Rażąco wygórowane roszczenie nie uzasadnia przyjęcia jego oczywistej bezzasadności

Przedmiotowa sprawa dotyczyła kwestii, iż w pozwie skierowanym przeciwko spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, powód domagał się zasądzenia na swoją rzecz od strony pozwanej kwoty 6.000.000 zł tytułem naruszenia jego dóbr osobistych w artykule z dnia 3 stycznia 2014 r., którego wydruk załączył do pozwu.

Podniósł, że Sąd orzekł o zatarciu jego skazania. Tymczasem Sąd Okręgowy uznał wnioski za bezzasadne z uwagi na oczywistą bezzasadność powództwa.

Zdaniem Sądu Okręgowego nawet dla osoby o podstawowym zakresie wiedzy prawniczej oczywiste jest, że powodowi nie przysługuje roszczenie wskazane w pozwie. Z treści artykułu, którego wydruk został załączony do pozwu, wynika, że mąż zachowywał się agresywnie. Powód nie wyjaśnia bliżej podstawy faktycznej swojego roszczenia. Z przytoczonych faktów wynika, że był dwukrotnie skazany, obie orzeczone kary wykonał. Postanowieniem Sądu Rejonowego zostało orzeczone zatarcie skazania.

Nawet gdyby w powołanym artykule doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, to mając na uwadze treść tego artykułu, oczywiste jest także dla osoby bez jakiejkolwiek znajomości przepisów prawa, że poszkodowanemu nie przysługuje kilkumilionowe zadośćuczynienie. Zatarcie skazania nie oznacza, że do popełnienia przestępstwa nie doszło. Zatarcie skazania powoduje, co prawda, że zatarcie skazania uważa się za niebyłe (art. 106 k.k.) nie oznacza to jednak, że osoba taka nie popełniła w przeszłości przestępstwa. Zatarcie skazania nie prowadzi zatem do zmiany tego, co się wydarzyło, a jedynie do pomijania skutków prawnych skazania.

Postanowienie to zaskarżył w całości powód.

Podniósł, że bez jego zgody na portalu zostało opublikowane zdjęcie jego syna, który płacze a nadto został napisany tekst, z którego wynika, że on jako mąż był agresywny w stosunku do żony, która z obawy przed nim zgodziła się na odebranie jej dzieci. Pominięte zaś zostało że żona była chora na schizofrenię. Artykuł nosił tytuł " (...)". W ocenie powoda powyższy artykuł narusza jego dobra osobiste, dobre imię, godności. Został przez dziennikarzy zlekceważony.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie zgodnie z wnioskiem.

Wyrok Sądu Apelacyjnego

Sąd Apelacyjny orzekł, iż w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że oczywiście bezzasadne jest takie roszczenie, którego bezzasadność jest oczywiście zrozumiała dla każdego, bez potrzeb dokładnej analizy sprawy pod względem faktycznym i prawnym lub jeśli jest sprzeczna z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa. Nie może być tu żadnej wątpliwości, że roszczeniu nie przysługuje ochrona prawna, każda - chociażby najmniejsza - wątpliwość uniemożliwia więc odmowę zwolnienia od kosztów na podstawie tej regulacji.

Wbrew ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje. W niniejszej sprawie powód wywodzi swoje roszczenie o ochronę dóbr osobistych z okoliczności faktycznych, które mogą nieść za sobą naruszenie dóbr osobistych powoda. Negatywne przedstawienie okoliczności związanych z rozstaniem z Żoną, zamieszczenie zdjęcia płaczącego dziecka powoda na zdjęciu w publikacji mogą uzasadniać roszczenie, co nie przesądza o jego zasadności, ale uzasadnia brak przesłanek dla zastosowania art. 117u. o k.s.

Zgłoszenie rażąco wygórowanego roszczenia nie uzasadnia przyjęcia jego oczywistej bezzasadności a w konsekwencji oddalenia wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sytuacji, gdy z okoliczności faktycznych można wywieść roszczenie o ochronę dóbr osobistych. Rzeczą pełnomocnika będzie sprecyzowanie żądania pozwu, w tym w realnej wysokości odnośnie roszczeń finansowych, przy uwzględnieniu okoliczności sprawy. Powyższe nie przesądza o zasadności powództwa, a jedynie o tym, że podane okoliczności nie pozwalają na stwierdzenie oczywistej bezzasadności powództwa. Z przedstawionych przyczyn zaskarżone postanowienie uległo zmianie, gdyż dochody powoda uzasadniają zwolnienie od kosztów, a charakter sprawy uzasadnia udział pełnomocnika.