Tarcza antykryzysowa 4.0 - co zawiera projekt?

1 czerwca 2020
hello world!

Co zawiera tarcza antykryzysowa 4.0? Przedstawiamy opracowanie rządowego projektu ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na zapewnienie płynności finansowej przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o zmianie niektórych innych ustaw, zwanego tarczą antykryzysową 4.0.

W momencie przygotowywania niniejszego opracowania projekt ustawy przeszedł I czytanie na posiedzeniu Sejmu. Dlatego nie jest jeszcze znany ostateczny kształt proponowanej nowelizacji.

Tarcza 4.0 przewiduje między innymi zmiany w następujących kategoriach spraw:

  • Kwestie pracownicze, w tym modyfikacja przepisów dotyczących świadczenia z tytułu obniżonego wymiaru czasu pracy lub przestoju,
  • „Wakacje kredytowe” i dopłaty do oprocentowania kredytów,
  • Świadczenie postojowe,
  • Zwolnienie z części opłat za użytkowanie wieczyste.

Dopłaty do oprocentowań kredytów

Tarcza antykryzysowa 4.0 ma wprowadzić możliwość uzyskania dopłat do oprocentowania kredytów.

Dopłaty stosuje się do kredytów obrotowych odnawialnych i nieodnawialnych, udzielanych w złotych. Celem jest zapewnienie płynności finansowej. W szczególności krótkoterminowej i średnioterminowej, utraconej lub zagrożonej utratą w związku z konsekwencjami rozprzestrzeniania się COVID-19.

Dopłaty stosuje się do kredytów udzielanych przedsiębiorcom (zgodnie z definicją zawartą w ustawie Prawo przedsiębiorców) oraz podmiotom prowadzącym działalność w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych.

Dopłat udziela się zarówno do kredytów udzielonych na podstawie umów kredytu zawartych od dnia wejścia w życie ustawy, jak i przed dniem wejścia w życie nowych przepisów, jeśli umowy te zostaną dostosowane do warunków określonych w ustawie.

Dopłata do kredytu – jakie warunki należy spełnić?

O udzielenie dopłaty do kredytu może wnioskować przedsiębiorca, który łącznie spełnia następujące warunki:

  • na dzień 31 grudnia 2019 r. nie spełniał kryteriów przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 651/2014”;
  • wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców lub działalność w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych, lub zawiesił wykonywanie tej działalności po dniu 1 lutego 2020 r. w związku z konsekwencjami rozprzestrzeniania się COVID-19;
  • nie zaciągnął innego kredytu na podstawie ustawy;
  • utracił płynność finansową, rozumianą jako zdolność do spłaty w terminie wymagalnych zobowiązań, lub jest zagrożony utratą płynności finansowej, w związku z konsekwencjami rozprzestrzeniania się COVID-19.

Maksymalny termin na zawarcie umowy kredytu z dopłatą – 31 grudnia 2020 roku

Kredytów z dopłatami udziela bank, który zawarł z BGK umowę o współpracy. BGK publikuje na swojej stronie internetowej listę banków udzielających kredytów z dopłatami.

Wniosek o udzielenie kredytu z dopłatą

Wniosek o udzielenie kredytu z dopłatą przedsiębiorca składa do banku udzielającego kredytów z dopłatami. Do wniosku należy dołączyć:

  • dokumenty potwierdzające utracenie płynności finansowej opisanej powyżej, a także inne dokumenty i oświadczenia wymagane przez bank, wynikające z jego wewnętrznych procedur;
  • oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o spełnianiu warunków z punktów 1-3.

Umowę kredytu z dopłatą zawiera się po zweryfikowaniu spełnienia powyższych warunków i po złożeniu przez przedsiębiorcę kompletnego wniosku.

Bank zawiera umowę kredytu z dopłatą z przedsiębiorcą pod warunkiem podjęcia pozytywnej decyzji kredytowej. Może się jednak zdarzyć, że wystąpią pewne braki formalne we wniosku. Lub nastąpi konieczność przedłożenia dodatkowych informacji. Wówczas bank informuje przedsiębiorcę o konieczności uzupełnienia wniosku lub przedłożenia dodatkowych informacji w wyznaczonym terminie.

Dopłaty są wypłacane w okresach miesięcznych zbiorczo w odniesieniu do wszystkich umów kredytu z dopłatami zawartych przez bank. Dopłaty są wypłacane za okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od zawarcia umowy kredytu z dopłatą.

