Handel uliczny - kiedy jest zgodny z prawem?

17 lipca 2020
hello world!

Działalność gospodarcza –  podstawowe pojęcia

Działalność gospodarcza to działalność zarobkowa. Może ona mieć formę firmy budowlanej, usługowej, handlowej czy działalności zawodowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Według zapisów prawa Unii Europejskiej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i usługodawców. W polskim prawie można wyróżnić kilka definicji działalności gospodarczej.

Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.
Prawo Przedsiębiorców, art. 3

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 5a p. 6:

Działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10.

Ustawa o podatku od towarów i usług; art 15 p. 2:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ustawa o systemie pomocy społecznej art. 8 p. 6:

Za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się:
1) osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów szczególnych, z wyjątkiem ust. 6a;
2) twórcę i artystę;
3) osobę prowadzącą działalność w zakresie wolnego zawodu:
a) w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
b) z której przychody są przychodami z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych;
4) wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej;
5) osobę prowadzącą publiczną lub niepubliczną szkołę, inną formę wychowania przedszkolnego, placówkę lub ich zespół, na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148, z późn. zm.)

Czy handel uliczny jest legalny?

Aby handel uliczny na terenie miasta był legalny, sprzedawca potrzebuje zgody i podpisanej umowy. Mimo że wymagania dotyczące ulicznej sprzedaży różnią się w poszczególnych miastach, panuje wśród nich jedna, niezmienna zasada: nie wolno handlować w dowolnym miejscu bez zezwolenia. Nieważne, czy jest to sprzedaż okazjonalna, raz do roku, czy cykliczna. Handlarz ma obowiązek udowodnić przed strażnikami miejskimi, że jego działalność jest legalna.

W przypadku handlu na chodniku zainteresowany musi przede wszystkim wystąpić do zarządcy drogi z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Opłaty w każdej gminie są różne i uzależnione od popularności danego miejsca. W miejscach takich jak główne ulice, promenady nadmorskie czy rynek ceny zawsze będą wyższe. Brak takiego zezwolenia łączy się z karą o stawce co najmniej 500 zł. W związku z tym straż miejska może dodatkowo zarekwirować towar lub zlikwidować stanowisko.

Wydanie zezwolenia na handel na pasie drogowym następuje w formie decyzji. Zezwolenie nie jest zatem wydawane od ręki, a proces ten może potrwać nawet kilka tygodni. W przypadku sprzedaży sezonowej, takiej jak truskawki, lepiej jest zadbać o tę formalność zawczasu. Miasto może też zakazać handlu w niektórych miejscach (takich jak stare miasto czy bulwary). Ma to na celu dbanie o reprezentacyjność danego miejsca. Od takiej decyzji można się jednak odwoływać. Urząd miasta może bowiem wydać zezwolenie, jeśli przypadek zostanie uznany za wyjątkowy.

Czy handel uliczny jest karany?

Tak. Osoby, które zajmują się sprzedażą towarów poza targowiskami, a co za tym idzie, przede wszystkim na ulicy lub parkingu, mogą zostać ukarane grzywną do 5 tys. zł. Karę taką otrzyma również handlarz, który dokonuje sprzedaży towarów poza miejscem do tego wyznaczonym przez urzędników.

Oprócz kary grzywny handlarz, który dokonuje nielegalnej sprzedaży, może równie spotkać się z możliwością odebrania mu towaru. Konfiskata może mieć miejsce nawet w sytuacji, kiedy sprzedawany towar nie jest własnością handlarza. Grzywnie nie podlegają jednak osoby sprzedające grzyby, owoce leśne i płody rolne poza administracyjną granicą miasta.

Dodatkowo osoby handlujące w miejscach, które nie są przeznaczone do sprzedaży, mogą otrzymać karę za nielegalne zajęcie pasa drogowego, naruszenie przepisów porządkowych, tamowanie lub zatrzymywanie ruchu czy niezarejestrowanie działalności gospodarczej.

Handel obwoźny i obnośny

Czym jest handel obwoźny?

Jest to nic innego jak po prostu mobilna sprzedaż towarów i usług. W związku z tym to sprzedawca wychodzi z inicjatywą, starając się przy tym, jak najlepiej zaprezentować oferowany przez siebie towar. W przypadku handlu obwoźnego nie ma konieczności posiadania kasy fiskalnej, jedyne, co jest potrzebne, to ewidencja sprzedaży bezrachunkowej. Aby zacząć zarabiać w ten sposób, trzeba zarejestrować swoją działalność w urzędzie gminy czy miasta. Jeśli chcemy dodatkowo sprzedawać jedzenie, niewątpliwie potrzebna będzie zgoda sanepidu.

