Czym jest interpretacja podatkowa?

2 kwietnia 2020
hello world!

Obowiązkiem każdego przedsiębiorcy, oprócz zajmowania się codziennymi sprawami firmy, planowania strategii biznesowych czy pozyskiwania nowych klientów, jest także płacenie podatków. Większość decyduje się na korzystanie z usług biur rachunkowych. Część natomiast zatrudnia księgowych, by pilnowali tych spraw. Jednak tak naprawdę każdy podatnik, planując swoje finanse, musi się zastanowić, czy to, co zamierza zrobić, opłaca się pod względem podatkowym. Należałoby się zastanowić także, czy planowane działania nie zostaną uznane przez fiskusa za uchylanie się od opodatkowania. Czasami pomocna może okazać się interpretacja podatkowa.

Tutaj należy przypomnieć, że z udowodnieniem uchylania się od opodatkowania wiążą się konsekwencje określone w art. 54 Kodeksu karnego skarbowego. Należą to nich grzywna do 720 stawek dziennych oraz kara pozbawienia wolności. Są one wymierzane razem albo oddzielnie, w zależności od ciężaru popełnionego czynu.

Przeczytaj również:
Uchylanie się od opodatkowania

Odnalezienie się w gąszczu nierzadko pozornie sprzecznych ze sobą przepisów stanowi zwykle duży problem. Przepisy te bowiem niejednokrotnie bywają różnie interpretowane przez organy podatkowe. W zależności od regionu Polski różnie się interpretuje. Jest to szczególnie ciężkie, gdy wisi nad nami widmo sankcji. Na szczęście tu na ratunek przychodzi Ustawa z dnia 14 maja 2019 r. – Ordynacja Podatkowa. To właśnie w jej Rozdziale 1a spotykamy się z interpretacjami podatkowymi, które nie tylko mogą wskazać nam dobrą drogę w poszukiwaniu sensu w przepisach, ale i uchronić nas (przynajmniej w pewnym zakresie) przed odpowiedzialnością.

Interpretacja podatkowa – rodzaje

Ordynacja Podatkowa wyróżnia dwa rodzaje interpretacji podatkowych.

Pierwszym są interpretacje ogólne, które wydaje minister właściwy do spraw finansów. Obecnie jest to minister finansów, inwestycji i rozwoju. Dokonuje on tego z urzędu lub na wniosek. Uwzględnia przy tym orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Drugim rodzajem są interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Dzieje się to jedynie na wniosek zainteresowanego. Sama interpretacja może być bowiem wydana tylko w jego indywidualnej sprawie. 

Czym jest interpretacja ogólna?

Jedną z najbardziej pożądanych cech prawa podatkowego jest to, żeby było ono jednolicie stosowane na terytorium całego państwa. Oprócz obowiązywania jednolitych przepisów istotne jest też, aby rozumiały je w ten sam sposób wszystkie organy podatkowe. Nieważne, czy w Warszawie, Krakowie, czy Szczecinie – wszyscy muszą je jednakowo interpretować. W ten sposób zapewnione powinno zostać podmiotom w całej Polsce jednakowe traktowanie w podobnych sytuacjach. Rozwiązuje to konstrukcja interpretacji ogólnych wydawanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Konstrukcja ta jest niezwykle przydatna szczególnie wtedy, gdy spotykamy się z dwoma sprzecznymi ze sobą decyzjami lub interpretacjami indywidualnymi i nie wiemy, według której powinniśmy postąpić. Wysoki poziom merytoryczny interpretacji wydawanych przez ministra mają zapewnić wymagane elementy, które zawarto w Ustawie – Ordynacja Podatkowa (dalej “op”), w jej art. 14a § 1a.

Interpretacja podatkowa ogólna musi przede wszystkim zawierać opis zagadnienia, które stało się podstawą do interpretacji przepisów prawa podatkowego. Następnie minister wyjaśnia zakres oraz sposób stosowania interpretowanych przepisów do danego zagadnienia. Kolejnym i bez wątpienia najważniejszym elementem jest uzasadnienie prawne interpretacji. Powinno ono czytelnikowi interpretacji rozjaśnić znaczenie danych przepisów prawa podatkowego.

