Przywrócenie terminu - czym jest?

10 lipca 2018
hello world!

Każde działanie prawne posiada pewne ramy czasowe, których dla prawidłowego funkcjonowania, należy dotrzymać. Istnieją jednak sytuację, kiedy ich dotrzymanie nie jest możliwe. Generalnie, według art. 162 Kodeksu Postępowania Cywilnego, to co dokonało się po terminie, nie ma wpływu na przebieg procesów. Czy jest więc szansa na “uratowanie” naszej sprawy, mimo niedopełnienia obowiązków? Jest, ustawodawca przewidział możliwość niedopełnienia obowiązku przez stronę postępowania. A z pomocą przychodzi wniosek o przywrócenie terminu. 

Czym jest przywrócenie terminu?

Jak wiadomo, każde czynności prawne mają określony termin — czy to opisany w Kodeksie Postępowania Cywilnego, czy też termin podyktowany przez Sąd. Jak określa to Rozdział 5 “Uchybienie i przywrócenie terminu”, Kodeksu Postępowania Cywilnego, art. 167:: “Czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna”. Oznacza to, że wszystkie procedury dokonane po upływie wyznaczonego terminu, nie mają żadnego wpływu na prowadzone postępowanie. Ustawodawca przewidział jednak, że nie zawsze jesteśmy w stanie dotrzymać wszystkiego w terminie. W wyjątkowych sytuacjach można zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu. 

Czym w takim razie jest “przywrócenie terminu”? Przywrócenie terminu, według definicji, to: instytucja procesowa, której celem jest ochrona uczestnika postępowania przed negatywnymi dla niego skutkami uchybienia terminowi do wykonania danej czynności prawnej”. Oznacza to, że “przywrócenie terminu”, jest pewnego rodzaju przywilejem, którego otrzymanie nie należy do rzeczy łatwych.

Do warunków instytucji, występujących w każdym rodzaju postępowania, należą:

  • wniosek uprawnionego podmiotu,
  • brak jego winy w uchybieniu terminu,
  • wniosek musi zostać złożony w ustawowo określonym przedziale czasowym,
  • jednocześnie z wnioskiem należy wykonać czynności procesowe. 

Kiedy przywrócenie terminu może mieć miejsce?

Przede wszystkim należy pamiętać, że “przywrócenie terminu” może nastąpić wyłącznie na pisemny wniosek interesanta — nigdy nie następuje z urzędu. Przywrócenie terminu może nastąpić w sytuacjach, kiedy jego nieprzestrzeganie nie był spowodowany naszym niedbalstwem (art. 168 k.p.c  § 1“Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu”. ). 

Do przyczyn zaniechania działań, nie będące z przyczyny naszej winy, możemy zaliczyć wszystkie sytuacje losowe: wypadek, nagła choroba, pożar, powódź, problemy komunikacyjne  itp. Nie jest to jednak jedyny warunek, który należy spełnić przy składaniu wniosku. Wszystkie warunki opisane zostały w art. 169. Wraz z przyczynami zaniechania działań procesowych, należy przedstawić negatywne skutki dla strony, wynikające z uchybienia terminu (art. 168 k.p.c § 2: “przywrócenie nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie pociąga za sobą ujemnych dla strony skutków procesowych”).  Równocześnie z wnioskiem strona postępowa dokonać powinna wszystkich czynności procesowych, których nie dopełnia w terminie. 

Wniosek o przywrócenie terminu jest wolny od jakichkolwiek opłat sądowych. Za jego złożenie nie są ponoszone żadne koszty. 

Jak uzasadnić wniosek o przywrócenie terminu? - bądź precyzyjny

W niektórych przypadkach, wniosek o przywrócenie terminu jest “ostatnią deską ratunku”. Aby Sąd rozpatrzy go pozytywnie, należy podejść do tego z niebywałą precyzją. I scharakteryzować wszystkie okoliczności, które wpłynęły na niedotrzymanie tego terminu. Według wyroku Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 marca 2017 roku o sygnaturze akt I SA/Wr 1536/16: "Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się przykładowo przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Chodzi tu zatem o okoliczności wyjątkowe, które uniemożliwiły dochowanie terminu."

