Wierzyciel może przenieść swoją wierzytelność bez zgody dłużnika

Zgodnie z art. 509 § 1 i 2 KC wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z tą wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

Wskazać też należy, że wedle art. 510 § 1 i 2 KC umowa sprzedaży, zamiany darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę. Inaczej stałoby się tylko wówczas, gdyby przepis szczególny stanowił inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Kiedy ważność umowy przelewu zależy od istnienia tego zobowiązania?

Jeżeli zaś zawarcie umowy przelewu następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność umowy przelewu zależy od istnienia tego zobowiązania.

Bez zgody dłużnika

Obok powyższego, należy zauważyć, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 kwietnia 2016r. (sygn. akt IV CSK 403/15) wskazał, iż przelew ma charakter nabycia pochodnego i nie wymaga zgody dłużnika. Zainteresowanych odsyłamy do treści uzasadnienia.