Zmiana ustawy o komornikach sądowych i egzekucji 2017

W sobotę, 28 października 2017 roku weszła w życie nowelizacja ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. 1997 Nr 133, poz. 882 t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1277). Przyjęta przez rząd 16 maja 2017 roku, prowadziła kilka znaczących zmian.

W art. 49a niniejszej ustawy, zmiany dotyczą usunięcia wymogu opłaty stałej oraz zastąpienie jej opłatą tymczasową. Zgodnie z nowelizacją, wszczęcie egzekucji świadczeń niepieniężnych zależne jest od uiszczenia 10 procent przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego (opłata tymczasowa). Stosownie do tej zmiany, dodano punkt 3, określający procedurę odnoszącej się do przypadku nieuiszczenia opłaty tymczasowej.

Nowelizacja i nowe stawki po wejściu ustawy

Dodano również instytucję opłaty uzupełniającej. Nowelizacja ta jest odpowiedzią na orzeczenie TK z 2015 roku. Uznano wtedy za niekonstytucyjne przepisy o opłatach, których stawki nie malały w sytuacji, gdzie dłużnik, po wezwaniu przez komornika, dobrowolnie dokonał opróżnienia lokalu we wskazanym terminie. W związku z tym, najnowsza nowelizacja przewiduje ustalenie różnych stawek. Pierwsza z nich: jeżeli dłużnik po wezwaniu przez komornika dobrowolnie wykonał obowiązek w wyznaczonym terminie, który nie może być krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, opłata ostateczna wynosi 1/25 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Poza tym dodano, że: jeżeli dłużnik dobrowolnie wykonał obowiązek przed doręczeniem mu wezwania, komornik nie pobiera opłaty.

W art. 51 niniejszej ustawy wprowadzono inną stawkę opłaty ostatecznej (wcześniej opłaty stałej). Wynosi ona 20 procent (przed nowelizacją 40%) przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Wraz z wejściem w życie nowelizacji opłata ta dotyczy też egzekucji odebrania rzeczy. W przypadkach nieokreślonych w art. 51 pobiera się „ostateczną opłatę stałą w wysokości 15% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, a w razie podjęcia egzekucji na skutek dalszych naruszeń posiadania, opłatę zwiększa się każdorazowo o 100%”