Koronawirus Q&A. Co można, a czego nie?

16 kwietnia 2020
hello world!

Od blisko dwóch tygodni na naszym portalu funkcjonuje live-chat. Za jego pośrednictwem spływają do nas przeróżnego rodzaju pytania, kierowane przez naszych czytelników. W ostatnim czasie najczęściej dotyczą one regulacji wprowadzonych w związku z pandemią COVID-19. Postanowiliśmy wyjść tej sytuacji naprzeciw i stworzyć artykuł typu Q&A, w którym odpowiemy na najczęściej zadawane pytania, których tematem jest koronawirus.

Na czym dokładnie polegają ograniczenia w poruszaniu się? Czy mój niepełnoletni syn może wyjść z psem na spacer?

Wprowadzone przepisy w znaczący sposób ograniczają swobodę przemieszczania się. Mowa o podróżowaniu, a także przebywaniu w miejscach publicznych. Opuszczanie miejsca zamieszkania powinno być ograniczone do absolutnego minimum. Jednakże, jeśli jesteśmy zmuszeni wyjść z domu, to należy trzymać się pewnych reguł. Trzeba utrzymać odpowiednią odległość od innych pieszych. Odległość ta wynosi obecnie co najmniej 2 metry. Wyłączeni z obowiązku zachowania 2-metrowej odległości pomiędzy pieszymi są jednak rodzice, którzy opiekują się podczas przemieszczania dziećmi (do 13. roku życia). Jak również osoby niepełnosprawne, które nie mogą się samodzielnie poruszać. Ten obowiązek nie dotyczy także osób z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz ich opiekunów.

Od wyżej opisanego ograniczenia występują jednak pewne wyjątki. I tak, przemieszczać można się w sytuacji:

  • dojazdu z pracy oraz do pracy,
  • świadczenia pomocy w ramach wolontariatu na rzecz walki z COVID-19,
  • załatwiania spraw niezbędnych do życia codziennego np. zakupy, wizyta u lekarza,
  • związanej z wykonywaniem odpowiednich zadań określonych w ustawie – Prawo łowieckie oraz Ustawie o ochronie zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz zakupu towarów i usług z nimi związanych.

Co więcej, osoby, które nie ukończyły 18. roku życia, nie mogą wyjść z domu bez opieki osoby pełnoletniej. Tylko zatem obecność opiekuna prawnego, rodzica lub innej dorosłej osoby usprawiedliwia obecność osoby niepełnoletniej na ulicy. Przebywanie na zewnątrz musi natomiast również wynikać z wyżej wskazanego katalogu dopuszczającego opuszczanie miejsca zamieszkania.

Przeczytaj również:
Konstytucja a koronawirus. Czy obecne ograniczenia praw i wolności obywatelskich są zgodne z konstytucją?

Wysłano mnie na przymusową kwarantannę. Czy mam prawo do zasiłku chorobowego?

Państwowy Inspektor Sanitarny, a także Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny może wydać decyzję, na podstawie której osoba zakażona, chora na chorobę zakaźną albo podejrzana o zakażenie lub o chorobę zakaźną, a także osoba, która miała styczność ze źródłem zakażenia zostanie poddana przymusowej kwarantannie. Wskazane uprawnienia wynikają z art. 33 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f, i Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. W związku z powyższym za czas nieobecności w pracy, który wiąże się z kwarantanną, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas choroby lub zasiłek chorobowy, wypłacany przez płatnika bądź ZUS.

Decyzja o skierowaniu na kwarantannę może zostać doręczona do pracodawcy albo ZUS po przebyciu przez pracownika kwarantanny. Jeśli lekarz uzna, że osoba poddana kwarantannie, ze względu na stan zdrowia, jest czasowo niezdolna do pracy z powodu choroby, w takim wypadku wystawi on odpowiednie zaświadczenie. Dokument ten stanowi podstawę do ubiegania się o świadczenie z tytułu choroby na zasadach ogólnych. Jednakże ocena, czy stan zdrowia uzasadnia wystawienie stosownego zaświadczenia, każdorazowo zależy od decyzji lekarza.

Należy więc podkreślić, że jeśli ubezpieczony powstrzyma się od pracy, bez stosownego zaświadczenia lekarskiego bądź decyzji inspektora sanitarnego, to ubieganie się o prawo do świadczeń pieniężnych w razie choroby będzie niemożliwe.

Jeśli chory na COVID-19 jest obcokrajowcem i nie ma ubezpieczenia zdrowotnego, to czy jego leczenie na terenie Polski będzie bezpłatne?

Koszty badań sanitarno-epidemiologicznych, a także innych świadczeń zdrowotnych związanych ze zwalczaniem chorób zakaźnych, które są świadczone osobom nieposiadającym ubezpieczenia zdrowotnego, ponosi Skarb Państwa. Na taki stan rzeczy wskazuje art. 8 oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi z dnia 5 grudnia 2008 r.

Innymi słowy: pacjent nieubezpieczony, posiadający objawy koronawirusa, nie poniesie opłat związanych z badaniami na wykrycie wirusa. To samo dotyczy leczenia w przypadku wystąpienia koronawirusa.

Przyjeżdżam do Polski z zagranicy na pogrzeb, chcę od razu po uroczystości wyjechać z kraju. Czy muszę odbyć kwarantannę?

Tak, należy odbyć przymusową kwarantannę. Zasadniczo, każda osoba przekraczająca granicę RP jest zobowiązana do poddania się 14-dniowej kwarantannie. Państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu, w których ma być́ obowiązkowa kwarantanna, lub inny upoważniony przez Głównego Inspektora Sanitarnego państwowy inspektor sanitarny, w uzasadnionych przypadkach, może zdecydować o skróceniu lub zwolnieniu z obowiązku odbycia kwarantanny. Na takie rozwiązanie wskazuje bowiem art. 2 pkt. 8 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r.

Zwolnieni z obowiązku kwarantanny po przekroczeniu granicy są:

  • załogi statków, samolotów, pociągów,
  • żołnierze Sił Zbrojnych RP i wojsk sojuszniczych,
  • funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa, wykonujący zadania służbowe.
  • kierowcy wykonujący przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu drogowego oraz kierowcy wykonujący przewóz drogowy pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy.

Jak wygląda obecnie sytuacja związana z przekraczaniem granic Polski przez cudzoziemców?

Obecnie granice RP mogą przekraczać wyłącznie:

  • osoby posiadające obywatelstwo polskie,
  • cudzoziemcy, którzy są małżonkami lub dziećmi obywateli RP albo pozostają pod stałą opieką obywateli RP,
  • osoby posiadające Kartę Polaka,
  • dyplomaci,
  • osoby posiadające prawo czasowego lub stałego pobytu na terytorium RP lub pozwolenie na pracę (co więcej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, komendant placówki Straży Granicznej – po uzyskaniu zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej – może zezwolić cudzoziemcowi na wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie określonym w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach),
  • cudzoziemcy, którzy prowadzą środek transportu służący do przewozu towarów.
chevron-down
Copy link