Brakuje szczegółowych wytycznych dotyczących specyfiki tego rodzaju handlu – przede wszystkim w przypadku żywności. Według zapisów ogólnych należy jednak pamiętać o tym, że:

  • pomieszczenia, w których znajduje się żywność powinny być zaprojektowane w taki sposób, by uniknąć zanieczyszczenia,
  • powinny być one utrzymane w dobrym stanie technicznym oraz czystości; zarówno miejsce sprzedaży (np, stragan), jak i środki transportu produktów,
  • w przypadku przygotowywania posiłków na miejscu niezbędny jest dostęp do bieżącej wody (ciepłej i zimnej).

Handel obnośny

Podobnie do handlu obwoźnego, jest również formą mobilnej sprzedaży produktów. Z tą jednak różnicą, że w przeciwieństwie do handlu obwoźnego handlarz nie posiada stałego miejsca sprzedaży czy własnego pojazdu. Z pewnością najlepszym przykładem, a równocześnie najczęściej spotykanym w odniesieniu do tego typu działalności, są handlarze kukurydzą na plażach w okresie letnim. Mimo że może to uchodzić za niezbyt “poważne zajęcie”, jest to działalność gospodarcza i – tak jak każda działalność gospodarcza – wymaga zarejestrowania. W innych okolicznościach można otrzymać mandat. Nie jest to jednak takie proste, jak na początku może się wydawać. Jeśli ktoś chce zacząć sprzedawać kukurydzę na plaży, najpierw musi wygrać przetarg, który organizuje gmina na kilka miesięcy przed rozpoczęciem się sezonu letniego.

Handel uliczny na straganach i targowiskach

Handel na targowisku i straganie to jedna z form działalności gospodarczej. Sprzedawca decydujący się na taki rodzaj działalności handlowej, zobowiązany jest do spełnienia wszystkich formalności związanych z tą działalnością. Przedsiębiorca może podjąć działalność w dniu złożenia wniosku o wpis do CEIDG lub po uzyskaniu wpisu do KRS. Wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Wniosku o wpis dokonuje się na formularzu, którego wzór ustala Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. Taki formularz powinien zawierać następujące dane przedsiębiorcy:

  • oznaczenie przedsiębiorcy (imię, nazwisko, firma), numer PESEL oraz NIP (jeśli posiada),
  • oznaczenie miejsca zamieszkania,
  • adres przedsiębiorcy;
  • określenie przedmiotu wykonywanej działalności zgodnie z PKD,
  • wskazanie daty rozpoczęcia działalności gospodarczej,
  • numer telefonu kontaktowego,
  • adres poczty elektronicznej.

Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych pojęcie “targowisko” odnosi się do wszystkich miejsc, w których prowadzony jest handel, poza tą sprzedażą, która dokonywana jest w budynkach i ich częściach. W związku z tym każdy handlujący na takim terenie zobowiązany jest do zapłacenia opłaty targowej. Zasady ustalania, terminy płatności oraz wysokość opłaty określa rada gminy. Zwolniony z tej opłaty jest podatnik, który odprowadził podatek od nieruchomości za przedmioty umiejscowione na targowisku.

Czym jest stragan?

Stragan jest jedną z form sprzedaży detalicznych. To rodzaj niewielkiego prowizorycznego sklepu, bardzo często pod namiotem lub w drewnianej budce. Straganem może być też po prostu stół lub ława z rozłożonym towarem. Jest to bardzo dochodowa forma zarobku, szczególnie w okresie sezonowym.

Wymagania, jakie powinien spełnić stragan, nie różnią się zbytnio od wymagań prowadzącego sklep. Działalność gospodarcza jest prowadzona w trzech formach: jako jednoosobowa działalność gospodarcza, spółka cywilna lub handlowa. Stragan, jak każdą działalność gospodarczą, należy zarejestrować. Odbywa się to poprzez złożenie odpowiednich dokumentów do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego. Niezbędne będzie również zarejestrowanie działalności w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

Dopuszczalne formy prowadzenia straganu

Jedną z form prowadzenia straganu jest jednoosobowa działalność gospodarcza. Jest to jedna z najbardziej popularnych form i najczęściej wybieranych. Charakteryzuje się bardzo szybką rejestracją (której dokonuje się na wniosek CEIDG-1) i niskimi kosztami prowadzenia. Majątkiem przedsiębiorstwa jest majątek przedsiębiorcy, co oznacza, że odpowiada on całym swoim majątkiem za wszystkie skutki prowadzenia własnej działalności gospodarczej. W przypadku małżeństwa przypada ona również na małżonka (chyba że ograniczona jest rozdzielnością majątkową). Jednoosobowa działalność gospodarcza nie wiąże się z tym, że przedsiębiorca musi pracować sam. Może on bez problemu korzystać z pomocy członków rodziny, zatrudniać inne osoby czy też współpracować z innymi przedsiębiorcami.