Jak uzasadnić wniosek o przywrócenie terminu? - przedstaw odpowiednią dokumentację

Nie zapominając przy tym, o przedstawianiu odpowiedniej dokumentacji, tak aby Sąd w sposób wyczerpujący, mógł zapoznać się z sytuacją. W przypadku powoływania się na chorobę należy równocześnie uprawdopodobnić, że nie można było skorzystać z pomocy osób trzecich. Według wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 361/16: "Powołanie się wyłącznie na chorobę bez wskazania jej rodzaju i uprawdopodobnienia, że nie można było skorzystać z pomocy osób trzecich nie jest wystarczające."  Może to pomóc nam uniknąć poważnych konsekwencji finansowych. Tym bardziej, jeśli powyższe zaniechanie terminu złożenia skargi nie było naszą winą. Przykładowo, jeżeli otrzymaliśmy wezwanie do zapłaty na zły adres, nie możliwe było abyśmy mogli go odebrać w odpowiednim terminie. 

Chociaż “błąd pracownika sekretariatu” nie zawsze jest postrzegany jako wystarczający powód do przywrócenia terminu. W orzecznictwie sądowym ugruntowało się stanowisko, że osoba, która w czynności procesowej posługuje się pełnomocnikiem, pracownikiem, albo powierza jej dokonanie działań komuś innemu, ponosi pełną odpowiedzialność za działania i zaniechania tej osoby. Oznacza to, że błędy wyżej wymienionych, obciążają bezpośrednio tego, kto był zobowiązany do wykonania czynności terminowo. 

Sytuacja, w której niedotrzymanie terminu spowodowane było odebraniem korespondencji przez osobę ze stwierdzonym zanikaniem pamięci, może zostać rozpatrzona pozytywnie. Przykładowo, jeden z członków rodziny, odebrał korespondencję i zapomniał przekazać ją adresatowi. Wtedy do wniosku należy dołączyć dokumentację medyczną potwierdzającą problemy z pamięcią.

Jak uzasadnić wniosek o przywrócenie terminu? - udowodnij, że to nie Twoja wina

Urlop przyczyną niedotrzymania terminu? Oczywiście, może się tak zdarzyć. Jednak nie jest to dostateczny powód uzasadniający przywrócenie terminu. Urlop nie jest zdarzeniem postrzeganym jako nagłe i niezaplanowane. 

Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie. Pojęcie to nie jest tożsame z “udowodnieniem”. Oznacza to, że musisz wykazać wiarygodność (prawdopodobieństwo) zaistnienia sytuacji, przez które nie byłeś w stanie dotrzymać termin. 

Według wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 30 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 575/17: "Ciężar wykazania, że istotnie zaistniała taka przeszkoda faktyczna, która wykluczyła możność terminowego dokonania czynności procesowej spoczywa na stronie, przy czym wystarczającym środkiem jest tutaj uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie jest środkiem zwolnionym od ścisłych formalności, ale jego zadaniem jest przekonanie organu orzekającego o prawdziwości graniczącej niemalże z pewnością, co do formułowanych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu."

Przeczytaj również:
Udowodnienie a uprawdopodobnienie - jakie są różnice?

Kiedy wniosek o przywrócenie terminu spotka się z odmową?

Niestety, Sąd nie zawsze może przyznać nam możliwość przywrócenia terminu. Negatywne przesłanki do przywrócenia terminu to:

  • ustalenie, że strona nie dokonała czynności w terminie w wyniku niedbalstwa; przywrócenie nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa;
  • wniosek zostanie przyjęty, jeżeli strona używając największego wysiłku, starała się usunąć przeszkodę będącą powodem zaniechania terminu, 
  • przykładowo: jeżeli sama nie była w stanie dostarczyć odpowiednich dokumentów w terminie, dokonał tego jej pełnomocnik,
  • uchybienie nie stanowi dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego,

Postanowienie w sprawie przywrócenia terminu wydawane jest na posiedzeniu niejawnym (art. 169 k.p.c § 5. “Postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym”). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie niemożliwe. Tylko w przypadku zaistnienia wyjątkowych sytuacji.