Jak sporządzić wniosek o wydanie interpretacji ogólnej?

Zanim zabierzemy się za pisanie wniosku, warto sprawdzić najpierw dwie rzeczy. Pierwszą jest to, czy w ogóle z wnioskiem tego typu możemy wystąpić. Przepisy jasno wskazują, że zrobić tego nie może organ administracji publicznej.


Drugą rzeczą, jaką należy sprawdzić, jest to, czy nie została już wydana interpretacja ogólna w sprawie, która jest bardzo podobna do naszej. Jeżeli to nastąpiło, nasz wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. Aby tego uniknąć możemy:

  • użyć wyszukiwarki interpretacji, 
  • zapytać w najbliższym urzędzie skarbowym, urzędzie celno-skarbowym lub izbie administracji skarbowej,
  • zadzwonić do Krajowej Informacji Skarbowej. 

Następnie możemy zastanowić się, w jaki sposób chcemy złożyć nasz wniosek. Mamy do wyboru trzy możliwości. Dokumenty możemy złożyć osobiście w Krajowej Informacji Skarbowej (ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała) lub wysłać je tam listownie. Kolejnym sposobem jest załatwienie sprawy przez ePUAP. Żeby jednak skorzystać z tej możliwości, potrzebujemy profilu zaufanego lub certyfikatu kwalifikowanego, który potwierdzi naszą tożsamość.

Jeżeli żaden podobny do naszego przypadek nie był nigdy wyjaśniany przez ministra oraz jesteśmy uprawnieni do złożenia wniosku, a także wybraliśmy sposób dostarczenia dokumentów, to możemy skupić się na dalszych wymogach formalnych naszego wniosku. Zadanie to mamy ułatwione, gdyż sam wniosek ma postać dostępnego w internecie formularza o nazwie ORD-OG.

Pierwszym elementem jest uzasadnienie konieczności wydania interpretacji. Ustawodawca wskazał z czego powinno się ono składać.

W uzasadnieniu musi się znaleźć:

  • przedstawienie zagadnienia oraz wskazanie przepisów prawa podatkowego wymagających wydania interpretacji ogólnej;
  • wskazanie niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego w określonych decyzjach, postanowieniach oraz interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych oraz w takich samych stanach prawnych.

Przede wszystkim nasz wniosek powinien zawierać dokładny opis tylko jednego zagadnienia. Dodatkowo same wątpliwości co do interpretacji przepisów nie wystarczą. Aby napisać dobry wniosek, trzeba też wskazać konkretne przykłady niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe. Należy podać ich numery, daty wydania, a także nazwy organów, które wydały dane decyzje, postanowienia lub interpretacje. Jednak nawet tutaj nie mamy dowolności we wskazaniu spraw. Ustawodawca wymaga bowiem, aby nie toczyło się w nich postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa albo kontrola celno-skarbowa. Od decyzji lub na postanowienie wskazane we wniosku nie mogło natomiast zostać wniesione odwołanie lub zażalenie. 

Kolejnym elementem jest opłata w wysokości 40 zł, którą wniesiemy przelewem na Konto Krajowej Informacji Skarbowej (NBP 25 1010 1212 0064 6422 3100 0000). Potwierdzenie zapłaty należy następnie dołączyć do wniosku. 

Termin odpowiedzi na interpretację ogólną

Na odpowiedź na będziemy czekać do 3 miesięcy od złożenia wniosku.

Jeśli nam się powiedzie, Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju umieści interpretację ogólną w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju, a dodatkowo umieści stosowną informację w Biuletynie Informacji Publicznej. Ponadto w takim wypadku nastąpi zwrócenie nam opłaty za wniosek. 

W przypadku gdy nasz wniosek będzie niepełny, dostaniemy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, na które będziemy musieli odpowiedzieć w ciągu 7 dni kalendarzowych od doręczenia.

Warto też pamiętać, że pomimo uzyskania interpretacji ogólnej, minister może zmienić wydaną wcześniej interpretację ogólną z urzędu, jeżeli stwierdzi, że jest nieprawidłowa. Z tego powodu niezwykle istotne jest śledzenie tego, czy interpretacja ogólna, z której chcemy skorzystać, stosując się do przepisów podatkowych, jest nadal aktualna. 