Przeczytaj również:
Jednoosobowa działalność gospodarcza – jak ją założyć i prowadzić?

Inną formą straganu jest stragan jako spółka handlowa. Do ich grona zaliczają się spółki jawne, komandytowe, komandytowo-akcyjne, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjne. W przypadku decyzji o jej założeniu należy złożyć wniosek do rejestru KRS. Szczegółowe zasady funkcjonowania spółek handlowych prawodawca zapisał w Kodeksie spółek handlowych. Opisuje on między innymi sposób ich tworzenia, organizację i funkcjonowanie, ale również sposób rozwiązywania, łączenia, podziału i przekształcania. Podpisując umowę, wspólnicy lub akcjonariusze (których musi być co najmniej dwóch) zobowiązują się do osiągnięcia wspólnego celu.

Trzecią formą jest stragan jako spółka cywilna. W tym przypadku, podobnie do spółki handlowej, umowę spisują przynajmniej dwie osoby w formie papierowej. Jej istnienie powinno zostać zgłoszone przez każdego przedsiębiorcę osobno w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Spółka otrzymuje numer NIP (Numer Identyfikacji Podatkowej) i REGON (Rejestr Gospodarki Narodowej).

Handel uliczny - jak założyć stragan?

Jeżeli stragan ma funkcjonować zgodnie z prawem, w pierwszej kolejności niezbędne jest zarejestrowanie działalności w urzędzie miasta i gminy. Z pewnością w przypadku zamiaru sprzedawania żywności niezbędne będzie również zgłoszenie tego zamiaru właściwemu organowi, zarejestrowanie i uzyskanie zatwierdzenia przez właściwego miejscowo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Ważne jest również złożenie odpowiednich dokumentów do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego. Ważnym aspektem jest również zarejestrowanie działalności w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

W zależności od zakresu handlu, którym ma się zajmować stragan, przedsiębiorca powinien również określić PKD. Jest to skrót oznaczający Polską Klasyfikację Działalności. Określa on rodzaj prowadzonej działalności. Każdy przedsiębiorca w momencie zakładania firmy musi wybrać przynajmniej jeden kod, aby urząd widział, jakie czynności będzie wykonywać. Określa się to w momencie składania wniosku CEIDG. W przypadku straganu handlarz może zarejestrować się z kodem sprzedaży detalicznej:

  • żywności, napojów i wyrobów tytoniowych prowadzona na straganach i targowiskach (4781Z),
  • sprzedaży detalicznej wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia prowadzonej na straganach i targowiskach (4782Z),
  • pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach (4789Z).

Przedsiębiorca otwierający stragan może wybrać między trzema formami opodatkowania. Należą do nich podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i karta podatkowa. Jeżeli przedsiębiorca dopiero rozpoczyna działalność gospodarczą, może skorzystać ze zwolnienia podatkowego VAT. W pierwszym roku działalności limit zwolnienia 150.000 zł liczony jest w proporcji przypadającej na okres, w którym działalność była prowadzona.

Kasa fiskalna i konstrukcja straganu

Sprzedawca musi dokumentować transakcje zawarte w sposób bezrachunkowy. Handlarz bez wątpienia ma obowiązek prowadzić ewidencję sprzedaży. Nie ma obowiązku posiadania kasy fiskalnej, jeżeli obrót na rzecz osób fizycznych nie przekroczy 20 000 zł, a typ produktu nie jest zawarty w katalogu towarów koniecznych do nabijania na kasę. Przy spełnieniu odpowiednich warunków przedsiębiorca może nawet uzyskać prawo do skorzystania z ulgi na zakup kasy fiskalnej.

Na stragan prowadzony w formie lekkiej konstrukcji ustawodawca nie narzuca zbyt wielu wymagań. Prawodawca narzucił je jedynie ze względu na rodzaj sprzedawanych produktów. W przypadku kiosku czy kontenerów, które stanowią tymczasowy obiekt budowlany, zasady ich funkcjonowania wynikają z przepisów Prawa budowlanego.