Oprocentowanie kredytu z dopłatą naliczane jest według stawki określonej w umowie kredytu z dopłatą. Z zastrzeżeniem, że oprocentowanie to nie może być wyższe niż średnie oprocentowanie pozostałych kredytów obrotowych udzielanych przez bank.

Dopłata stanowi:

  • część odsetek należnych bankowi i odpowiada:
  • dla mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy – 2 punktom procentowym,
  • dla dużego przedsiębiorcy – 1 punktowi procentowemu,
  • całość odsetek należnych bankowi, jeżeli oprocentowanie kredytu z dopłatą nie przekracza wartości określonej powyżej dla danej kategorii przedsiębiorców.

Po stronie przedsiębiorcy leży spłata pozostałej części odsetek należnych bankowi. Jest to różnica między odsetkami naliczonymi według oprocentowania wynikającego z umowy o dopłatę a kwotą dopłaty wskazaną powyżej.

Dopłaty stanowią pomoc publiczną dla przedsiębiorcy. Mają one na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w art. 107 ust. 3 lit. b Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Mogą być one stosowane pod warunkiem, że ich wartość nominalna nie przekracza na jednego przedsiębiorcę, łącznie z inną pomocą udzielaną zgodnie z sekcją 3.1 komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz. Urz. UE C 91I z 20.03.2020, str. 1), wyrażonej w złotych równowartości kwoty:

  • 100 000 euro brutto – w przypadku pomocy udzielonej w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych;
  • 120 000 euro brutto – w przypadku pomocy udzielonej w sektorze rybołówstwa i akwakultury;
  • 800 000 euro brutto – w przypadku pozostałej pomocy.

Pomoc w formie dopłat a pomoc de minimis

Pomoc w formie dopłat może być łączona z pomocą de minimis. Udziela się jej zgodnie z przepisami:

  • rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1)
  • lub rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9, z późn. zm.),
  • lub rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. UE L 190 z 28.06.2014, str. 45),
  • lub rozporządzenia Komisji (UE) nr 360/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 114 z 26.04.2012, str. 8, z późn. zm.).

Pomoc w formie dopłat może być łączona z pomocą publiczną w formie gwarancji, udzielaną zgodnie z sekcją 3.2 komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19.

Tarcza antykryzysowa 4.0 - sprawy pracownicze

Praca zdalna

Pracodawca może zlecić wykonywanie pracy zdalnej, jeśli pracownik ma umiejętności i możliwości techniczne oraz lokalowe do wykonywania takiej pracy. Musi na to również pozwalać rodzaj wykonywanej pracy. W szczególności praca zdalna może być wykonywana przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Może też dotyczyć wykonywania części wytwórczych lub usług materialnych.

Po stronie pracodawcy leży zapewnienie środków pracy i materiałów do pracy potrzebnych do wykonywania pracy zdalnej. Pracodawca musi również zapewnić obsługę logistyczną pracy zdalnej.

Przy wykonywaniu pracy zdalnej pracownik może używać środków pracy niezapewnionych przez pracodawcę. Przykładowo: prywatnego laptopa. Musi jednak zostać spełniony pewien warunek. Należy zapewnić ochronę informacji poufnych i innych tajemnic prawnie chronionych. Dotyczy to tajemnicy przedsiębiorstwa lub danych osobowych. Mowa także o takich informacjach, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

Pracodawca może polecić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną prowadzenie ewidencji wykonanych czynności, wraz z ich opisem, datą i czasem wykonania.

Ponadto pracodawca może w każdym czasie cofnąć polecenie wykonywania pracy zdalnej.

Pracodawca odpowiada za bezpieczeństwo i higienę pracy zdalnej oraz za wypadki przy tej pracy. Należy jednak zaznaczyć, że tylko w zakresie związanym z zapewnionymi przez siebie środkami pracy lub materiałami do pracy. Nie odpowiada zatem za kwestie BHP i wypadków przy pracy w sytuacji, gdy pracownik korzysta z prywatnego sprzętu.

Wykorzystanie zaległego urlopu

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, pracodawca może udzielić pracownikowi, w terminie przez siebie wskazanym, bez uzyskania zgody pracownika i z pominięciem planu urlopów, urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego przez pracownika w poprzednich latach kalendarzowych, w wymiarze do 30 dni urlopu.

Tarcza antykryzysowa 4.0 - zwolnienie z części opłat za użytkowanie wieczyste

Opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego za rok 2020 wnosi się w terminie do dnia 31 stycznia 2021 r.

Opłata roczna – kiedy podlega pomniejszeniu?

Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości należącej do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, należna za 2020 r. od przedsiębiorcy, u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19, podlega pomniejszeniu proporcjonalnie do liczby dni w tym roku, w których obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego oraz stan epidemii z powodu COVID-19, pod warunkiem:

  • zgłoszenia wniesienia opłaty w pomniejszonej wysokości staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, przed upływem terminu, o którym mowa w art. 15j ust. 1 (czyli przed 31 stycznia 2021 roku);
  • braku zaległości w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.

Czynsz najmu i dzierżawa oraz należności za użytkowanie nieruchomości Skarbu Państwa

Nie pobiera się czynszu najmu i dzierżawy oraz należności za użytkowanie przypadających Skarbowi Państwa za okres kolejnych trzech miesięcy w 2020 r. następujących po miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia, o którym mowa w pkt 1, z tytułu umów najmu, dzierżawy lub użytkowania zawartych na okres co najmniej trzech miesięcy w odniesieniu do nieruchomości należącej do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, od przedsiębiorcy u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19, pod warunkiem:

  • zgłoszenia wnoszenia należności z pominięciem należności za wskazany we wniosku okres kolejnych trzech miesięcy staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, lub kierownikowi państwowej jednostki organizacyjnej, na rzecz której ustanowiono trwały zarząd, przed upływem terminu do ich wniesienia;
  • braku zaległości w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.

Spadek obrotów gospodarczych

Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się spadek sprzedaży towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub wartościowym:

  • nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r. do dnia poprzedzającego dzień dokonania zgłoszenia, w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego, lub
  • nie mniej niż o 25%, obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 1 stycznia 2020 r. do dnia poprzedzającego dzień dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 15ja pkt 1 lub art. 15jb pkt 1, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

Oświadczenie przedsiębiorcy

W zgłoszeniu przedsiębiorca oświadcza:

  • ·o wystąpieniu spadku obrotów gospodarczych w którejś z powyżej wskazanych wysokości,
  • o niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.;
  • że wykorzystuje nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej.

Oświadczenia te składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej.

Przepisy te stosuje się do należności z tytułu umów najmu, dzierżawy lub użytkowania zawartych w okresie poprzedzającym wprowadzenie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii z powodu COVID-19.

Tarcza antykryzysowa 4.0 - świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy

W projekcie znalazło się wiele zmian dotyczących świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy.

Po pierwsze zmianie ulega art. 15g ust. 9. Zgodnie z nowelizacją przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się spadek sprzedaży towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub wartościowym:

  • nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. (do tej pory: po dniu 1 stycznia 2020 roku) do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego, lub
  • nie mniej niż o 25% obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 31 grudnia 2019 r. (do tej pory: po dniu 1 stycznia 2020 roku) do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

Istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń

Nowelizacja zakłada pewną nowość. Jest nią rozszerzenie możliwości obniżenia wymiaru czasu pracy lub objęcie przestojem pracowników. Kiedy będzie to jednak możliwe? Gdy u pracodawcy wystąpił spadek przychodów ze sprzedaży towarów lub usług w następstwie wystąpienia COVID-19. W związku z tym wystąpił zatem istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń. Nie ma tu więc znaczenia procentowy spadek obrotów. Jak to miało miejsce w przypadku dotychczas obowiązującej ustawy.

Zatem pracodawca, u którego wystąpił istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń, może:

  • obniżyć wymiar czasu pracy pracownika maksymalnie o 20%, nie więcej niż do 0,5 etatu, z zastrzeżeniem, że wynagrodzenie nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy pracownika przed jego obniżeniem;
  • objąć pracownika przestojem ekonomicznym, z zastrzeżeniem, że pracownikowi objętemu przestojem ekonomicznym pracodawca wypłaca wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%, nie niższe jednak niż w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń to zwiększenie ilorazu kosztów wynagrodzeń pracowników. Uwzględnia się przy tym składki na ubezpieczenia społeczne pracowników finansowanych przez pracodawcę i przychody ze sprzedaży towarów lub usług z tego samego miesiąca kalendarzowego dowolnie wskazanego przez przedsiębiorcę i przypadającego od dnia 1 marca 2020 r. do dnia poprzedzającego złożenie wniosku. Nie mniej niż o 5% w porównaniu do takiego ilorazu z miesiąca poprzedzającego. Miesiąc bazowy – czyli miesiąc, w którym nie wystąpił spadek przychodów. Za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych. Co, jeśli okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego? Nastąpi to w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

Koszty wynagrodzeń pracowników

Do kosztu wynagrodzeń pracowników nie zalicza się:

  • kosztów wynagrodzeń pracowników, z którymi rozwiązano umowę o pracę,
  • kosztów wynagrodzeń pracowników, którym obniżono wynagrodzenie w trybie art. 15g ust. 8 (maksymalnie o 20%, nie więcej niż do 0,5 etatu), w wysokości odpowiadającej wysokości tego obniżenia.