Kiedy nastąpi odmowa wydania interpretacji ogólnej?

Minister finansów może także nie wydać interpretacji ogólnej w naszej sprawie, jeśli stwierdzi, że nie uzasadniliśmy dostatecznie naszego wniosku. Może się to także zdarzyć, jeśli wskazane przez nas zagadnienie było już przedmiotem interpretacji ogólnej, a przepisy nie zmieniły się istotnie w tym zakresie lub jeśli nie wykazaliśmy dostatecznie, że organy podatkowe lub organy celno-skarbowe w różny sposób stosują te same przepisy prawa podatkowego. W takim wypadku dostarczone zostanie do nas postanowienie o odmowie rozpatrzenia, od którego służy nam zażalenie. 

Czym jest interpretacja indywidualna?

Interpretacja podatkowa w sprawach indywidualnych jest wydawana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Dzieje się to na wniosek zainteresowanego i dotyczyć może jedynie zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Jak sama nazwa wskazuje, narzędzie to służy przede wszystkim do rozwiązywania wątpliwości w indywidualnych sprawach. Musi zatem dotyczyć wnioskodawcy.

Jak sporządzić wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej?

Z wnioskiem o interpretację indywidualną może wystąpić jedynie strona zainteresowana. W związku z tym istotne jest poprawne rozumienie tego terminu. W wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 17 lipca 2012 r., I SA/Rz 430/12, LEX nr 1214167 sąd wysnuł wniosek, że “Zainteresowanym jest tylko ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego.

Oznacza to, że z wnioskiem może wystąpić jedynie podmiot, dla którego wskazana we wniosku sytuacja może rodzić zobowiązanie podatkowe. Kolejnym wymogiem wskazanym przez WSA w Rzeszowie jest to, że “Wniosek o interpretację może złożyć tylko taka osoba, która po jej wydaniu mogłaby skorzystać z gwarancji, że zastosowanie się do uzyskanej interpretacji nie może jej szkodzić”. Wynika z tego więc, że środek ten przysługuje jedynie takiemu podmiotowi, który będzie następnie mógł skorzystać z otrzymanej interpretacji. Co więcej, nie będą z tego powodu wyciągnięte wobec tego podmiotu żadne konsekwencje.

Podobnie jak w przypadku interpretacji ogólnej warto najpierw sprawdzić, czy podobna do naszej sprawa nie była wcześniej przedmiotem interpretacji. Jeśli była, nasz wniosek zostanie pozostawiony przez organ bez rozpatrzenia. Możemy to zrobić:

  • korzystając z wyszukiwarki interpretacji ,
  • na stronie internetowej Krajowej Informacji Skarbowej,
  • pytając w najbliższym urzędzie skarbowym, urzędzie celno-skarbowym lub izbie administracji skarbowej,
  • dzwoniąc do Krajowej Informacji Skarbowej – 801 055 055, dzwoniąc z telefonu stacjonarnego lub 22 330 03 30 dzwoniąc z telefonu komórkowego.

Tutaj również mamy 3 możliwości złożenia naszego wniosku. Dokumenty możemy złożyć osobiście w Krajowej Informacji Skarbowej (ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała) lub wysłać je tam listownie. Kolejnym sposobem jest załatwienie sprawy przez ePUAP. Aby skorzystać z tej możliwości potrzebujemy profilu zaufanego lub certyfikatu kwalifikowanego, które potwierdzą naszą tożsamość. W tym wypadku wniosek także ma formę dostępnego przez internet formularza. Jego nazwa to – ORD-IN.

Interpretacja indywidualna – wyczerpujące przedstawienie sytuacji

Skupiając się na treści wniosku o interpretację indywidualną, trzeba pamiętać o podstawowych elementach. 

