidacji.