Co to jest przypozwanie?

Czasami rozstrzygnięcie procesu cywilnego może być przyczynkiem do następnego procesu. Strona przegrywająca może w związku z niekorzystnym rozstrzygnięciem dochodzić swoich roszczeń od innego podmiotu. W takich sytuacjach kodeks postępowania cywilnego przewiduje instytucję tzw. przypozwania.

Art. 84 k.p.c.
§ 1. Strona, której w razie niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia przysługiwałoby roszczenie względem osoby trzeciej albo przeciwko której osoba trzecia mogłaby wystąpić z roszczeniem, może zawiadomić taką osobę o toczącym się procesie i wezwać ją do wzięcia w nim udziału.
§ 2. W tym celu strona wnosi do sądu pismo procesowe wskazujące przyczynę wezwania i stan sprawy. Pismo to doręcza się niezwłocznie osobie trzeciej, która może zgłosić swe przystąpienie do strony jako interwenient uboczny.

Pojęcie przypozwania

Przypozwanie jest to zatem zawiadomienie osoby trzeciej o toczącym się procesie i wezwanie jej do wzięcia w nim udziału w charakterze interwenienta ubocznego. Przypozwać można wyłącznie w formie pisma procesowego. Pismo to powinno wskazywać przyczynę wezwania (będzie nią stosunek prawny łączący przypozywającego i wzywanego) i stan sprawy.

Samo przypozwanie nie czyni interwenientem ubocznym, przeciwnie – jeśli wzywany zechce wziąć udział w procesie, powinien zgłosić interwencję uboczną. Do interwencji tej wprost zastosowanie mają art. 76–83 k.p.c., z tym że skutki związane z interwencją powstają w stosunku do wezwanego, także jeżeli nie zgłosi on interwencji ubocznej (art. 85 k.p.c. w zw. z art. 82 k.p.c.: Interwenient uboczny nie może w stosunku do strony, do której przystąpił, podnieść zarzutu, że sprawa została rozstrzygnięta błędnie albo że strona ta prowadziła proces wadliwie, chyba że stan sprawy w chwili przystąpienia interwenienta uniemożliwił mu korzystanie ze środków obrony, albo że strona umyślnie lub przez niedbalstwo nie skorzystała ze środków, które nie były interwenientowi znane.). Z punktu widzenia przypozywającego jest zatem obojętne, czy wzywany zgłosi interwencję, skoro już z momentem otrzymania przypozwania wzywany zostanie pozbawiony zarzutu z art. 82, chyba że stan sprawy w chwili otrzymania przypozwania i tak uniemożliwiłby mu korzystanie ze środków obrony.

Przypozwanie w praktyce

Należy rozważyć możliwość przypozwania na takim etapie postępowania, by nie narazić się na zarzut wynikający z treści cytowanego przepisu art. 82 in fine tj., że stan sprawy w chwili przystąpienia interwenienta uniemożliwił mu korzystanie ze środków obrony albo że strona umyślnie lub przez niedbalstwo nie skorzystała ze środków, które nie były interwenientowi znane. W praktyce powinno się zatem wystosować pismo z przypozwaniem na etapie przed pierwsza rozprawą. Jest to kwestia istotna, ponieważ podmiot przypozwany będzie podejmował działania procesowe pomagające stronie wygrać sprawę. Będzie on chciał tym samym uniknąć postępowania skierowanego bezpośrednio przeciwko sobie.