Pierwszym z nich, który wynika z art. 14b § 3 op, to wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, którego przedmiotem ma być interpretacja podatkowa. Jak wskazał NSA, za wyczerpujący opis uznaje się ten, “na podstawie którego można w sposób pewny i niewątpliwy udzielić jednoznacznej informacji w zakresie możliwości określonego zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia” (zob. wyr. NSA z  dnia 19 czerwca 2019 r., I FSK 817/17, LEX nr 2698573). Jest to niezwykle ważny warunek. Organ bowiem, dokonując interpretacji, jest związany wskazanym przez nas stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym. Nie ma on zatem uprawnienia do wprowadzenia jakiejkolwiek ich zmiany (zob. wyr. WSA w Gdańsku z dnia 27 kwietnia 2011 r., I SA/Gd 140/11, LEX nr 786090).

Co więcej, nawet w przypadku braków formalnych w naszym wniosku, organ, wzywając nas do ich uzupełnienia, nie może żądać modyfikacji sytuacji przedstawionej we wniosku (zob. wyr. WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2014 r., I SA/Kr 1803/13, LEX nr 1501856). Organ natomiast w wydanej interpretacji, do wskazanych przez nas sytuacji, może dokonać operatywnej wykładni związanych z nimi przepisów  (zob. wyr. NSA z dnia 27 maja 2015 r., II FSK 1201/13, LEX nr 1710316). Pokazuje to, jak istotny dla prawidłowego rozstrzygnięcia jest przedstawiony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe. 

Interpretacja podatkowa – własna ocena opisywanej sytuacji oraz wyraźne pytanie

Drugim elementem jest własne stanowisko odnoszące się do opisywanej sytuacji. Wnioskodawca nie musi oceniać całego przepisu podatkowego. Może skupić się jedynie na fragmencie, który budzi jego wątpliwości (zob. wyr. NSA z dnia 16 stycznia 2020 r., I FSK 1163/19, LEX nr 2785310). Ale niedopuszczalna jest sytuacja, w której we wniosku nie są wskazane żadne przepisy prawa podatkowego, gdyż to na ich podstawie organ dokonuje interpretacji (zob. wyr. NSA z dnia 1 sierpnia 2019 r., II FSK 2708/17, LEX nr 2733478). Nie musimy jednak obawiać się tego, że nasza błędna opinia poskutkuje tym, że interpretacja nie zostanie wydana. Jeżeli organ uzna naszą ocenę za nieprawidłową, to zgodnie z art. 14c § 2 op wskaże w wydanej interpretacji prawidłowe stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym. 

Trzecim elementem jest wyraźnie sformułowane pytanie, które kierujemy do organu. Nasz adresat musi bowiem bez trudności zrozumieć, o co nam chodzi. Zwiększa to jednocześnie prawdopodobieństwo tego, że nasz wniosek nie pozostanie bez odpowiedzi. Uzyskane informacje będą nas natomiast satysfakcjonować.

Interpretacja podatkowa indywidualna – oświadczenie do wniosku

Do wniosku o interpretację indywidualną należy również dołączyć oświadczenie. Należy w nim wskazać, że w dniu złożenia wniosku sprawa, którą opisujemy, nie jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Nad tym należy się szczególnie pochylić, ponieważ złożenie fałszywego oświadczenia skutkuje odpowiedzialnością karną ze strony wnioskodawcy (art. 14b § 4 op).

Oświadczenie do wniosku jest o tyle istotnym elementem, że zgodnie z art. 14 b ust 5 op organ nie wydaje interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Ustawodawca dodatkowo zabezpieczył się tym, że nawet jeśli organ pomimo fałszywych informacji zawartych w oświadczeniu do wniosku, wyda interpretację indywidualną, to, zgodnie z art. 14b § 4 op, nie wywołuje ona skutków prawnych. Oznacza to, że podmiot powołujący się na taką interpretację nie może liczyć na ochronę w związku z art. 14k oraz 14m op.

Interpretacja podatkowa – dowód wniesienia opłaty

Zarówno w przypadku wniosku o interpretację ogólną, jak i wniosku o interpretację indywidualną musimy wnieść opłatę. Różnicuje się jednak sposób jej naliczania. 

W przypadku interpretacji ogólnej musimy zapłacić 40 zł za wniosek przed jego złożeniem. Dodatkowo jeśli minister wyda interpretację ogólną, dostaniemy zwrot całej kwoty wniesionej przez nas opłaty.