Przy prowadzeniu straganu bardzo ważna jest postawa sprzedawcy. To, w jaki sposób odnosi się do klienta, może wpływać na jego późniejsze zyski. Wyrobienie sobie stałych klientów, którzy po czasie będą wracać do ulubionego sprzedawcy, powiedzmy truskawek, jest bardzo ważne w przypadku dużej konkurencji.

Handel uliczny - czym jest targowisko?

Targowisko czy plac targowy to wydzielone miejsce w otwartej przestrzeni miejskiej o charakterze handlowym. Zgodnie z decyzją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi I SA/Łd 732/13 targowiskami są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż. Powierzchnia handlowa targowiska to część powierzchni sprzedaży. Zgodnie z definicją zawartą w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powierzchnię sprzedaży należy rozumieć jako część ogólnodostępną obiektu stanowiącą całość techniczno-użytkową. Powierzchnia sprzedaży przeznaczona jest do sprzedaży detalicznej, w której odbywa się bezpośrednia sprzedaż towarów.

Place targowe mogą mieć zarówno charakter spontaniczny, jaki i zorganizowany. W przypadku targowisk zorganizowanych miejsca przeznaczone na handel podlegają opłacie targowej. Targowiska oferują sprzedawcom swobodny i bezpośredni kontakt z klientem oraz możliwość negocjacji ceny sprzedawanego towaru. Obecnie równie dużą popularnością cieszą się giełdy. Giełdy to organizowane w ustalonym czasie i miejscu spotkania handlowe. Sprzedawca w tym miejscu posiada ściśle określone towary, których cena została ogłoszona wcześniej.

W przypadku targowiska nie ma żadnych standardów dotyczących jego wykonania. Nie musi być ono powtarzalne i jednolite. Jedynym warunkiem, jakie powinny spełniać targowiska stałe, to posiadanie stanowisk z zadaszeniem (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i tryby przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania “Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej”). Oznacza to, że stanowiska powinny zostać od góry osłonięte ze względu na opady. Należeć mogą do nich wiaty stałe, kioski handlowe czy namioty handlowe.

Handel uliczny - co grozi za handlowanie bez zezwolenia?

Każdy, kto chce sprzedawać swoje towary na targowisku czy chodniku, musi uzyskać odpowiednie zezwolenia, a czasem nawet uiścić odpowiednie opłaty. Brak takiego zezwolenia może skutkować karą grzywny.

Decyzję w sprawie pozwolenia na handel na pasie drogowym wydaje zarządca drogi. W tym przypadku nie jest potrzebna jedynie zgoda na sprzedaż towaru. Sprzedawca musi również zapłacić opłatę. Jej wysokość jest zależna od tego, jaki obszar zajmuje oraz w jakim czasie zamierza go zajmować. Należy też pamiętać, że każdy kto zajmie pas ruchu drogowego bez zezwolenia lub przekroczy termin, do którego mógł zajmować dany teren, może liczyć się z konsekwencjami w postaci kary pieniężnej. Ich wysokość to dziesięciokrotność opłaty. Dodatkowo sprzedawca handlujący na ulicy czy chodniku może zostać ukarany na utrudnianie ruchu. Samo postawienie straganu nie jest karane; karze podlega dopiero faktyczne utrudnienie ruchu czy jego zatrzymanie. W tej sytuacji handlarz może otrzymać naganę lub mandat w wysokości od 20 do 5 000 złotych.

Kto będąc przedsiębiorcą wprowadza do obrotu towar bez wymaganych oznaczeń, podlega karze grzywny.
Kodeks wykroczeń, art. 601 § 3

Brak rejestracji działalności gospodarczej

Ponadto prowadzenie firmy bez rejestracji jest czynem zabronionym. Jeśli zajmujemy się sprzedażą towarów, nasza działalność na pewno może zostać uznana za działalność gospodarczą. Nawet jeśli odbywa się jedynie sezonowo. Jak głosi Kodeks wykroczeń, kto wykonuje działalność gospodarczą bez wymaganego zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej, wpisu do rejestru działalności regulowanej lub bez wymaganej koncesji albo zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny. Bez wątpienia tej samej karze podlega ten, kto nie dopełnia obowiązku zgłaszania do ewidencji działalności gospodarczej (CEIDG) zmian danych objętych wpisem.

