Zakaz zbliżania się a kontakt z dzieckiem

30 października 2020
hello world!

Skazany rodzic mógłby realizować swoje uprawnienie do kontaktów z dzieckiem wynikające z orzeczenia wydanego przez sąd rodzinny, gdyby nie dopuścił się przestępstwa – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. – Wykonywanie zakazu zbliżania stanowi wyraz prewencji służącej ochronie pokrzywdzonego syna przed ojcem – dodał.

Zakaz zbliżania się 

Zgodnie z art. 41a z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, dalej również jako „k.k.”) sąd może orzec lub orzeka zakaz kontaktowania się – tzw. fakultatywny lub obligatoryjny zakaz kontaktowania się. Kiedy mamy zatem do czynienia z fakultatywnym orzekaniem tego zakazu? W razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego lub inne przestępstwo przeciwko wolności. Będzie tak również w razie skazania za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, w tym zwłaszcza przemocy wobec osoby najbliższej. Zakaz lub nakaz może się wiązać z obowiązkiem zgłaszania się do policji lub innego wyznaczonego organu w określonych odstępach czasu. Zakaz zbliżania się do określonych osób – również kontrolowany w systemie dozoru elektronicznego. Natomiast obligatoryjny zakaz wydawany jest w razie ponownego skazania sprawcy w warunkach określonych powyżej.

Zakaz zbliżania się obejmuje każdorazowo zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób. Będzie to także zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu. Ponadto odnosi się to również do nakazu okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. 

Na jak długo orzekane są zakazy?

Zakazy z art. 41a k.k. mogą być orzekane na okres od roku do 15 lat lub dożywotnio. Dożywotnie orzeczenie zakazu jest wyłącznie fakultatywne. Sąd może go orzec w przypadku swego rodzaju recydywy ogólnej sprawcy, którego skazano już na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za popełnienie przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego i ponownie za popełnienie takiego przestępstwa skazano go na taką karę.

Nakaz opuszczenia lokalu może zostać orzeczony jedynie terminowo. Będzie to okres od roku do 10 lat. Warto zauważyć także, że zwłaszcza w przypadku gdy pokrzywdzonym jest małoletni, orzeczenie zakazu lub nakazu w maksymalnej nawet długości może nie zapewnić mu dostatecznej ochrony przed ponownym pokrzywdzeniem ze strony sprawcy. Szczególnie wówczas, gdy orzeczono wobec niego krótkoterminową karę pozbawienia wolności, warunkowo zwolniono go z odbycia części kary lub wymierzono mu karę mieszaną. Stanowi o tym art. 37b k.k.

Zakaz zbliżania się a kontakt z dzieckiem

Orzeczenie zakazu kontaktu i zbliżania skazanego z małoletnim synem stoi w sprzeczności do praw rodzicielskich skazanego, jak i prawa do osobistego kontaktu z synem (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., sygn. IV KK 200/20).

O oczywistej bezzasadności kasacji świadczył dobitnie jeden z zarzutów. Skarżący zarzucił w nim bowiem, że zakaz kontaktowania się z synem ingeruje w przyznane przez sąd rodzinny prawo do kontaktów. Według Sądu Najwyższego skazany mógłby realizować to uprawnienie według reguł określonych orzeczeniem wydanym przez sąd rodzinny, gdyby nie dopuścił się popełnienia przestępstwa. To konsekwencją przestępstwa była zatem określona reakcja w postaci orzeczonej kary pozbawienia wolności oraz środka karnego. Wykonywanie zakazu zbliżania stanowi wyraz prewencji. Służy ona ochronie pokrzywdzonego przed ewentualnymi niepożądanymi zachowaniami ze strony skazanego.

chevron-down
Copy link