Natomiast jeśli mowa o interpretacji indywidualnej, 40 zł – tyle wynosi opłata za każdy opisywany przez nas stan faktyczny i wydarzenie przyszłe. Oznacza to, że jeżeli opiszemy 10 różnych odrębnych sytuacji, to będziemy musieli zapłacić proporcjonalnie więcej, czyli 400 zł. 

 

WZÓR: 40 zł x S

S – liczba stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych

Może być i tak, że się  jednak pomylimy w obliczeniach i zapłacimy za dużo. Nie musimy się jednak martwić. Nie później bowiem niż w terminie 7 dni od dnia wydania interpretacji w naszej sprawie, nienależna część opłaty zostanie nam zwrócona. Zwrot części opłaty nastąpi także w przypadku, gdy wycofamy część wniosku w zakresie przedstawionych w nim odrębnych stanów faktycznych lub wydarzeń przyszłych. Na zwrot całej kwoty opłaty możemy natomiast liczyć w sytuacji, gdy wycofamy nasz wniosek w całości.

Interpretacja podatkowa – wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej

Często zdarza się, że z sytuacją budzącą istotne wątpliwości pod względem prawa podatkowego związanych jest wiele podmiotów. Naturalna jest wtedy chęć każdego z nich do zabezpieczenia się przepisami dotyczącymi ochrony wnioskodawcy (art. 14k op) oraz zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku (art. 14m op).

Art. 14r op daje możliwość złożenia wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej. Jest to możliwe w przypadku dwóch lub większej liczby uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym zainteresowanych. We wniosku wszyscy zainteresowani muszą złożyć oświadczenie. Trzeba w nim wskazać, że sprawa, którą opisują, nie jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawy nie rozstrzygnięto co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Dodatkowo w tym wypadku należy wskazać jeden podmiot będący stroną postępowania w sprawie interpretacji. To do tego podmiotu doręczona zostanie interpretacja indywidualna lub postanowienie w sprawie. Wszyscy pozostali zainteresowani otrzymają odpisy.

Inaczej sytuacja w tym przypadku wygląda, jeśli chodzi o opłatę za wniosek. Jest to bowiem iloczyn liczby przedstawianych we wniosku stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych, liczby zainteresowanych wskazanych we wniosku oraz kwoty 40 zł.

 

WZÓR: 40 zł x S x Z

S - liczba przedstawionych we wniosku stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych 

Z - liczba zainteresowanych 

Wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej również ma postać formularza dostępnego przez internet. Nazywa się on ORD-WS.

Co zrobić, gdy wniosek o interpretację indywidualną nie spełnia wymogów?

Może się zdarzyć, że złożony przez nas wniosek o interpretację indywidualną nie spełni wymogów formalnych. W takim wypadku organ zwróci się do nas z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych. Będziemy mogli na nie odpowiedzieć w ciągu 7 dni od doręczenia wezwania. Takim błędem może być brak wskazania przepisów prawa, do których się odnosimy. Może również dojść do niewystarczająco wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Jeśli w ciągu podanego 7-dniowego terminu nie uzupełnimy wskazanych braków, organ pozostawi nasz wniosek  bez rozpatrzenia. 

Termin odpowiedzi na interpretację indywidualną?

KIS powinien wydać interpretację indywidualną bez zbędnej zwłoki. Nie może być to jednak okres dłuższy niż 3 miesiące od dnia otrzymania naszego wniosku. Czas oczekiwania może ulec odpowiednio wydłużeniu o okres oczekiwania organu na uzupełnienie przez nas braków formalnych. Wynika to bezpośrednio z art. 139 § 4 op.
Warto wiedzieć, że jeżeli w terminie 3 miesięcy (+ czas związany z czynnościami określonymi w art. 139 § 4 op) nie dostaniemy interpretacji indywidualnej, należy uznać, że nasze stanowisko określone we wniosku zostało uznane za prawidłowe.

