Termin płatności podatku

2 czerwca 2020
hello world!

Przepisy podatkowe regulują odpowiednie ustawy, które ustanawiają terminy płatności podatków. Jakie zasady ustala Ordynacja podatkowa?

Termin płatności podatku - zasada: minimum 14 dni

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (dalej jako „op”) termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. W obowiązujących ustawach regulujących tę grupę podatków nie ma przepisów, które w sposób odmienny regulowałyby termin ich płatności. Termin ten w określonych sytuacjach może jednak przedłużyć minister finansów. Art. 50 op stanowi bowiem, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może przedłużać niektóre terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Nastąpić to może natomiast w drodze rozporządzenia. Oprócz tego termin ten może być odroczony w drodze decyzji uznaniowej organu podatkowego. Art. 67a op stanowi bowiem o możliwości odroczenia terminu płatności podatku, rozłożeniu zapłaty podatku na raty lub umorzeniu zaległości podatkowej na wniosek podatnika. Należy jednak wiedzieć, że nie istnieje możliwość skrócenia tego terminu. Podatnik musi mieć bowiem co najmniej 14 dni na zapłacenie obciążającego go podatku. 

Termin płatności podatku

Warto mieć świadomość tego, jakie zasady panują. Podatnik musi mieć co najmniej 14 dni na zapłacenie obciążającego go podatku. Realizacji tej zasady służy natomiast art. 47 § 2 op. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, a decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego nie doręczono co najmniej na 14 dni przed terminem płatności podatku, pierwszej zaliczki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin 14 dni od dnia doręczenia decyzji. 

Najlepiej odwołać się tutaj do praktyki. Można bowiem przywołać przykład bazujący na konstrukcji podatku od nieruchomości, który osoby fizyczne opłacają w czterech ratach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada. Jeżeli zatem podatnikowi decyzja ustalająca kwotę podatku zostanie doręczona 10 marca, to pierwszą ratę tego podatku podatnik musi zapłacić nie do 15 marca, ale w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji, tj. do 24 marca. Pozostałe raty musi już natomiast opłacać w ustawowo określonych terminach płatności poszczególnych rat*.

Identyczne zasady ustalania terminów płatności obowiązują w odniesieniu do nakazu płatniczego, który występuje w konstrukcji tzw. łącznego zobowiązania podatkowego. Nakaz ten stanowi decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe osobom fizycznym z tytułu podatku rolnego, podatku od nieruchomości oraz podatku leśnego. Adresaci tego nakazu muszą mieć natomiast co najmniej 14 dni na zapłacenie pierwszej raty tego świadczenia.

Od kiedy liczyć termin płatności podatku?

Do terminów płatności podatków ustalonych w doręczonych decyzjach wymiarowych znajdują zastosowanie ogólne zasady określania terminów zawarte w art. 12 op. Zgodnie z jego § 1 przy obliczaniu terminu płatności nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie decyzji wymiarowej. Termin 14-dniowy liczony jest od dnia następnego po dniu doręczenia decyzji. Szczególne znaczenie ma zwłaszcza art. 12 § 5 op. Co zatem z niego wynika? Jeżeli ostatni dzień terminu płatności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu płatności uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Reguła ta znajduje zastosowanie do wszystkich terminów płatności podatków. Nie ma zatem znaczenia sposób ich powstania.

Przeczytaj również:
Terminy podatkowe - jak je obliczać?

Samodzielnie obliczenie i wpłata podatku przez podatnika

Jeżeli natomiast podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek, za termin płatności uważa się ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata powinna nastąpić. Stanowi o tym art. 47 § 3 op. Terminy płatności podatków, które podatnicy sami obliczają i wpłacają, określono w ustawach regulujących te podatki. Są to terminy określone kalendarzowo. Następuje to poprzez wskazanie dnia miesiąca, w którym podatek ten najpóźniej można zapłacić. 

Przykładem takiego terminu jest natomiast termin określony w art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika z niego, że podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, wynikający z niego podatek mają wpłacić do 30 kwietnia roku następnego. Nieco inaczej określono z kolei kalendarzowy termin wpłacenia podatku dochodowego od osób prawnych. Podatnicy, na podstawie art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są bowiem zobowiązani wpłacić podatek do końca 3. miesiąca następującego po upływie roku podatkowego. Taki sposób ustalenia terminu płatności wiąże się z tym, że rokiem podatkowym w tym podatku może być okres kolejnych 12 miesięcy wskazanych przez podatnika.

W niektórych przypadkach przepisy ustaw podatkowych przekazują kompetencje do ustalenia terminu płatności podatków wskazanym organom. Ma to miejsce w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych w odniesieniu do terminu płatności opłaty od posiadania psów, targowej, reklamowej, miejscowej i uzdrowiskowej (art. 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Rada gminy musi określić w uchwale te terminy. Nie ma przy tym natomiast żadnych ograniczeń w sposobie ich określania.

Termin płatności podatku dla płatników i inkasentów

Terminem płatności dla płatników jest ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, powinna nastąpić wpłata należności z tytułu podatku (art. 47 § 4 op). W niektórych przypadkach przewiduje się w ustawach podatkowych specyficzne terminy płatności dotyczące tylko płatników. Przykład może stanowić art. 37 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Płatnik jest tutaj zobowiązany do pobrania podatku z dochodu za marzec, a na wniosek podatnika – za kwiecień roku następującego po roku podatkowym.

Co z kolei w przypadku terminu płatności podatków dla inkasentów? Ustalono go tak, aby mieli oni możliwość wpłacenia pobranych w ramach inkasa kwot podatku. Zgodnie z art. 47 § 4a op terminem płatności dla inkasentów jest dzień następujący po ostatnim dniu, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata podatku powinna nastąpić. Chyba że organ stanowiący właściwej jednostki samorządu terytorialnego wyznaczył termin późniejszy.

Inkasent jest więc uprawniony do poboru podatku do ostatniego dnia terminu płatności podatku obowiązującego podatnika. Możliwość realizacji tego uprawnienia jeszcze w ostatnim dniu płatności podatku spowodowała konieczność ustalenia terminu płatności zainkasowanych podatków na dzień następujący po ostatnim dniu, w którym powinna nastąpić wpłata należności z tytułu podatku. W tym terminie płatności rozliczają bardzo często sołtysi. Są oni z reguły inkasentami podatku rolnego, od nieruchomości i leśnego, płaconych przez osoby fizyczne. Sołtysi inkasują podatek do ostatniego dnia terminu płatności danej raty podatku (15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada). Tak zainkasowane kwoty wpłacają natomiast na rachunek organu podatkowego w dniu następnym. Dzięki tak ustalonemu terminowi płatności mają oni czas na rozliczenie się z podatku pobranego w ostatnim dniu płatności.

Konsekwencje nieterminowego płacenia podatków

Co w przypadku niezapłacenia podatku w terminie płatności? Pierwsza myśl, jaka się tutaj pojawia, to z pewnością – odsetki za zwłokę. To jednak nie wszystko. Należy mieć bowiem świadomość innych następstw. Podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku, jest narażony na karę w postaci grzywny za wykroczenie skarbowe. Stanowi o tym art. 57 Kodeksu karnego skarbowego. Jeżeli podatnik przed wszczęciem postępowania karnego skarbowego w tej sprawie wpłaci w całości należny podatek, sąd może odstąpić od wymierzenia kary.

* Etel Leonard. Art. 47. w: Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany. System Informacji Prawnej LEX, 2020.

chevron-down
Copy link