Wniosek o przywrócenie terminu - podsumowanie

Podsumowując, za uzasadnienie wniosku możemy podać:

  • przerwę w komunikacji,
  • nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą,
  • powódź, pożar,
  • problemy z pamięcią (zdiagnozowaną) osoby, która odebrała korespondencję,

Nie powinniśmy za to podawać:

  • urlopu, 
  • błędu pracownika sekretariatu, pełnomocnika

Przywrócenie terminu a "termin" na jego wniesienie

Wniosek o przywrócenie terminu nie ma niestety wpływu na prowadzenie postępowania, czy wydawania orzeczeń. Tylko w wyjątkowych sytuacjach sąd może wstrzymać postępowanie, bądź wykonanie orzeczenia. 

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony w ciągu siedmiu dni od ustalenia przyczyny uchybienie terminu (art. 169 k.p.c § 1. “Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu”)

Wniosek złożony zbyt późno, nie zostanie zostanie uwzględniony (art. 170 k.p.c:Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca”)

Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie nie jest w ogóle możliwe (art. 168 k.p.c § 4 “ Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych”).

Przywrócenie terminu a rodzaje terminów

W postępowaniu administracyjnym wyróżniamy dwa rodzaje terminów: wynikające z ustawy (instrukcyjne i zawite), oraz wyznaczone przez organ. Jeśli zostanie przekroczony termin instrukcyjny, nie będzie to miało dla nas szczególnie negatywnych skutków. Mają na celu jedynie sprawność i szybkość postępowania. Zatem, jeśli złożymy wszystkie wnioski dowodowe w terminie, proces będzie szybciej przebiegać.  Z przekroczeniem terminów zawitych (inaczej określanych jako “prekluzyjne”) wiąże się utrata przez organ kompetencji do rozpatrywania danej sprawy. Terminy zawite odnoszą się do sytuacji regulowanych przez przepisy szczególne, z tym że każdy z takich przepisów określa początek i długość biegu terminu zawitego. Upływ terminu zawitego oznacza wygaśnięcie uprawnienia. Termin ten na szczęście może zostać przywrócony. W szczególnych sytuacjach, oraz w momencie kiedy spełnimy kilka warunków.

Zanim jednak zajmiemy się przywracaniem terminu, przyjrzyjmy się sytuacji, kiedy termin został zachowany. By termin uznać za zachowany, strona przed upływem terminu zobowiązana jest do złożenia odpowiedniego oświadczenia woli (Kodeks Cywilny, art. 60 :“Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli).”). Oznacza to, że wola osoby, która dokonuje czynności prawnej, może być wyrażone przez każde zachowanie danej osoby. Kiedy dochodzi do złożenia oświadczenia woli? Wtedy, kiedy dana osoba mogła się z tym zapoznać (np. oświadczenie, o przyjęciu propozycji pracy).

Kiedy termin uważa się za zachowany?

Obecnie, według Kodeksu Postępowania Administracyjnego art. 57 § 5, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

  • wysłane w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za poświadczeniem przedłożenia do organu administracji publicznej, 
  • nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego,
  • założone w polskim urzędzie konsularnym, 
  • złożone przez:
    • żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej,
    • członka załogi statku morskiego kapitanowi statku,
    • osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. 