Ochrona podatnika – interpretacja podatkowa

Podmiot wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej może liczyć na ochronę podatnika określoną w Ustawie – Ordynacji podatkowej. Pierwszym aspektem jest Ochrona Wnioskodawcy wynikająca z art. 14k op. Warto także wiedzieć, że wnioskujący nie ma obowiązku zastosowania się do wydanej interpretacji indywidualnej. Jeśli jednak się zastosuje, ustawodawca zapewnia mu w tym zakresie ochronę (zob. wyr. WSA we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2018 r.,I SA/Wr 233/18, LEX nr 2493966).

Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy. Jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Co to właściwie oznacza? Oznacza to, że nawet jeśli interpretacja podatkowa indywidualna, do której się zastosujemy, wygaśnie po tym, jak tego dokonamy, nie nastąpi wyciągnięcie wobec nas konsekwencji. 

Ta sama zasada tyczy się interpretacji ogólnych. Minister może bowiem zmienić wydaną wcześniej interpretację ogólną z urzędu, jeżeli stwierdzi, że jest nieprawidłowa. Jeśli zastosujemy się do niej przed zmianą, również nie będzie to podstawą do wyciągnięcia wobec nas konsekwencji.

Co więcej, art. 14k § 3 op wskazuje, że w zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której wygaśnięcie stwierdzono, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Interpretacja podatkowa – zwolnienie z obowiązku zapłaty 

Drugim istotnym elementem ochrony podatnika jest zwolnienie z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m op. Jest to jedynie możliwe wtedy, gdy we wniosku o interpretację indywidualną wskazaliśmy zdarzenie przyszłe. Mowa o sytuacji, która dopiero ma się wydarzyć. 

Wynika to bezpośrednio z art. 14l op. “W przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.”

Jeśli spełniamy ten wymóg to, zgodnie z art. 14m op, jesteśmy zwolnieni z obowiązku zapłaty podatku, jeżeli dodatkowo zastosowaliśmy się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której wygaśnięcie stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Spełnione jednak muszą zostać jeszcze dodatkowe przesłanki:

“1) zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz

2) skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.”

Sama ochrona jaką daje nam interpretacja nie jest dana raz na zawsze. Okres ten zależy od tego w jaki sposób rozliczamy podatek. Zasady te dokładnie określa art. 14m §2 op:

“1) w przypadku rocznego rozliczenia podatków – okres do końca roku podatkowego, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2) w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków – okres do końca kwartału, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;

3) w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków – okres do końca miesiąca, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.”

Kiedy nastąpi odmowa wydania interpretacji indywidualnej?

Nasz wniosek może pozostać bez rozpatrzenia w zakresie elementów stanu faktycznego określonych w art. 14b §5 op. Są to te:

  • które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej,
  • w których zakresie sprawę rozstrzygnięto co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Kolejna z możliwych przyczyn odmowy wydania interpretacji indywidualnej wiąże się z przepisami dotyczącymi wydawania wiążących informacji stawkowych. Art. 14b §1a stanowi, że: “W zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.”

Organ może również stwierdzić bezprzedmiotowość wniosku. Dzieje się to na podstawie art. 14b §5a. Sytuacja ta ma miejsce, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym. W postanowieniu organ stwierdza, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna. Dodatkowo wskazuje oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji. 

Nie są to jednak jedyne sytuacje, w których na nasz wniosek nie zostanie wydana interpretacja podatkowa. Kolejne wskazuje art. 14b § 5b op. W tym wypadku odmowa wydania interpretacji indywidualnej w drodze postanowienia nastąpi co do następujących elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, gdy organ będzie miał uzasadnione przypuszczenie, że mogą:

1) stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1,

2) być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, lub

3) stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.).

Interpretacja podatkowa – skarga do sądu

Jeżeli nie zgadzamy się z wydaną na nasz wniosek interpretacją indywidualną, nie wszystko stracone! Zgodnie z art. 14c §3 op mamy prawo do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Krajowej Informacji Skarbowej. Musimy to jednak zrobić w ciągu 30 dni od doręczenia interpretacji. 

Może się także zdarzyć, że w odpowiedzi na nasz wniosek dostaniemy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub postanowienie o umorzeniu postępowania. W tych przypadkach, jeśli nie zgadzamy się z treścią postanowienia, przysługuje nam prawo do wniesienia w ciągu 7 dni zażalenia.

chevron-down
Copy link