Skarga nadzwyczajna w ogniu pytań Sądu Najwyższego

6 sierpnia 2019
/

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN, rozpoznając jedną ze skarg nadzwyczajnych, sformułowała trzy zagadnienia prawne. Rozstrzygnięciem wspomnianych zagadnień ma zająć się teraz powiększony – 7-osobowy skład sędziów Sądu Najwyższego. 

Wątpliwości co do charakteru prawnego skargi nadzwyczajnej 

Cała sprawa, którą rozpoznaje Sąd Najwyższy, dotyczy zadośćuczynienia pieniężnego. Domagają się go najbliżsi członkowie rodziny poszkodowanego – żona oraz syn. W wyniku czynu niedozwolonego ich najbliższy (poszkodowany) doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W związku z powyższym powodowie domagają się zadośćuczynienia z tytułu naruszenia ich prawa do cieszenia się niezakłóconym życiem rodzinnym. Możliwość dochodzenia zadośćuczynienia z tego tytułu budzi jednak wciąż w orzecznictwie sądów powszechnych kontrowersje. Rozbieżności są spore. 

Abstrahując od powyższego, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na inny problem natury proceduralnej. Ostatecznie przerodził on w 3 zagadnienia prawne. Przedstawiając je, SN zwrócił uwagę na to, że kwestia charakteru skargi nadzwyczajnej nie była dotychczas przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego. Z kolei wyjaśnienie przedstawionych problemów prawych będzie miało znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw. 

Przeczytaj również:
Pierwsza skarga nadzwyczajna rozpoznana

Pytania prawne Sądu Najwyższego 

W związku z powyższym Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN sformułowała 3 zagadnienia prawne o następującej treści: 

  1. Czy skarga nadzwyczajna jest środkiem zaskarżenia względnie subsydiarnym czy też bezwzględnie subsydiarnym, którego dopuszczalność uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania możliwości skorzystania przez uprawnionego z innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia orzeczenia?
  1. Czy najbliższym członkom rodziny poszkodowanego, który w wyniku czynu niedozwolonego doznał ciężkiego i trwałego rozstroju zdrowia, przysługuje roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne z tytułu naruszenia ich własnego dobra osobistego na podstawie art. 448 w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. 2019, poz. 1145), czy też - w przypadku uznania, że nie istnieje dobro osobiste w postaci więzi rodzinnych - najbliższym członkom rodziny poszkodowanego przysługuje roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę na podstawie art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego lub art. 446 § 4 Kodeksu cywilnego?
  1. Czy sąd może odmówić przyznania zadośćuczynienia za krzywdę najbliższemu członkowi rodziny osoby, która w wyniku czynu niedozwolonego doznała ciężkiego i trwałego rozstroju zdrowia, jeżeli najbliższy członek rodziny w związku z zaistniałym zdarzeniem zrezygnował z utrzymania więzi rodzinnych?

Źródło:

www.sn.pl