W postępowaniu administracyjnym (podobnie jak w postępowaniu cywilnym) nie ma przywracanych terminów z urzędu. Zostanie on przywrócony wyłącznie na wniosek strony. Na złożenie wniosku o przywrócenie strona ma siedem dni od dnia, w którym ustaliła przyczyny uchybienia (art. 58 § 2 k.p.a: ”Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin”.) . Wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu, strona powinna dokonać wszystkich czynności prawnych, który nie dokonała w tym terminie. Organem rozpatrującym wniosek o przywrócenie terminu jest organ uprawniony do podjęcia postępowania administracyjnego.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania

Zgodnie z art. 59 § 2 kpa “o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.. Podobnie, jak w przypadku postępowania cywilnego, uchybienie terminu nie może być dokonane z naszej winy. A jedynie przez niezamierzone wydarzenia losowe, które mimo naszych usilnych prób, nie mogły zostać pokonane.

Aby wszystko uporządkować w zrozumiały sposób, przedstawimy wszystkie najważniejsze elementy w podpunktach. 

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania - podsumowanie

  • następuję w momencie, kiedy termin nie zostanie zachowany, 
  • wniosek składamy organu właściwego do rozpatrzenia odwołań i zażaleń,
  • uchybienie terminu spowodowane zdarzeniami losowymi, nie naszym zaniedbaniem.
  • na złożenie wniosku mamy siedem dni od dnia ustalenia przyczyn uchybienia, 
  • robiliśmy wszystko, by dotrzymać terminu (ale bezskutecznie),
  • wnioski zostaną rozpatrzone tylko i wyłącznie w przypadku, gdy uchybienie terminu, nie było dokonane z naszej winy,
  • wraz ze składaniem wniosku, dokonujemy wszystkich czynności prawnych, których nie dokonaliśmy w tym czasie, 

Przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu

Ustawowy termin na wniesienie sprzeciwu wynosi czternaście dni. Wszystkie złożone sprzeciwy po upłynięciu tego terminu, zostaną odrzucone. Podstawową przesłanką, do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jest brak winy w jego uchybieniu. Sama “wina” nie została jednak ustawowo określona. Sąd każdą sprawę bada osobno. Kryterium przy oceny postrzegane jest przez obiektywny miernik staranności, której dana strona stara się dopełnić w trosce o swoje interesy. 

Wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w terminie siedmiu dni od dnia ustalenia przyczyny niedopełnienia obowiązków. We wniosku należy również uprawdopodobnić (czyli wskazać okoliczności, które potwierdzą, że twierdzenie “nie z winy strony”, jest prawdziwe). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu składamy również sprzeciw. Wniosek powinien być złożony do tego sądu, w jakim toczy się postępowanie.   

Przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu - podsumowanie

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi powinien być przygotowany z niezwykłą dokładnością. Należy pamiętać:

  • wniosek składany jest na piśmie (nigdy z urzędu),
  • pismo kierujemy zawsze do sądu, w której czynność miała być wykonana, 
  • wniosek składany jest w ciągu siedmiu dni (ważne jest aby wniosek złożyć jak najwcześniej),
  • wniosek powinien być odpowiednio uzasadniony: przyczyna i wyjaśnienie braku dotrzymania terminu, uprawdopodobnienie (przykład: złe dostarczenie pisma, pobyt w szpitalu), dowód potwierdzający brak winy,
  • wraz z wnioskiem należy dokonać czynności procesowych (wnieść sprzeciw). 

Powinniśmy również pamiętać, że spóźniony wniosek, sąd odrzuca. Pamiętajmy, że zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu jest niezaskarżalne. Złożenie tego wniosku nie wstrzymuje wykonania orzeczenia, ani postępowania toczącego się w danej sprawie. 

Jeśli sąd odmówił przywrócenia terminu, taką decyzję można zakwestionować w ramach zaskarżenia orzeczenia, które kończy postępowanie w sprawie. Jeśli od uchybienia terminu minął rok, przywrócenie terminu jest możliwe jedynie w wyjątkowych sytuacjach.

Przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu:

  • składamy go, gdy nie udało nam się złożyć sprzeciwu w ciągu ustawowych czternastu dni,
  • ponownie, może on zostać przyjęty tylko i wyłącznie, jeśli nie był z winy jednej ze stron postępowania, 
  • powinien być złożony w ciągu siedmiu dni od ustalenia przyczyny niedopełnienia obowiązku, 
  • wniosek składamy do organu, z którego czynność miała być wykonana, 
  • musimy pamiętać o tym, aby wniosek nie został złożony zbyt późno, ponieważ zostanie odrzucony, 

Przywrócenie terminu na odrzucenie spadku - podstawowe informacje

Warto najpierw przyjrzeć się podstawowym informacjom na temat postępowania spadkowego. Pierwszą kwestią jest zrozumienie, czym właściwie jest spadek? Spadek to ogół praw i obowiązków majątkowych zmarłego, które przechodzą na spadkobierców wraz z ze śmiercią spadkodawcy. Jak określa art. 44 Kodeksu Cywilnego, mieniem jest własność i inne prawa majątkowe. Prawa majątkowe to prawo jednostki do rzeczy, przedmiotów dóbr materialny, lub prawnych. Obowiązki majątkowe to długi spadkowe, które osoby otrzymujące spadek są zobowiązane zapłacić. Spadek otwiera się wraz ze śmiercią spadkodawcy (wraz z tym wydarzeniem, spadkobierca wstępuje w należące do spadku prawa i obowiązki). 

Kwestię przejmowania długów spadkowych uregulowana została w nowelizacji prawa, która weszła w życie 18 października 2015 roku. Wcześniej obowiązywało proste dziedziczenie, a to było przyczyną wielu niekorzystnych dla spadkobierców rozstrzygnięć. Obecnie mamy do wyboru trzy możliwości w kwestii dziedziczenia spadku. Możemy:

  • spadek odrzucić w całości,
  • przyjąć spadek w całości,
  • przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza.

Ostatnia z nich oznacza, pozwala to na dziedziczenie majątku, bez obawy, że kwota zadłużenie przekroczy wartość otrzymanego majątku. W przypadku zadłużenia, spadkobierca spłaca tylko kwotę równoznaczną z wartością otrzymanego spadku. Gdy zadłużenie będzie niższe, po spłaceniu zadłużenia pozostanie mu określona “nadwyżka finansowa”. Jeśli zadłużenie przekracza wartość odziedziczonego majątku, spadkobierca jest zobowiązany do spłaty tylko tej części długu, która jest równoznaczna z wartością majątku.  Przyjęcie spadku w całości oznacza, że dziedziczymy wszystko: zarówno majątek, jak i zadłużenie. Ten wariant jest najlepszą opcją, gdy wiem że spadkodawca nie posiadał ogromnego zadłużenia. Odrzucenie spadku w całości wiąże się z odrzuceniem zarówno majątku, jak i długów spadkodawcy. Niestety, nie oznacza to końca postępowania procesowego. Zrzekając się spadku, zwalniamy się z odpowiedzialności za długi, ale w takim wypadku poszukiwani są następni spadkobiercy (np. dalsi krewni).

Przyjęcie spadku a odpowiedzialność finansowa

Spadek może pociągać za sobą ogromną odpowiedzialność finansową. Każdy spadkobierca ma prawo do przyjęcia lub odrzucenia spadku. Oświadczenie o przyjęciu czy też odrzuceniu spadku musi zostać złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o otwarciu spadku (zgodnie z art. 1015 k.c. § 1. “Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania”). W przypadku, kiedy żadne z oświadczeń nie zostanie wniesione, jest to jednoznaczne z przyjęciem tego spadku (art. 1015 k.c § 2.: “Brak oświadczenia spadkobiercy w terminie określonym w § 1 jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza”). Termin sześciu miesięcy jest terminem zawitym, co oznacza, że nie podlega przywróceniu.

