Przejęcie długu
Problematyka przejęcia długu regulowana jest w art. 519-525 kodeksu cywilnego. Przejęcie długu polega na tym, że osoba trzecia wstępuje na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony. Zgodnie z art. 519 kodeksu cywilnego przejęcie długu następuje na podstawie umowy zawartej między osobą trzecią (przejmującym) a dłużnikiem albo wierzycielem.
Do skuteczności takiej umowy konieczna jest zgoda tej strony zobowiązania, która nie uczestniczy w umowie przejęcia długu (tj. albo dłużnika albo wierzyciela). W związku z powyższym czynność przejęcia długu należy uznać za czynność dwuczłonową. Pierwszy człon stanowi umowa przejęcia długu natomiast drugi zgoda dłużnika albo wierzyciela.
Okoliczności
Zgodnie z art. 519 § 2 pkt 2 kodeksu cywilnego zgoda wierzyciela wymagana jest w sytuacji, w której umowa przejęcia długu została zawarta przez dłużnika z osobą trzecią. Oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron. Należy pamiętać, że zgoda wierzyciela jest bezskuteczna, jeśli wierzyciel nie wiedział o niewypłacalności osoby przejmującej dług.
Moment wyrażenia zgody
Zgoda, o której mowa w art. 519 § 2 pkt 2 kodeksu cywilnego może zostać wyrażona:
- przed zawarciem umowy przejęcia długu,
- w trakcie podpisywania umowy przejęcia długu,
- po zawarciu umowy przejęcia długu.
W sytuacji, w której wierzyciel wyraził zgodę na przejęcie długu przed zawarciem umowy musi wskazać osobę przejmującą. W związku z powyższym zgoda taka nie upoważnia dłużnika do zawarcia umowy z kimkolwiek, lecz tylko z osobą wskazaną w zgodzie. W przypadku, gdy wierzyciel wyraził zgodę po podpisaniu umowy, zgoda taka ma moc wsteczną od chwili zawarcia umowy przejęcia długu.
Forma
Zgodnie z art. 522 kodeksu cywilnego zgoda wierzyciela na przejęcie długu powinna być złożona na piśmie pod rygorem nieważności. Należy pamiętać, iż niezachowanie pisemnej formy będzie skutkowało nieskutecznością umowy przejęcia długu, a samo wyrażenie zgody będzie nieważne.
Wyznaczenie terminu na wyrażenie zgody
Stronom umowy o przejęcie długu przysługuje uprawnienie, na podstawie którego mogą one wyznaczyć wierzycielowi odpowiedni czas na wyrażenie zgody. Wyznaczenie terminu na udzielenie zgody przez wierzyciela nie wymaga formy szczególnej. Zgodnie z art. 520 Kodeksu Cywilnego bezskuteczny upływ wyżej wskazanego terminu jest równoznaczny z odmówieniem zgody na przejęcie długu.
Skutek niewyrażenia zgody
Zgodnie z art. 521 § 2 Kodeksu cywilnego w przypadku, gdy wierzyciel odmówi zgody na przejęcie długu, strona, która według umowy miała przejąć dług, jest odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia.