Uzyskanie dofinansowania jest możliwe tylko w sytuacji, jeżeli iloraz kosztów wynagrodzeń pracowników wynosi więcej niż 0,3. Uwzględnione muszą tu zostać składki na ubezpieczenia społeczne pracowników finansowanych przez pracodawcę i przychody ze sprzedaży towarów lub usług w miesiącu, w którym wystąpił istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń.

Obniżenie wymiaru czasu pracy i przestój ekonomiczny

Obniżenie wymiaru czasu pracy lub objęcie pracownika przestojem ekonomicznym może mieć miejsce w okresie do 6 miesięcy liczonych od miesiąca, w którym powyższy iloraz uległ zmniejszeniu do poziomu mniejszego niż 105% ilorazu z miesiąca bazowego (czyli miesiąca, w którym nie nastąpił spadek przychodów). Nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Chyba że pracodawca wcześniej przywróci czas pracy obowiązujący przed jego obniżeniem lub zakończy przestój ekonomiczny pracownika, który był nim objęty.

Kiedy możliwe jest wprowadzenie obniżonego czasu pracy lub przestoju ekonomicznego? Tak jak do tej pory, niezbędne jest zawarcie porozumienia z zakładową organizacją związkową lub przedstawicielami pracowników. Jeśli w zakładzie pracy nie ma związków zawodowych.

Obniżenie czasu pracy albo objęcie pracownika przestojem ekonomicznym z powyższych powodów nie wyklucza możliwości złożenia wniosku o świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy, o którym mowa w art. 15g, jeżeli spełnione są przesłanki, o których mowa w tym przepisie.

W przypadku wystąpienia spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9 lub istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 15gb ust. 2, wysokość odprawy, odszkodowania lub innego świadczenia pieniężnego wypłacanego przez tego pracodawcę pracownikowi w związku z rozwiązaniem umowy o pracę, jeżeli przepisy przewidują obowiązek wypłacenia świadczenia, nie może przekroczyć dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Jakie obowiązki może zawiesić pracodawca?

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w przypadku wystąpienia u pracodawcy spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9, lub istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 15gb ust. 2, pracodawca może zawiesić obowiązki:

  • tworzenia lub funkcjonowania zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
  • dokonywania odpisu podstawowego,
  • wypłaty świadczeń urlopowych

– o których mowa w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Jeśli u pracodawcy działają związki zawodowe reprezentatywne, zawieszenie powyższych obowiązków następuje w porozumieniu z tymi organizacjami związkowymi.

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w przypadku wystąpienia u pracodawcy spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9, lub istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 15gb ust. 2, nie stosuje się postanowień układów zbiorowych pracy lub regulaminów wynagradzania, wprowadzonych na podstawie art. 4 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, ustalających wyższą wysokość odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych oraz inne świadczenia o charakterze socjalno-bytowym niż określa ta ustawa. W takim przypadku stosuje się wysokość odpisu na ten fundusz określoną w tej ustawie.

Pracodawcy, u których wystąpił spadek obrotów gospodarczych:

  • nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego, lub
  • nie mniej niż o 25% obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

w następstwie wystąpienia COVID-19, mogą zwrócić się z wnioskiem o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, o wypłatę ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych świadczeń

także na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników nieobjętych:

  • przestojem, o którym mowa w art. 81 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, oraz
  • przestojem ekonomicznym w następstwie wystąpienia COVID-19 oraz
  • obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia COVID-19

ze środków FGŚP do wysokości połowy tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 40% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o dofinansowanie, było wyższe niż 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

Dotychczasowe przepisy

Do świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy wprowadzonych powyższą nowelizacją stosuje się dotychczasowe przepisy dotyczące:

  • obowiązku niezalegania w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FGŚP, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.
  • podstawy zatrudnienia pracowników, których można objąć porozumieniem – zaliczamy do nich pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, jak również tych wykonujących pracę zarobkową na podstawie umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, jak również innych umów, jeśli z tego tytułu pracownik podlega obowiązkowi ubezpieczeń: emerytalnemu i rentowemu.
  • łącznego okresu wypłacania świadczeń – maksymalny czas wynosi 3 miesiące, przypadające od miesiąca złożenia wniosku o dofinansowanie.
  • łączenia dofinansowań – pracodawca może uzyskać pomoc z FGŚP wyłącznie w przypadku, gdy nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy

Ponadto należy stosować odpowiednio art. 7–16 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy, z wyjątkiem art. 8 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 8 oraz art. 13 pkt 2 tej ustawy, oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy.