Kto:
1) wykonuje odpłatnie zadania przewodnika górskiego bez uprawnień wymaganych dla określonego obszaru górskiego,
1a) prowadzi szkolenie dla kandydatów na przewodników górskich bez wymaganego wpisu do rejestru organizatorów szkoleń,
2) świadcząc usługi hotelarskie używa nazw rodzajowych lub określenia kategorii obiektów hotelarskich bez decyzji lub niezgodnie z decyzją, lub używa oznaczeń, które mogą wprowadzić klientów w błąd co do rodzaju lub kategorii obiektu hotelarskiego,
3) wbrew obowiązkowi świadczy usługi hotelarskie w obiekcie niezgłoszonym do ewidencji,
4) świadczy usługi hotelarskie wbrew decyzji nakazującej wstrzymanie ich świadczenia
5) nie zawiadamia organu prowadzącego rejestr działalności regulowanej organizatorów turystyki i pośredników turystycznych o zawieszeniu wykonywania działalności organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego w terminie 7 dni od dnia tego zawieszenia.
- podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.
Kodeks wykroczeń, art. 601 § 4

W związku z założeniem własnej działalności gospodarczej niezbędna jest również rejestracja w ZUSie, a wraz z nią opłata składek społecznych i zdrowotnych.

Handel uliczny - kiedy należy zapłacić opłatę targową?

Wypadałoby jednak zacząć od tego, czym jest opłata targowa. Jest to pewien rodzaj opłaty lokalnej, której wysokość określa rada gminy w drodze uchwały. Sprzedawca wnosi ją na rachunek urzędu gminy. Do opłaty targowej zobowiązane są bezsprzecznie osoby, które sprzedają swoje towary na targowisku. Mogą to być przede wszystkim osoby fizyczne, ale też osoby prawne czy jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. W przeciwieństwie do podatników odprowadzających podatek od nieruchomości za przedmioty umiejscowione na targowisku, którzy z tej opłaty są zwolnieni.

Zwalnia się od opłaty targowej osoby i jednostki wymienione w art. 15 ust. 1, które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach.
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych; art. 16

Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych pojęcie “targowisko” odnosi się do wszystkich miejsc, w których prowadzony jest handel poza tą sprzedażą, która dokonywana jest w budynkach i ich częściach.

Targowiskami, o których mowa w ust. 1, są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż. Opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub w ich częściach.
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych; art. 15 p. 2a i 2b

Zasady ustalania, terminy płatności oraz wysokość opłaty określa rada gminy. Mimo to ustawodawca ograniczył stawkę, a co za tym idzie, nie może przekroczyć ona kwoty 699,27 zł dziennie. W roku 2019 wzrosła stawka maksymalna o 12,26 zł, a co za tym idzie, wysokość opłaty targowej nie może od tego roku przekraczać kwoty 778,20 zł.

Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko.
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych; art. 15 p. 3

Dokumentowanie przychodu w handlu obwoźnym i obnośnym

Handel obwoźny jest specyficzny w swoim charakterze. Przede wszystkim przykładem może być sprzedaż marchewki czy sadzonek kwiatów na targu. Nabywcy (z reguły) nie oczekują od sprzedawcy potwierdzenia zakupu w postaci faktury czy rachunku sprzedaży. Nie ma też obowiązku posiadania kasy fiskalnej. Sprzedawca jednak musi dokumentować transakcje zawarte w sposób bezrachunkowy.

Na ma jednego, określonego wzoru, jak ewidencja sprzedaży bezrachunkowej powinna wyglądać. Niewątpliwie istnieją jednak pewne warunki formalne, które każda z nich powinna spełniać. Do podstawowych należą: numer kolejnego wpisu, data uzyskania przychodu nieudokumentowanego fakturami bądź rachunkami oraz kwota tego przychodu. Godne uwagi jest to, że sprzedawca nie musi na bieżąco wpisywać sprzedaży do ewidencji. Może zrobić to pod koniec dnia, jednak należy pamiętać, że wpis musi się znaleźć w ewidencji przed rozpoczęciem sprzedaży w dniu następnym.

Przy handlu obwoźnym lub obnośnym każdy przychód nieudokumentowany fakturą należy ująć w ewidencji, a na koniec dnia – dokonać podsumowania sprzedaży. Wszystkie przychody ze sprzedaży towarów i usług księgowane są dodatkowo do Księgi Przychodów i Rozchodów z datą, w której uzyskany został przychód.

chevron-down
Copy link