Przyjęcie spadku pod wpływem błędu lub groźby

Jest jednak możliwość na po ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak określa to art. 1019 Kodeksu Cywilnego, w przypadku oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, które zostało złożone pod wpływem błędu lub groźby, stosuje się przepisy o wadach oświadczenia woli. W tej sytuacji w oświadczeniu tym następuję: uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia przed sądem (art. 1019 § 2 k.c: Spadkobierca, który pod wpływem błędu lub groźby nie złożył żadnego oświadczenia w terminie, może w powyższy sposób uchylić się od skutków prawnych niezachowania terminu”.)Spadkobierca powinien również oświadczyć, czy przyjmuje, czy też odrzuca spadek. Ten sposób pomaga spadkobiercy uniknąć konsekwencji prawnych  związanych z niedotrzymaniem terminu. 

Jako doniosły błąd, który pozwoli na uchylenie się spadkobiercy od konsekwencji prawnych niedotrzymania terminu, może być brak wiedzy o rzeczywistym stanie spadku. Błąd ten trzeba jednak odpowiednio usprawiedliwić, przez przedstawienie okoliczności tej sprawy. Przykładowe usprawiedliwienie to: odległość, która utrudniła dokładne rozpatrzenie sprawy, słaby kontakt ze spadkobiercą, utajnienie przez spadkobiercę poważnych zadłużeń. 

Zatwierdzenie wniosku o przywrócenie terminu rozpatruje sąd. Podczas postępowania trzeba udowodnić, że przedstawiona we wniosku sytuacja w istocie miała miejsce (niestety, obrona na zasadzie nieznajomości prawa nie jest brana pod uwagę). Termin do uchylenia się od skutków prawnych wynosi - w razie błędu - rok od jego wykrycia, a w razie groźby - rok od chwili, kiedy stan obawy ustał.

Przywrócenie terminu na odrzucenie spadku - podsumowanie

  • w przypadku nie odrzucenia spadku w terminie sześciu miesięcy, spadek odziedziczony jest  z dobrodziejstwem inwentarza,
  • odrzucenie spadku, nie kończy postępowania procesowego,
  • przywrócenie terminu następuje tylko i wyłącznie w przypadku, jeśli oświadczenie spadkowe zostało złożone pod wpływem błędu, lub groźby,
  • w obu przypadkach, ustawa przewiduje rok na odwołanie się, 
  • podczas postępowania udowodnić musimy, że przedstawiona we wniosku sytuacja w istocie miała miejsce, 
  • udowodnienie działania pod wpływem błędu, nie może być argumentowane nieznajomością prawa.

Przywrócenie terminu a polskie sądownictwo

Uzyskanie zgody na przywrócenie terminu okazuje się wcale nie być takie łatwe. Z orzecznictwa sądowego wynika, że wnioski rozpatrywane są bardzo rygorystycznie. W głównej mierze chodzi tu o zwrócenie uwagi na fakt, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowych. A skorzystanie z niej jest możliwe wtedy i tylko wtedy, kiedy strona postępowania nie dopuściła się żadnego zaniedbania.

Przywrócenie terminu może mieć więc miejsce, tylko gdy wypełnieniu obowiązku nie mogło dojść do skutku, przez niezależne od nas przeszkody. Mało tego, przeszkody, które mimo naszych usilnych prób, nie były możliwe do usunięcia. Jako niezawinione przyczyny sąd wskazuje:

  • stany nadzwyczajne,
  • klęski żywiołowe (powódź, pożar), 
  • problemy komunikacyjne,
  • nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, Sąd wydaje postanowienie wyłącznie na podstawie wniosku i dołączonych w nim dokumentów. Trzeba więc mieć na uwadzę, że to właśnie wnioskodawca musi zatroszczyć się o prawidłowe umotywowanie wniosku, tak aby został rozpatrzony pozytywnie. Wraz z przedstawionymi okolicznościami zaniechania terminu, niezbędna jest dokumentacja potwierdzająca ten stan rzeczy. Tak, aby wyczerpująco uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu. Najmniejszy przejaw zaniedbana może całkowicie przekreślić pozytywne rozpatrzenie sprawy o przywrócenie terminu. 

chevron-down
Copy link