Tarcza antykryzysowa 4.0 - świadczenie postojowe

Tarcza antykryzysowa 4.0 poszerza krąg osób mogących się starać o uzyskanie świadczenia postojowego.

Obecnie, zgodnie z art. 15 zq ust. 1 tarczy antykryzysowej świadczenie postojowe przysługuje samozatrudnionym oraz osobom na umowach cywilnoprawnych. O ile nie podlegają oni jednak ubezpieczeniu społecznemu z innego tytułu (czyli np. z tytułu umowy o pracę). Teraz jednak to kryterium ma zostać zniesione. W nowym projekcie usunięto bowiem ten warunek. Tym samym tarcza 4.0 rozszerza świadczenie postojowe także na inne osoby. Takie, które do tej pory nie miały możliwości wnioskować o tę pomoc mimo spadku przychodów.

Prawdopodobnie osoby, które dopiero nabędą uprawnienie do otrzymania świadczenia postojowego, także będą mogły wnioskować o pomoc trzykrotnie.

Pozostałe warunki uzyskania świadczenia postojowego pozostają bez zmian.

„Wakacje kredytowe”

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, na wniosek kredytobiorcy, bank zawiesza spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego i spłacanego na warunkach określonych przez Radę Ministrów. Na czas nie dłuższy niż 2 kwartały w całym okresie spłaty kredytu. Nie ma tu znaczenia wysokość dochodu gospodarstwa domowego tego kredytobiorcy.

Zawieszenie spłaty nie ogranicza możliwości skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 3 i art. 10a ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych.

Ponadto na wniosek kredytobiorcy, kredytodawca zawiesza wykonanie:

  • umowy o kredyt konsumencki w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, albo
  • umowy o kredyt hipoteczny w rozumieniu ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (Dz. U. poz. 819, z 2018 r. poz. 2245 oraz z 2019 r. poz. 2217), albo
  • umowy o kredyt w rozumieniu art. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe – jeżeli kredytobiorcą jest konsument w rozumieniu art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W tym przypadku zawieszenie wykonania umowy przysługuje kredytobiorcy, który po dniu 13 marca 2020 r. utracił pracę lub inne główne źródło dochodu. Co jednak, jeśli stroną umowy jest więcej niż jeden kredytobiorca? Dla spełnienia warunku określonego powyżej wystarczy utrata pracy lub innego głównego źródła dochodu przez jednego z nich.

Co natomiast w przypadku, gdy kredytobiorca jest stroną więcej niż jednej umowy z grupy umów kredytowych wskazanych powyżej z danym kredytodawcą? Wówczas wniosek o zawieszenie wykonania umowy może dotyczyć tylko jednej z tych umów.

Wniosek – warunek zawieszenia wykonania umowy

Warunkiem zawieszenia jest złożenie przez kredytobiorcę wniosku. Powinien on zawierać w szczególności oznaczenie:

  • kredytobiorcy;
  • kredytodawcy;
  • umowy o kredyt;
  • a także wskazanie wnioskowanego okresu zawieszenia umowy;
  • oświadczenie kredytobiorcy, że po dniu 13 marca 2020 r. utracił on pracę lub inne główne źródło dochodu.

Wykonanie umowy zostaje zawieszone z dniem doręczenia kredytodawcy wniosku. Nastąpi to na okres wskazany przez kredytobiorcę we wniosku. Nie może być on jednak dłuższy niż 3 miesiące.

W okresie zawieszenia wykonywania umowy kredytobiorca nie jest zobowiązany do dokonywania płatności wynikających z umowy. Wyjątek stanowią opłaty z tytułu ubezpieczeń powiązanych z umowami kredytowymi.

Okres zawieszenia wykonywania umowy nie jest traktowany jako okres kredytowania. Okres kredytowania oraz wszystkie terminy przewidziane w umowie ulegają przedłużeniu o okres zawieszenia wykonywania umowy.

Przepis ten ma zastosowanie do umów wskazanych powyżej zawartych przed dniem 13 marca 2020 r., jeżeli termin zakończenia okresu kredytowania określony w tych umowach przypada po upływie 6 miesięcy od tej daty.

chevron-down
Copy link